ORO NieuwsMAGAZINE

Knokke-Heist: Campagne tegen bevriezen leidingen

2012-02-07T10:49:00.004+01:00

In samenwerking met Aqua Flanders, de vereniging van Vlaamse waterbedrijven, voert Knokke-Heist momenteel een promotiecampagne om inwoners en tweedeverblijvers te sensibiliseren om preventieve maatregelen te nemen tegen het bevriezen van waterleidingen.

Hoe bescherm ik mijn leidingen tegen vorst?

Water bevriest bij 0 ° Celsius. Een gewone isolatie kan de bevriezing wel enkele dagen vertragen, maar is onvoldoende bij hevige of langdurige vorst. In dat geval volgt u best volgende aanbevelingen op. Zorg ervoor dat de temperatuur in alle lokalen met waterleidingbuizen steeds boven het vriespunt blijft. Als het niet mogelijk is een vorstgevoelig lokaal te verwarmen, kunt u een elektrisch verwarmingslint rond de leiding plaatsen. Let op voor kunststofbuizen: die kunnen smelten door de warmte. Knutsel niet zelf iets in elkaar, maar doe een beroep op een vakman. Geef de nodige aandacht aan buitenkraantjes en leidingen in of tegen koude buitenmuren, vooral als die zijn blootgesteld aan koude wind. Is de woning in de winter onbewoond? Speel dan op veilig en sluit het water af. Vergeet echter niet vooraf alle leidingen leeg te laten lopen. Draai daarom alle kranen open vooraleer u de hoofdkraan dichtdraait. Om goed voorbereid te zijn, controleert u best voor de winter of de hoofdkraan goed sluit en de leegloopkraantjes in de buurt van de hoofdkraan goed werken. Zo komt u in de koude wintermaanden niet voor verrassingen te staan.

Hoe bescherm ik de watermeter in mijn meterput tegen de vorst?

Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat er geen koude lucht in de meterput kan. Dit kan eenvoudig door een plastic folie over het deksel te leggen en dat te bedekken met een laagje aarde. Om het risico op vorstschade nog verder te verkleinen, kunt u een isolerende luchtlaag aanbrengen. Plaats 30 cm onder het deksel een tweede isolerende afdekplaat, bijvoorbeeld uit polystyreen of uit hout waartegen polystyreen is bevestigd. Hoe beter deze plaat sluit, hoe meer de koude lucht buitengesloten blijft. Als de meterput niet te ver van de woning ligt, kunt u opteren voor een elektrisch verwarmingslint. Doe dat niet als de put regelmatig onder water staat. Raadpleeg steeds een vakman. Rotswol, sjaals of dekens bieden geen bescherming. Als die vochtig worden, bevriezen ze ook.

Wat doe ik als mijn leidingen bevroren zijn ?

Indien er nergens in de woning stromend water is, dan is wellicht de aftakking bevroren. Ontdooi dan het gedeelte binnenshuis met een haardroger, en begin ter hoogte van de hoofdkraan. Beweeg de haardroger voortdurend heen en weer. Let op met openstaande kranen. Gebruik nooit een brander, en let op voor smeltgevaar bij kunstofleidingen. Als de watermeter of de aftakking buiten de woning bevroren is, moet u contact opnemen met het Waterbedrijf. Ook als de binneninstallatie geheel of gedeeltelijk bevroren is, kan een haardroger goede diensten bewijzen. Vertrek aan het tappunt en zak zo af naar de hoofdkraan. Draai eerst de hoofdkraan dicht. Als de leidingen ontdooid zijn, kunt u de hoofdkraan een beetje opendraaien. Het is immers mogelijk dat er buizen gesprongen zijn, en dan zit u met waterschade als u de hoofdkraan meteen volledig opendraait. Controleer dus eerst of er geen lekken zijn. Als u er niet in slaagt om de leiding te ontdooien, zit er niets anders op dan te wachten tot het warmer wordt, en de leidingen vanzelf ontdooien. In dat geval houdt u de hoofdkraan best dicht als u niet thuis bent of gaat slapen. Zo vermijdt u dat eventuele lekken bij plotse dooi voor waterschade zorgen.

Voor meer info: AGSO Waterbedrijf , tel. 050 630 250

Tijdig smartfoon inzetten tegen de vereenzaming van de ouderen

2011-07-12T10:46:00.007+02:00

In het Verre Oosten zet men reeds drie jaar de "smartphone" in tegen de vereenzaming van senioren. Met name in Zuid-Korea hebben ouderen tegenwoordig recht op mobiele telefoontraining. Dat zou ook bij ons moeten gebeuren. “Maar” zegt de Knokke-Heistse OCMW-voorzitster Annie Vandenbussche “de mensen zouden moeten vertrouwd gemaakt worden met de vele mogelijkheden van de smartfoon geruime tijd vóór ze in een rusthuis belanden. Als senioren in een rust- en verzorgingstehuis worden opgenomen, zijn ze meestal té zorgbehoevend om nog technische nieuwigheden aan te leren”. Dat klopt uiteraard. Daarom is het nodig dat smartfoonvaardigheden bij 50-plussers reeds intensief worden aangeleerd. Net zoals mensen tegenwoordig een computercursus volgen.

In Zuid-Korea zegt men dat de voordelen van het omgaan met een smartfoon “gewoon niet te overschatten zijn”. Een smarfoon wordt een echte levenslijn voor iemand die dag in dag uit thuis zit. Via een gratis wifi-verbinding of een goedkope dataverbinding zoals bij Mobile Vikings kan iedereen contact houden met familie en vrienden. En dat niet alleen via telefoon, tekstberichten en email. Bij middel van de Google applicatie kan men (net als met een pc) alles opzoeken. Men kan ook wereldwijd de kranten lezen. Met de Twitter-,Facebook- en Skype- apps blijven de sociale contacten op peil. Met eBuddy wordt het mogelijk om alle chatcontacten van MSN, Yahoo, Facebook enz op één scherm samen te brengen. Een smartfoon heeft ook een FM radio ingebouwd. Plus kan men via de applicatie TuneIn.Radio overal ter wereld niet alleen gratis naar de lokale omroepen zoals Paradijs in Knokke-Heist luisteren, maar ook naar zo’n 50.000 andere radiostations en podcasts. Daar zijn nu ook nog de internetradio’s van Live365 bijgekomen. En webradio’s die bijvoorbeeld de Veronicaprogramma’s van nu en van 40 jaar geleden uitzenden… Dat gebeurt ook voor de eertijdse zeezenders Radio London en Radio North Sea International. Ook op webradio's die enkel Vlaamse muziek van toen uitzenden kan men met de smartfoon afstemmen. Bij middel van SoundHound kan men zelf een liedje neuriën en de applicatie zoekt uit wat de titel en dergelijke is… De nieuwe applicatie BBC News laat je niet alleen de belangrijkste nieuwspunten lezen. Je kan er ook opnieuw mee afstemmen op de BBC World Service (die in februari de uitzendingen op 648 kHz middengolf staakte) en kijken naar een korte samenvatting van het BBC Nieuws. Met hulp van de SPB TV applicatie kan men kiezen uit zo’n 150 tv-stations. Waar men ook is ter wereld kan men bijvoorbeeld kijken naar het nieuws van de NOS. Mogelijk komt daar op termijn ook de VRT bij. Droid Stream stelt je in staat om allerlei tekenfilms, documentaires en tv-reeksen te bekijken. Je smartfoon werkt ook als een MP3-speler. De telefoon kun je met een kabeltje trouwens verbinden met een koptelefoon of met de versterker in de leefkamer. Met TVGids.tv, RadioTimes en TV-Jetzt bekijk je in een paar klikken de programma’s die nu en straks lopen op de kabel, Astra2 en Astra1. Foto’s die je neemt met de camera in de smartfoon kun je ook onmiddellijk per email doorsturen naar familie en vrienden, of publiceren op een blog. Met Buienalarm en Buienradar wordt men gewaarschuwd of het over een half uur of over een uur gaat regen op de plaats waar men zich bevindt. Dus kan men nog net voor de bui z’n boodschappen doen. Verder kan men gratis Audiobooks beluisteren in het Nederlands, Frans, Engels en een reeks andere talen. Via Aldiko en Kindle Amazon wordt het ook mogelijk om gratis boeken te downloaden en via het scherm te lezen. De applicatie onthoudt tot waar men de vorige keer gelezen heeft… Er zijn ook veel spelletjes die het geheugen stimuleren. Ondermeer kan men met Solitaire patience spelen. Wil men pootje baden aan het strand. De applicatie Tide Prediction zegt je wanneer het hoog en laag water is op de plaats waar je je bevindt. “Klok” vertelt je niet alleen de tijd, maar zorgt er met een toontje ook voor dat je je favoriete soap niet mist, of je wordt herinntert dat het tijd is om een medicijn in te nemen. De World Clock toont je ook de tijd in diverse wereldsteden, zodat je familieleden in San Francisco niet midden in de nacht uit hun bed belt. Shopriant laat je toe je shopping lijst voor diverse winkels op te stellen. Het mooie is dat seconden nadat je de lijst hebt aangepast de nieuwe lijst ook in de applicatie staat op de smartfoon van iemand anders die de boodschappen voor je doet… Als je wagen onderweg stilvalt en je moet plots met de trein verder… De applicatie BE Live Train ziet onmiddellijk waar je staat en geeft de eerstvolgende treinen in de drie stations die het dichtst bij je locatie zijn. Banken werken momenteel aan applicaties om ook overschrijvingen via de smartfoon te kunnen uitvoeren. Tegenwoordig kan dat reeds met PayPal. Wanneer men restafval, karton enz in een bepaalde straat moet buitenzetten wordt direct duidelijk met de Kustafval applicatie. Je houdt ’s avonds je smartoon naar de hemel en Google Sky Map vertelt je precies welke sterren en planeten je daar ziet. Merk je plots een lichtje in de nachtelijke hemel bewegen en het is geen vliegtuig dan vertelt de applicatie Space Junk je precies welke satelliet of stuk ruimteafval boven je hoofd passeert. Het is duidelijk dat men met een smartfoon ook z’n agenda kan bijhouden. Alle voornoemde applicaties en duizenden andere zijn totaal gràtis te downloaden bij ondermeer Android Market ! Met een iPhone kan je precies hetzelfde uithalen, maar die kost een flink stuk duurder.

Nieuwe moordroman van Piet Baete voorgesteld in Knokke-Heist

2011-04-09T10:06:00.003+02:00

Tijdens een culinaire fandag werd in restaurant Livingroom 102 langs de Sluisstraat in Knokke-Heist de nieuwste thriller voorgesteld van de plaatselijke auteur Piet Baete. Een 50-tal fans waren naar het grensrestaurant afgezakt om kennis te maken met de schrijver, het boek “Verzwijg mij niet” én te genieten van het speciale ‘moordmenu’. Bij het klaarmaken van de gerechten leende de auteur zelfs een helpende hand. Baete wil op dat vlak wat ervaring opdoen. Als hobby volgt hij namelijk één dag in de week een opleiding bij het PIVA in Antwerpen. En dat zal hem na drie jaar het diploma van ‘chef’ opleveren. Het boek “Verzwijg mij niet” is een thriller over liefde. Vier jonge twintigers bezoeken als ongenode gasten een mondain verjaardagsfeest bij de rijke familie de Greve in het Zoute. Eén van de jongeren wil er zijn ex-vriendin terugwinnen. Het decadente tuinfeest krijgt echter dramatische gevolgen. Als het lijk van een jongeman wordt ontdekt komt naast hoofdinspecteur Briek Mulders dit keer ook een jonge, ambitieuze speurder David Kamp om de hoek kijken. Een en ander is weer goed voor zo’n 400 pagina’s spannende lectuur. Van Piet Baete verschenen eerder ook al de bestsellers ‘Dromen van de dood’, ‘Poker’ en ‘Wacht maar tot ik wakker word’. Baete heeft echter ook nog andere pijlen op z’n boog. Hij werkt momenteel aan een kinderserie voor Studio 100. Daarnaast is hij een concept aan het afronden voor een nieuwe tv-reeks, waar hij nog weinig mag over zeggen. Piet Baete begon al verhaaltjes te schrijven toen hij amper 6 jaar oud was. “Andere kinderen speelden met de bal, en ik speelde toen blijkbaar al met ‘het woord”, aldus Piet. Toen hij 18 was wilde hij pas écht schrijver worden. Dat gebeurde nadat z’n vriendinnetje het in Zuid-Frankrijk had uitgemaakt. Daarna sloot hij zich een maand lang op in de kelder van het huis van z’n moeder en liet “een emotionele lawine los” op papier. Het resultaat was z’n eerste roman “Wat een schildpad leiden kan”. Dat was echter nog lang voor z’n thriller-tijd en hij heeft dat werk nooit uitgegeven. Ondertussen is de ‘detective’ het dankbare handelsmerk van Piet Baete geworden. Daar komt volgens de auteur trouwens heel wat research bij kijken. Zo trok hij voor het schrijven van “Verzwijg mij niet” naar de rechtbank om er een aantal rechtszaken te volgen. Met procedurevragen kan hij trouwens ook bij een franstalig magistraat terecht, die Piet leerde kennen toen hij een tijdlang Nederlands gaf aan anderstaligen. Ondertussen denkt Piet Baete al aan het volgende boek, maar voorlopig staat er nog niks op papier. ** Verzwijg mij niet / Piet Baete ** Paperback – blz. 392 – € 19,95 – ISBN 978 90 223 2603 9 Foto: In de keuken van de Livingroom, Philippe, Piet Baete, Maxime Osten

Enorme belangstelling voor boek over de IJslandvaarders

2011-04-08T17:06:00.003+02:00

Onder bijzonder grote belangstelling is vrijdag bij het Vlaams Instituut voor de Zee in Oostende het boek “Naar Island” voorgesteld. Het werd gepubliceerd bij Lannoo. De Uitkerkse auteur Katrien Vervaele laat in het werk 28 voormalige IJslandvaarders aan het woord. Ze vertellen niet enkel over de visvangst, maar ook hoe ze alles beleefd en verwerkt hebben. Geloof en ongeloof komen aan bod, en ook heimwee, angst, schipbreuken en het verliezen van manschappen. Het boek telt 272 pagina’s en bestaat uit drie delen. Het begint met de IJslandvaart per zeilschip vanuit Duinkerke en Gravelines. Daarna vormt de IJslandvaart vanuit Oostende vanaf 1900 de hoofdmoot. In het derde deel worden een aantal hoofdstukken gewijd aan de Oostende 129, de legendarische Amandine. In zijn toespraak noemde Willy Versluys het boek een “een standaardwerk voor de toekomstige geschiedschrijving” over het onderwerp. Met haar interviews heeft Katrien niet alleen heel wat onbekende feiten in het daglicht geplaatst. Ze is er ook in geslaagd “de ziel van de IJslandvaarders bloot te leggen”. Onder meer wordt het verhaal gedaan van de 96-jarige Jef Ocket, die nog met de ‘koolbranders’ gevaren heeft. Verder ook Berten Deckmijn, die het leven aan boord zelfs tekende, de onlangs overleden Jules Desoever, Emiel Rycx en Jean Calcoen, die Katrien omscheef als een echte verteller-cabaretier. Vanuit Zeebrugge was het Gerard De Groote die ooit met de Z572 ‘Tornado’ op IJsland voer. In het boek ook de waarheid over de ontdekking van de Charelstroate, de enige visgrond die vernoemd is naar een Vlaamse visser (Charel Nassel). Voor wie niet vertrouwd is met visserijtermen bevat het werk ook een verklarende woordenlijst. Katrien Vervaele is auteur van een tiental jeugdboeken en vaste medewerker bij Plus Magazine. Ze woont vlak bij de kust en is gepassioneerd door het leven op en rond de zee. Eerder portretteerde ze 26 sterke vrouwen in “Vissersvrouwen”, waaronder ook dames uit Knokke-Heist.

** Op de foto: de vrouw van de schipper van de bij IJsland vergane ‘Pelagus’ en auteur Katrien Vervaele. ** Naar Island! Katrien Vervaele ISBN 9789020996395 Paperback met flappen € 19,99 Meer info http://www.lannoo.com/

Wereldwaterdag in Knokke-Heist

2011-03-22T11:00:00.004+01:00

Bijna 20 jaar geleden riepen de Verenigde Naties 22 maart uit tot Wereldwaterdag. Het moment om ook bij het Waterbedrijf in Knokke-Heist even in de watercijfers te duiken. Volgens bedrijfsleider Johan Cabooter is het zo dat elke inwoner van de badstad per dag gemiddeld 120 liter drinkwater verbruikt. Het gaat om water dat de bevolking gebruikt om te drinken, te douchen, te koken, schoon te maken en het toilet door te spoelen... Het piekmoment voor het waterverbruik in de badstad ligt uiteraard in de periode tussen 1 juli en 31 augustus. Daarbij is 15 augustus de absolute piekdag met een drinkwaterlevering van ongeveer 15.000 m³ of 15 miljoen liter drinkwater, goed voor ongeveer 150.000 personen. Al het water wordt gecontroleerd door de Vlaamse Milieumaatschappij. Het bedrijf heeft aan het drinkwater in Knokke-Heist de quotering “Uitstekend” gegeven. Slechts een 30 % van alle steden en gemeenten in Vlaanderen hebben deze beste notering bekomen. De tarieven in Knokke-Heist zijn de tweede goedkoopste van Vlaanderen. Een gemiddeld gezin betaalt ongeveer 350 euro. In vergelijking met de omliggende gemeenten en steden is dit ongeveer 50 euro per jaar goedkoper. Een 900-tal gezinnen in de badstad kunnen kunnen trouwens aanspraak maken op een lager sociaal tarief, voor een totaal bedrag van ongeveer 150.000 euro per jaar

Twee afzonderlijke distributiezones

Het waterleidingsnet in de badstad is opgesplitst in 2 afzonderlijke distributiezones. De zone Knokke heeft als vertrekpunt het distributiepompstation aan de Helmweg, waar ook het water wordt gemaakt, dat komt vanonder het golfterrein. De zone Knokke levert water aan Knokke, het Zoute, Westkapelle en Ramskapelle. Het omvat 250 km leidingen en 9500 huisaansluitingen met een vertrekdruk van 5 bar, of goed voor 40 m hoge appartementsgebouwen. De zone Heist vertrekt vanuit de Watertoren in Duinbergen, voor Heist en Duinbergen. Het heeft 100 km leidingen en 5000 huisaansluitingen. Opgelet een huisaansluiting is voor een gebouw, is dit nu een eengezinswoning of een appartementsgebouw, dit is voor ons hetzelfde. Samen zijn er ongeveer 35.000 woongelegenheden in Knokke-Heist.

Continue bewaking van het water

Alle installaties worden bewaakt door verschillende computers. De technici beschikken ook over laptops om sneller de oorzaak van defecten te kunnen opsporen. Er zijn verschillende watermeters ingebouwd om het water naar verschillende deelsectoren te meten. Dit is noodzakelijk om vroegtijdig lekken in het leidingnet te kunnen opsporen. Ook wordt het jaar rond kleine toestelletjes geplaatst op kranen of hydranten om kleinere lekken op te sporen in het leidingennet. Door deze continue aandacht zijn de lekverliezen in Knokke-Heist gedaald tot het ultra lage niveau van slechts 2 %. Dit betekent nog steeds dat er 50.000 m³ water per jaar verloren wordt, al moet gezegd dat dit verloren water ook gebruikt wordt als bluswater door de brandweer en als spoelwater voor de zandfilters. Gemiddeld in Vlaanderen zijn de lekverliezen 10 %.

Enkele tips om water te besparen

Laat de kraan niet lopen wanneer je je tanden poetst
Besproei je tuin, als dit nodig is, liefst met regenwater, en zeker ’s nachts.
Een waterbesparend toilet, met twee knoppen, één voor de grote en één voor de kleine boodschap, vermindert je waterverbruik met 20 %. (Of plaats een baksteen in de spoelbak, zegt het waterbedrijf in Los Angeles)
Een waterbesparende douchekop heeft je aangenaam water op je huid, niet die harde straal, en je bespaart 10 % water, maar ook warm water, waardoor je energiefactuur ook vermindert

Vernieuwde afspraken om reddingen aan de kust te optimaliseren

2011-03-09T11:33:00.001+01:00

Het provinciebestuur heeft woensdag de vernieuwde afspraken bekend gemaakt om reddingen aan onze kust te optimaliseren. De nieuwe richtlijnen kwamen er op last van gouverneur Paul Breyne. En dat gebeurde onder meer naar aanleiding van de verdrinking van een zesjarig jongetje in Bredene. Dit leidde niet alleen tot een ruimere omschrijving van de soorten noodsituaties en de geografische omschrijving in de nota, maar ook tot een aantal nieuwe afspraken tussen de hulpdiensten onderling. In de maand januari werden een aantal oefeningen gehouden om de diensten vertrouwd te maken met de nieuwe regeling.

De vroegere afsprakenregeling ‘drenkelingen aan zee’ wordt nu ‘reddingen aan de Belgische Kust’. De regeling beschrijft immers verschillende soorten noodsituaties die zich aan onze kust kunnen voordoen, ook wanneer er nog niet effectief sprake is van een drenkeling. Bovendien omvat de regeling, geografisch gezien, meer dan enkel afspraken over reddingen aan zee, ook afspraken over noodsituaties op het strand worden vermeld.

In de nieuwe afsprakenregeling onderscheiden zich twee situaties:
- De eerste situatie handelt over een persoon in nood die visueel kan worden waargenomen en waarvan de lokalisatie tamelijk nauwkeurig kan gebeuren. Alle middelen moeten onmiddellijk worden ingezet in functie van de noodsituatie.
- De tweede situatie betreft een melding van een vermiste persoon waarbij de plaatsbepaling onnauwkeurig is. Hierbij zullen er zoekacties moeten worden opgezet zowel langs landszijde als aan zeezijde. In deze situatie worden de hulpdiensten ook onmiddellijk gealarmeerd door het hulpcentrum, behalve wanneer de reddingsdiensten op het strand operationeel zijn. Gedurende de openingstijden, een half uur voor de opening en een half uur na de sluiting wordt er contact gezocht met de hoofdredder van de badplaats van waaruit de noodoproep komt. Jaarlijks lopen er aan onze kust gedurende de openingstijden van de reddingsdiensten meer dan 1000 kinderen verloren. De redders aan zee zijn hierover het best geïnformeerd. Ofwel zijn zij al gestart met zoeken, ofwel is het verloren gelopen kind al bij hen, maar hebben de ouders zich nog niet gemeld. De redders aan zee zijn de ogen en oren van het hulpcentrum en zijn daarom het best geplaatst om in eerste instantie belangrijke informatie te geven.

Er wordt ook gewerkt aan een databank referentiepunten Kust, waarbij de diverse plaatsnamen die voor een locatie gebruikt worden ook gelinkt worden aan de land- en zeecoördinaten. Dit moet het gericht zoeken vergemakkelijken.

Het is de overtuiging van alle betrokkenen om met de nieuwe afsprakenregeling een stap in de goede richting te zetten om de reddingen aan de Belgische Kust te optimaliseren.

Uitslag Carnaval Heist 2011

2011-03-07T10:02:00.003+01:00

Rangschikking Nr Kar Groep Thema TOTAAL OP 1600

GROTE CARNAVALWAGENS 2011

1 54 vzw ORDE VAN DE PRET 50 JAAR VORRUT MET DE ROBOPUT (2061) 1445
2 49 DE PULLESNOKSWINGBOYS DE FOUSFOETJES 1413
3 59 CLUB 69 NARIAS 1405
4 57 BONTE & CO DE HAREM VAN DE SULTAN 1402
5 40 KPJ EEDE THE POLAR EXPRESS 1398
6 38 YSSI’S MAD HATTERS IN WONDERLAND 1397
7 62 TJOEPTJES TJOEPALOEPACRUISE 1396
8 43 DE LEKKERBEKKEN FARFALLIENTJES 1388
9 61 DE KABBABEESTJES DISCO CHICKS 1356
10 36 DE KLUTSERS CARNAVAL IN SPACE 1355
11 44 DE VLIEGEMEPPERS DE DUDZIERULDERZZZ 1354
12 55 ORDE DER SOEPKIEKENS POMPEN OF VERZUIPEN 1350
13 60 DE SMOELTREKKERS GRAND PRIX D’HEYST 1340
14 35 CLUB BIZARRE ROBIN HOOD IN THE WOOD 1330
15 47 DE OELIEBOELIES WINNETOU 1321 (foto)
16 53 DE STRANDREETJES DE GELAARSDE PARTYKATTEN 1319
17 34 DE VROETELOARS GUNDER VELE CHICHI? TON KAN JONS MADAM NOG NI! 1313
18 58 DE FEESTBRIGADE WE GOAN “NAR” CARNAVAL 1296
19 39 DE UILENSPIEGELS FUZZYWUZZY’S 1293
20 52 CV DE DORPELINGEN HOOHELAARIEJE 1284
21 37 ZWALPEIERS LOS TOROS LOCOS 1273
22 45 CV DE DINO’S DE CULINAIRE RATTEN VAN PARIJS 1267
23 33 DE TWIEFELOARS SNEEUWWATTJES 1265
24 56 DE KNALLERS FLORALIA 1241
25 32 RAMBURGPEKKERS LAS VEGAS 1232
26 63 FC PEPERBUSSE ALS DE KAT VAN ST KRUIS IS DANSEN DE MUIZEN 1231
27 51 CV DE KNOEIERS DE KERMIS 1208
28 31 DE PUTTENDELVERS BRANDWEERWAGEN 1206
29 48 DE ROPIANEN LEKKER GERECHJE! 1202
30 50 DE SPETTERLAPPEN UIT DE HOGE HOED 1183
31 42 DE ZOTTE ZOTTEN KAMUNRAATJES 1071

32 30 TOETERNIETOE US.ARMY DOLLS 1069
33 46 DE HORLEPIEPS HET WATERPEIL STIJGT, MAAR DE LAATSTE PLAATS DRIJFT 1064
34 41 DE TORENPEKKERS ESKIMO’S 1062

KLEINE CARNAVALWAGENS 2011

1 17 WIEDER ZOEMZOEM 1268
2 15 THE LEENSTREETERS LOS LOROS LOCOS 1214
3 2 UP EN NERE, WEG EN WERE LUMI-LEUTE 1129
4 4 CV DE KWIESTENBIEBELS CANDY CASTLE 1123
5 13 LEAF OR DIE ZEPPE EN ZIKKI 1121
6 16 VANILIE’S BENIDORM BASTARDS 1104
7 6 ACS DE NACHTUULEN JEUGDUULTJES 1103
8 14 OVD KARNAVALKIEKENS PAPEGAAITJE LEEF JE NOG 1093
9 7 DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG ENGELTJES & DUIVELTJES 1062
10 5 FUNCKY KIDS DISCOKNICKERS 1061
11 1 GEEN MUISJES 943
12 11 DE SCHAPPY’S DON CORLEONI’S 883
13 9 DE SAILORBOYS THE NEW KIDS KOMEN NAAR HEIST 823
14 12 Vansteenkiste Sandy ALLES VAN TV 816
15 3 KRULLENDE FIGARO’S DE HELAASHEID VAN HEIST 785

Bed & breakfast voor bijen en andere insecten

2011-02-28T11:00:00.002+01:00

Als je rekening houdt met volgende aandachtspunten, kan je je tuin omtoveren tot een gastvrije woonplaats voor bijen. Dat zegt Zwinbioloog Kris Struyf. Hier volgen zijn tips in dat verband.

Gebruik geen pesticiden
De meeste pesticiden – zelfs al beschrijft men de werking als ‘selectief’ - hebben een negatieve bijwerking, ook op bijen. Bij de omschakeling van een klassieke tuin naar een meer ecologische tuin, krijgen veel meer soorten dieren –groot en klein -een kans om er te leven. In zo’n ecologische tuin houden alle soorten mekaar in een natuurlijk evenwicht, zodat er geen plagen ontstaan en er geen insecticiden nodig zijn.

Zorg voor veel nectar en stuifmeel.

Bijen voeden zich met stuifmeel en nectar. Het stuifmeel hebben ze nodig als eiwit- en mineralenbron en de nectar voor hun energievoorziening. Op de volgende reeks borden stellen we kruiden, struiken en bomen voor die veel nectar en stuifmeel produceren. Het zijn dus zeer geschikte soorten om aan te planten in een bijenvriendelijke tuin. Het stuifmeel en de nectar die deze planten produceren, zijn bovendien gemakkelijk bereikbaar voor de bijen. Dat is belangrijk, want vele huidige cultuurvariëteiten van tuinbloemen zien er wel mooi uit, maar hebben geen stuifmeeldraden meer of hebben nectarklieren die voor bijen onbereikbaar zijn. Meer info vind je op

www.west-vlaanderen.be/ecologischetuinen

Maak een insectenhotel.
Twee derde van de solitaire bijen maken nestgangen in de grond. Die kunnen tot 1 meter diep gaan. Je vindt ze in wegbermen, duinovergangen, op de heide, maar ook in de zandvoegen van voetpaden en opritten. De andere soorten maken gebruik van bestaande holten in hout, in bomen, in stengels –zoals riet, jasmijn, vlier, braam en framboos -of in spleten van raamkozijnen en muren. Tegenwoordig worden gebouwen zodanig afgewerkt dat er haast geen gaatjes of spleten meer zijn. Holle stengels -afgestorven plantenmateriaal -worden meestal op het einde van het groeiseizoen gemaaid en afgevoerd. Zo vinden solitaire bijen steeds minder gemakkelijk nestgelegenheid.

Met een beetje creativiteit en wat werk, kan je met snoeimateriaal uit je tuin en wat overschotten van bouwmaterialen, een prachtig insectenhotel neerzetten.
Het is een stapeling van allerlei verschillende materialen die hol zijn. Zorg ervoor dat het hotel ook beschut is tegen regen en wind. Onder een dakgoot, tegen een naar het zuiden gerichte muur, is een ideale plek.

Bouwtip 1 : Houten blokken
Kies een harde houtsoort zoals eik. Dat materiaal gaat vele jaren mee. Gebruik blokken hout van ongeveer 20 cm dik. Boor met tussenafstanden van 2 cm gaten met een doorsnee van 2 tot 8 mm. Boor de gaten een klein beetje schuin omhoog. Zo kan er geen water inlopen. De gaten mogen tot 15 cm diep zijn. Dieper gaan de bijen niet. Zorg ervoor dat de achterkant van de geboorde gang dicht blijft. Schuur bij de ingang de splinters weg. De solitaire bijen en wespen hebben daar een hekel aan. Plaats de blokken op een warme en tegen de regen beschutte plaats. Aan de zuidkant, uit de wind, is ideaal. De blokken moeten eind februari opgehangen worden. De eerste soorten komen immers reeds in het vroege voorjaar uit hun winterschuilplaats te voorschijn. Hang bij voorkeur meerdere blokken op. De gangen van één blok worden immers snel door verschillende soorten opgevuld. Er is dat geen nestplaats meer over voor de soorten die pas later in het jaar actief worden.

Bouwtip 2 : Stengels
Gebruik stengels van braam, framboos, vlier, jasmijn , riet en roos. Bamboe is ook geschikt, maar moet gezaagd worden. Knip of zaag de stengels in lengten van 20 cm. Knip of zaag ze telkens achter een knoop af. Zo zijn ze aan de achterkant dicht.
Maak van de stengels een bundel. Deze kan verticaal of horizontaal op een zonnige plaats opgehangen worden, of tussen andere holle materialen en houtblokken gestapeld worden. De solitaire bijen en wespen knagen het merg van de stengels er zelf wel uit.

Bouwtip 3 : Zand, leem, mergel, stenen
Bedek een open, zonnige plek in de tuin met een dikke laag zand. Er zijn veel solitaire bijen en wespen die daarin nestgangen maken. Maak bij aanzienlijke hoogteverschillen steile taluds met leem, mergel of klei. Zo’n steile rand is ook geschikt als nestplaats voor solitaire bijen en wespen. Gebruik bij de aanleg van een klinker- of kasseipad geel zand en hou een ruime voeg tussen de stenen. Plaats het insectenhotel op een zonnige, tegen wind en regen beschutte plaats.

Coussée & Goris, Grontmij en projectpartners geselecteerd als ontwerper voor het Zwin Natuurcentrum

2011-02-25T09:38:00.003+01:00

Het bureau voor architectuur en stedenbouw 'Coussée & Goris architecten' uit Gent, met Grontmij Vlaanderen nv uit Zaventem, Siem Steur bv uit Volendam, Madoc bvba uit Gent, Bundl bvba uit Antwerpen, Koen R.M.-L. Van Synghel bvba uit Brussel, Atelier Veldwerk Rudy J. Luijters uit Brussel en Gafpa uit Gent is als ontwerper voor het Zwin Natuurcentrum geselecteerd. Dat besliste de deputatie in haar zitting op donderdag 24 februari 2011. Het is de ambitie van de Provincie West-Vlaanderen en van het Vlaamse Gewest om, in samenwerking met de gemeente Knokke-Heist en de Zeeuwse betrokken overheden Sluis en Provincie Zeeland, een belangrijk eigentijds natuurtoeristisch centrum te realiseren, als een nieuwe topattractie van de kust.

Landschappelijke integratie

De jury prees het winnend wedstrijdontwerp omwille van zijn grote integratiekwaliteiten in het Zwin. De voorgestelde natuurherinrichting voor het Zwin Natuurcentrum creëert een landschappelijke continuïteit tussen de recent heringerichte natuur van de Kleyne Vlakte en de Zwinvlakte. Het nieuwe bezoekerscentrum en kijkcentrum zijn horizontaal landschappelijk mooi ingeplant, en de geïntegreerde voorstellen voor afwerking van de kijkpunten op de nieuwe Zwindijken en voor het infopunt in Cadzand versterken het geheel op streekniveau. In het bezoekerscentrum is er een grote openheid met panoramische zichten op de natuuromgeving in alle richtingen, zowel vanuit cafetaria en restaurant, als vanuit de toekomstige Zwintentoonstelling. De tentoonstelling moet een evenwicht brengen tussen mobiele, multimediale elementen en meer klassieke opstellingen, en situeert zich in een apart bouwvolume van het bezoekerscentrum alsook in het kijkcentrum. Gebouwen en buiteninrichtingen worden met een hoog niveau van duurzaamheid gerealiseerd, in het bijzonder op vlak van materiaalgebruik, energie- en waterverbruik. In het Provinciaal Natuurpark Zwin laten de nieuwe vogelaantrekkende waterpartijen en duinmeren een sterk verbeterde natuurbeleving toe. Het gebied wordt ontsloten door een padenstelsel dat ook de twee grote doorwandelbare vogelkooien aandoet. Er wordt ook ruimte voorzien voor het opstellen van ooievaarsnesten. Het kijkcentrum is discreet in de Zwindijk ingewerkt en biedt een mooi panoramisch zicht op de Zwinvlakte, ook bij mindere weersomstandigheden. Alle faciliteiten zijn toegankelijk voor rolwagengebruikers en aangepast voor bezoekers met beperkingen.

Timing

Binnen afzienbare tijd worden de werken op het terrein aangevat, waarbij bijzondere aandacht zal uitgaan naar het voorkomen van hinder voor de waardevolle natuur en de huidige exploitatie zo goed mogelijk kan blijven doorgaan. Tijdens de veranderingswerken blijft het Provinciaal Natuurcentrum Zwin en de Zwinvlakte zo veel mogelijk open voor het grote publiek. Het is de ambitie van de Provincie West-Vlaanderen en het Agentschap voor Natuur en Bos om midden 2014 de exploitatie van de belangrijkste nieuwe infrastructuur samen te kunnen opstarten.

Financieel

De totale kost van het project wordt op ruim 16,3 miljoen euro geraamd. Het overgrote deel daarvan wordt door de Provincie West-Vlaanderen voorzien voor de inrichting van het natuurpark en het bezoekerscentrum met tentoonstellingsruimte. Het ANB voorziet circa 1 miljoen euro ter financiering van het kijkcentrum. Het Zwin Natuurcentrum kan verder op de financiële steun rekenen van o.a. de Vlaamse Regering in het kader van het Kustactieplan III 2005-2009 (circa 800.000 euro), van de Europese Unie in het kader van REECZ (circa 1.400.000 euro), van Natura People (circa 600.000 euro) en van de gemeente Knokke-Heist (circa 500.000 euro).

Tentoonstelling

Binnenkort worden de plannen van het winnende ontwerp in de cafetaria van het Natuurcentrum Zwin tentoongesteld voor het grote publiek.

33ste INTERNATIONAAL FOTOFESTIVAL KNOKKE-HEIST

2011-02-22T12:28:00.004+01:00

Van 10 april tot 13 juni wordt in de badstad de 33ste editie gehouden van het Internationaal Fotofestival Knokke–Heist. De tentoonstelling biedt opnieuw een verrassend rijk en gevarieerd overzicht van de internationale fotografie. Diversiteit is een belangrijke drijfveer voor het festival. Jaarlijks staan internationale en Belgische topfotografen op het programma, gekoppeld aan exposities van opkomende jonge fotografen. Het Festival vindt plaats op verschillende locaties in de gemeente Knokke-Heist. De hoofdlocaties zijn een tentoonstellingspaviljoen dat wordt gebouwd op het strand, ter hoogte van het Rubensplein, én het Cultuurcentrum Knokke-Heist. De verschillende tentoonstellingen van het festival zijn makkelijk bereikbaar. Met een stadsplan in de hand kan elke bezoeker op een aangename manier de volledige tentoonstelling bezoeken, gekoppeld aan een heerlijke wandeling doorheen de kustgemeente. Het Fotofestival 2011 maakt van Knokke-Heist een uitgelezen plek waar liefde voor verfijnde kunst samengaat met genieten van alles wat Knokke-Heist te bieden heeft: natuurwandelingen, strand, gastronomie, shopping, puur genieten, ... Het thema van 2011 is Future Portraits. Het festival zoomt in op theatrale portretfotografie en de manier waarop hedendaagse media worden ingezet om dit genre nieuw leven in te blazen.

FUTURE PORTRAITS

Het fotofestival 2011 gaat uit van een gevestigde categorie binnen het domein van de fotografie: het portret. Hoe hedendaagse fotografen de mens in beeld brengen is het uitgangspunt van de diverse tentoonstellingen. Twee thema’s staan centraal in de diverse tentoonstellingen: ‘theatraliteit’ en ‘technologische vernieuwing’.

In de vroege fotografie was theatraliteit belangrijker dan vandaag. Het nemen van een foto nam toen meer tijd in beslag. De geportretteerde verscheen bewust, en in beste maatpak voor de camera en nam onder regie van de fotograaf een juiste houding aan. Soms zelfs in speciale opgezette scènes. Met de digitale camera gaat alles sneller, maar desondanks blijft voor vele fotografen theatraliteit een belangrijk artistiek element.

Een tweede leidraad doorheen de tentoonstellingen is het gebruik van nieuwe media. Welke technologische middelen heeft een fotograaf vandaag ter beschikking om een portret te verlevendigen of te theatraliseren. High definition screens, gespecialiseerde software en nieuwe communicatietechnologie vormen nieuwe uitdagingen voor de fotograaf. Door de digitalisering van het beeld is de fotograaf bovendien steeds minder afhankelijk van de realiteit en wordt theatraliteit een belangrijk element in de postproductie van de foto.

Met dit thema sluiten wij aan bij de geschiedenis van het fotofestival waar een zin voor theatraliteit, het feeërieke en het cultiveren van een sterrencultus terugkerende elementen waren. De tentoonstellingen van Cecil Beaton, Tim Walker, Erwin Olaf en Helmut Newton zijn hiervan goede voorbeelden.

TENTOONSTELLINGSPROGRAMMA

ROBERT WILSON: Video Portraits

Curator: Matthew Shattuck – Dissident Industries
Locatie: Tentoonstellingspaviljoen Knokke-Heist

De Amerikaan Robert Wilson (°1941) is een icoon uit de internatonale theaterwereld. Hij werk bekend met het regisseren van de grensverleggende opera Einstein on the Beach (1976) van Philip Glass, de hippe musical The Black Rider (William S.Burroughs & Tom Waits) en het on stage brengen van verschillende klassieke werken van Shakespeare en Wagner. Wilson is een ervaren choreograaf, performer, schilder, beeldhouwer en videokunstenaar.

Sinds 2004 maakt Wilson ook videoportretten, waaruit een gelijkaardige hang naar theatraliteit spreekt als in zijn toneelontwerpen. Dat doet hij met levensgrote, verticale high definition videoschermen die een haast sculpturale présence hebben. Met zijn videoportretten lijkt Wilson de vergankelijkheid te willen bezweren. Fotografie wordt namelijk vaak geassocieerd met het vervlieden van tijd: wanneer wordt afgedrukt, is het moment voorgoed voorbij en blijft alleen de foto over. In tegenstelling tot het klassieke fotoportret - waarin de afgebeelde wordt vastgelegd in een gestold moment - is er in Wilsons portretten steeds beweging. Vaak is dat heel subtiel, en ziet men hoe één van de geportretteerden heel even met de ogen knippert.

De portretten duren tussen de drie en twaalf minuten maar worden in een loop afgespeeld alsof ze tot in het oneindige doorgaan. Wilson portretteert voornamelijk bekende persoonlijkheden die hij in een strak geënsceneerde scenografie afbeeldt te midden van voor hen kenmerkende attributen. Zo wordt de Hollywood acteur Steve Buscemi - die vaak agressieve rollen speelt – neergezet in een macabere setting in een slachthuis.

Wilson appelleert ook vaak aan historische of bijbelse motieven, naast verwijzingen naar de fotografie, schilderkunst of theater. Zo wordt de leading lady van de Franse cinema, Jeanne Moreau, afgebeeld als Maria I van Schotland, terwijl de balletdanser Mikhail Baryshnikov wordt geportretteerd als Sint- Sebastiaan.

Johnny Depp neemt dezelfde houding aan als Marcel Duchamp in travestie in Man Ray’s bekend portret, terwijl Isabelle Huppert dan weer poseert als Greta Garbo in de iconische foto van Edward Steichen. Met zijn videoportretten probeert Wilson niet alleen de beperkingen van de fotografie te omzeilen, maar speelt hij ook met ons collectief geheugen. Daarbij gaat hij na hoe iconen worden gecreëerd en in beeld gebracht. Maar bovenal brengt hij de geportretteerde op een heel persoonlijke en esthetische wijze in beeld.

VALÉRIE BELIN: Eyes Wide Shut

Curator: Christophe De Jaeger
Locatie: CC Knokke-Heist (Scharpoord), Meerlaan 32

Valérie Belin is een franse fotografe, geboren in 1964 in Boulogne-Billancourt. In haar werk onderzoekt zij de nieuwe mogelijkheden van het medium fotografie. Haar beelden onderzoeken voortdurend de grens tussen de reële en virtuele wereld. Vroeger werd digitale technologie louter gebruikt voor het corrigeren of ‘retoucheren’ van de beelden, vandaag kan men met deze technologie volkomen nieuwe, onbestaande beelden creëren.

De tentoonstelling Eyes Wide Shut van Valérie Belin toont werken van de fotografe rond het begrip ‘avatar’. In de meest algemene betekenis is een avatar een representatie van een computergebruiker in de vorm van een driedimensioneel model of een icoon. De figuren en portretten van Belin zijn geen avatars in de strikte zin van het woord, maar refereren wel sterk naar de themata die dit fenomeen oproept.

Belin zoekt in de echte wereld, naar die primaire drijfveren die zo openlijk en zonder gêne de virtuele werelden bepalen. Sex, geweld en een zucht naar pracht en praal duiken vaak op in haar werk. Zo volgde zij een danseres in een cabaret op de Champs-Elysées, fotografeerde praalwagens uit de Schlumfcollectie of toont verongelukte iconen uit onze typische consumptiecultuur. De wereld van Belin wordt bevolkt door mensen op zoek naar andere identiteiten zoals bodybuilders, Michael Jackson lookalikes of transsexuelen. Soms door digitaal bewerkte modellen die zo onwaarachtig mooi zijn, dat het lijkt alsof zij helemaal niet meer in onze echte wereld thuishoren.

De tentoonstelling Eyes Wide Shut toont een breed overzicht op het werk van deze fotografe wiens werk reeds werd opgenomen in talrijke collecties zoals het MOMA (New York), Musée de l’Elysée (Lausanne) en het Musée National d’Art Moderne Centre Pompidou (Parijs).

MARK TRIVIER: Bonjour Monsieur W.

Curator: Erik Eelbode
Locatie: CC Knokke-Heist (Scharpoord), Meerlaan 32

Marc Trivier (1960) is een Belgisch fotograaf die bejubeld werd in de jaren ‘80 en ’90 met tentoonstellingen in Parijs en New York en zich sindsdien grotendeels uit het artistieke circuit heeft teruggetrokken. Zijn werk blijft niettemin van een fascinerende schoonheid.

Marc Trivier bezocht zowat alle fameuze schrijvers, filosofen, schilders, beeldhouwers, uit de tweede helft van de vorige eeuw: Francis Bacon; Andy Warhol, Michel Foucault, Jean Genet, ... Meteen linkte hij de technische camera-beelden van deze beroemdheden aan even respectvolle portretten van mensen uit psychiatrische instellingen, slachthuizen, landschappen, bomen…

Tot april 2011 loopt er een omvattend retrospectief van Marc Trivier in het Maison Européenne de la Photographie in Parijs. De presentatie in Knokke-Heist wordt een ingetogen, thematische, maar niettemin onvoorspelbare pendant naar aanleiding van de Robert Wilson-tentoonstelling. Ze kennen elkaar. Er zullen portretten te zien zijn van de inmiddels overleden auteurs waar Wilson mee werkte, Samuel Beckett, Heiner Müller, Tadeusz Kantor, Thomas Bernhard,... naast nooit eerder getoonde opnamen van Wilson zelf en van zijn muze Christopher Knowles. Samen met een Gekke Boom, het Dak van de Wereld, een Blind Varken.

THE GREEN ROOM: Beelden uit Belgische Academies

Curator: Dominique Somers
Locatie: CC Knokke-Heist (Scharpoord), Meerlaan 32

Wat is er inmiddels aan de gang in onze kunstscholen? Wat doen ze daar met fotografie? Wij gingen voor u op zoek en maken er een aparte presentatie van. The Green Room verwijst als titel naar de ‘groene jaren’. De tijd waarin studenten experimenteren en waarin zij de grondslagen leggen voor hun latere oeuvre.

Op basis van ingezonden portfolio’s van studenten cureert Dominique Somers een verzameling beelden waarvan één boek wordt gemaakt. Vertrekkend van dit boek zullen enkele studenten werken op een eigenzinnige manier presenteren in The Green Room.

Dit project is het resultaat van een uniek samenwerkingsverband tussen de Katholieke hogeschool Limburg (KHLIM), de Koninklijke academie voor schone kunsten Antwerpen (KASK Antwerpen), de Koninklijke academie voor schone kunsten Gent (KASK Gent), Hogeschool Sint Lukas, Brussel en La Cambre, Brussel.

ANNEMIEKE EN DE SMARTIES: Foto’s van de Photo Hall 1933 - 1980

Curator: Johan De Vos
Locatie: Museum Sincfala, Pannenstraat 140

In de periode 1933 – 1980 fotografeerden tientallen operateurs van de firma Photo Hall vakantiegangers aan de Belgische kust. De onderneming was puur commercieel. Het gebeurde ‘en passant’ tijdens het flaneren op de dijk, of kort poserend, alleen of in groep. De operateurs kregen opdracht om elke foto te vullen helder afgebeelde mensen in vakantiestemming. Het moest snel gebeuren. Vakantiegangers zijn vaak wantrouwig en ongeduldig. Komt daarbij dat de operateurs veel foto’s wilden maken én verkopen, want veel foto’s betekende veel geld.

Maar foto’s leiden een eigen leven. Als we ze nu opnieuw ontdekken krijgen ze een andere verschijning. Letterlijk ook: de zwartwitfoto’s verbleekten en de kleurfoto’s kregen een paarse tint. Bij nader toezien is ook de houding van de mensen in beeld opvallend. De foto toont hoe vakantiegangers zich gedroegen oog in oog met de ‘vreemde’ naamloze operateur. De foto’s van Photo Hall werden niet gemaakt in de intimiteit van een fotostudio of door de vader met zijn amateurfototoestel, maar door een professionele fotograaf in de volle openbaarheid van de dijk en het strand tijdens de vakantiemaanden. We zien portretten van een gedempte theatraliteit die anders is bij kinderen, jongeren, vaders, moeders en bijvoorbeeld, huwbare dochters.

Museum Sincfala brengt een spannende selectie van de Photo Hallfoto’s. De tentoonstelling is er niet in de eerste plaats om nostalgie op te wekken, ze toont portretten van mensen in bijzondere omstandigheden, altijd weer anders, vaak met zichtbaar dubbele signalen. Het is een interessante brok Belgische fotografiegeschiedenis.

WORLD PRESS PHOTO ‘10

Curator: World Press Photo
Locatie: CC Knokke-Heist (Scharpoord), Meerlaan 32
Periode: 15 mei - 13 juni

Traditioneel is ook de World Press Photo present op het Fotofestival. World Press Photo organiseert ieder jaar de grootste en meest prestigieuze persfotografiewedstrijd ter wereld. De winnende foto’s worden verzameld in een reizende expositie die in meer dan honderd steden over de hele wereld is te zien. De tentoonstelling zal in première voor België te zien zijn in Cultuurcentrum Knokke-Heist. De winnaar van World Press Photo 2011 is een portret van de verminkte Afghaanse tiener Bibi Aisha, gemaakt door de Zuid-Afrikaanse fotografe Jodi Bieber. Bij Bibi Aischa werden de neus en de oren afgesneden omdat ze haar gewelddadige man had verlaten. De foto, die op 1 augustus 2010 de voorpagina van het Amerikaanse weekblad Time sierde, ging gepaard met de caption van het weekblad ’Waarom we in Afghanistan moeten blijven’. De Afghaanse heeft inmiddels in de Verenigde Staten een plastische reconstructie ondergaan en woont nu in de VS. Bieber is de tweede Zuid-Afrikaanse fotograaf die ooit de hoogste prijs ontving. Volgens juryvoorziiter David Burnett is het portret van Bieber een van die foto's waarvan iedereen meteen weet wat je bedoelt als je het hebt over "dat meisje''. Jurylid Ruth Eichhorn noemt de winnende foto een "ongelooflijk sterk beeld dat een krachtige boodschap uitstraalt naar de wereld''.De jury van World Press Photo heeft prijzen toegekend in negen categorieën aan 56 fotografen. Ze komen uit 23 landen. De negen juryleden moesten zich buigen over ruim honderdduizend inzendingen.

DE INTERNATIONALE FOTOWEDSTRIJD

Locatie: Lagunahal Duinbergen, Krommedijk
Jaarlijks organiseert Knokke-Heist voor het Internationaal Fotofestival een fotowedstrijd. In 2011 werden 3770 foto’s ingezonden, van 843 fotografen uit 28 verschillende landen. Op zaterdag 8 januari verkoos de jury vijf prijzen. De belangrijkste prijs is de Gouden Lens. Dit jaar reiken we opnieuw de prijs uit voor jong talent. Hiermee wil de jury het werk van jonge fotografen ondersteunen (16 tem 25 jaar). De jury bestaat dit jaar uit: Stephane Verheye (Voorzitter Jury) Freddy Van Vlaenderen (Centrum voor Beeldexpressie)Annick Geenen (KHLIM Genk)Monia Warnez (fotografe)Annelies Lievrouw (fotografe)Pascal Baetens (fotograaf)
Winnaars:Gouden lens: Julie Van Der Vaart – Lanaken – BelgiëZilveren lens: Valery Melnikov – Moscow – RuslandBronzen lens: Safiullin Salavat – Chelyabinsk – RuslandCentrum voor beeldexpressie: Martine Debuf – Zwevezele - BelgiëJong talent: Elizaveta Belikova – Moscow – RuslandKnack Award: Vu Dung Pham - VietnamEervolle vermelding: Majid Saeedi – Iran

Photoview

Locatie: Lagunahal Duinbergen, Krommedijk
Met Photoview viert het Centrum voor Beeldexpressie jaarlijks de eigenzinnige fotografie vieren. Veel fotografen houden van experimenteren, zoeken nieuwe uitingsvormen en ontwikkelen een eigen visie. Belangrijk is dat die vernieuwing ook het brede publiek bereikt. Via exposities van de meest creatieve en authentieke werken zet 'Photo View' fotografen die het verschil maken in het voetlicht.Lokale fotokringen
Locatie: Lagunahal Duinbergen, Krommedijk
De lokale fotoclubs Diagonaal en KFFKH zijn te ontdekken in de Lagunahal. Sinds jaar en dag zijn ze trouwe gasten op het Fotofestival. KFFKH organiseerde in 1979 al fototentoonstellingen in Scharpoord. Hun ‘Kunstfoto’ is de voorloper van het huidige festival.

BEZOEKERSINFO
Openingstijden van 10 april tot en met 13 juni 2011: Dagelijks open van 10 tot 19 uur Opgelet:Openingsuren Sincfala: 10 tot 12 uur en van 14 tot 17.30 uur
De data van de tentoonstellingen in de galeries en hun openingsuren variëren.
Tarieven€ 8 studenten, Uitpas, lerarenkaart, groepen (min. 10 pers.), CJP) : € 5Knack-Club: € 4 Kinderen <>
Met uw toegangsticket kan u alle onderdelen van het Internationaal Fotofestival bezichtigen gedurende de hele looptijd. Voor de tentoonstellingen in de galeries heeft u geen toegangsticket van het Fotofestival nodig.
Gidsen, fietsen en dagarrangementenGidsen beschikbaar voor groepen tot 25 personen beeldendekunsten@knokke-heist.be of 050/630 430

Locaties:
Cultuurcentrum Scharpoord, Meerlaan 32, 8300 Knokke-Heist
Tentoonstellingspaviljoen, strand ter hoogte van het Rubensplein
Lagunahal, Krommedijk, DuinbergenSincfala, Museum van de Zwinstreek, Pannestraat 140, Heist

Info: Cultuurcentrum Scharpoord, T: 050/630 430 – fotofestival@knokke-heist.be – www.fotofestival.be

Volgorde Carnavalstoet 2011 Knokke-Heist

2011-02-21T10:31:00.003+01:00

CARNAVAL - INSCHRIJVINGEN GROOT 2011

30 TOETERNIETOE: US.ARMY DOLLS
31 DE PUTTENDELVERS: BRANDWEERWAGEN
32 RAMBURGPEKKERS: LAS VEGAS
33 DE TWIEFELOARS: SNEEUWWATTJES
34 DE VROETELOARS: GUNDER VELE CHICHI? TON KAN JONS MADAM NOG NI!
35 CLUB BIZARRE: ROBIN HOOD IN THE WOOD
36 DE KLUTSERS: CARNAVAL IN SPACE
37 ZWALPEIERS: LOS TOROS LOCOS
38 YSSI’S: MAD HATTERS IN WONDERLAND
39 DE UILENSPIEGELS: FUZZYWUZZY’S
40 KPJ EEDE: THE POLAR EXPRESS
41 DE TORENPEKKERS: ESKIMO’S
42 DE ZOTTE ZOTTEN: KAMUNRAATJES
43 DE LEKKERBEKKEN: FARFALLIENTJES
44 DE VLIEGEMEPPERS: DE DUDZIERULDERZZZ
45 CV DE DINO’S: DE CULINAIRE RATTEN VAN PARIJS
46 DE HORLEPIEPS: HET WATERPEIL STIJGT, MAAR DE LAATSTE PLAATS DRIJFT
47 DE OELIEBOELIES: WINNETOU
48 DE ROPIANEN: LEKKER GERECHJE!
49 DE PULLESNOKSWINGBOYS: DE FOUSFOETJES
50 DE SPETTERLAPPEN: UIT DE HOGE HOED
51 CV DE KNOEIERS: DE KERMIS
52 CV DE DORPELINGEN: HOOHELAARIEJE
53 DE STRANDREETJES: DE GELAARSDE PARTYKATTEN
54 vzw ORDE VAN DE PRET: 50 JAAR VORRUT MET DE ROBOPUT (2061)
55 ORDE DER SOEPKIEKENS: POMPEN OF VERZUIPEN
56 DE KNALLERS: FLORALIA
57 BONTE & CO: DE HAREM VAN DE SULTAN
58 DE FEESTBRIGADE: WE GOAN “NAR” CARNAVAL
59 CLUB 69: NARIAS
60 DE SMOELTREKKERS: GRAND PRIX D’HEYST
61 DE KABBABEESTJES: DISCO CHICKS
62 TJOEPTJES: TJOEPALOEPACRUISE
63 FC PEPERBUSSE: ALS DE KAT VAN ST KRUIS IS DANSEN DE MUIZEN

INSCHRIJVINGEN KLEIN 2011

1 ZONDER NAAM: MUISJES
2 UP EN NERE, WEG EN WERE: LUMI-LEUTE
3 KRULLENDE FIGARO’S: DE HELAASHEID VAN HEIST
4 CV DE KWIESTENBIEBELS: CANDY CASTLE
5 FUNCKY KIDS: DISCOKNICKERS
6 ACS DE NACHTUULEN: JEUGDUULTJES
7 DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG: ENGELTJES & DUIVELTJES
8 DE BEURZE LEEFT: DE LAATSTE DER BEURZIANEN
9 DE SAILORBOYS: THE NEW KIDS KOMEN NAAR HEIST
10 R.V.C. DE LEUTERMAKERS: ONGEVAL OP DE KARTINGSBAAN
11 DE SCHAPPY’S: DON CORLEONI’S
12 SANDY VANSTEENKISTE: ALLES VAN TV
13 LEAF OR DIE: ZEPPE EN ZIKKI
14 OVD KARNAVALKIEKENS: PAPEGAAITJE LEEF JE NOG
15 THE LEENSTREETERS : LOS LOROS LOCOS
16 VANILIE’S: BENIDORM BASTARDS
17 WIEDER: ZOEMZOEM

WAAROM PIETEN ZWART ZIJN

2010-12-05T12:11:00.004+01:00

WAAROM PIETEN ZWART ZIJN
Een waar sprookje door a.j. beirens

In een vèr, vèr verleden -meer dan tweeduizend jaar geleden- reed in het putje van de winter de god Wodan spoorslags door ons land. Zijn paard Sleipnir had liefst acht poten. Dat maakte de witte schimmel zó snel, dat zijn hoeven niet eens de grond raakten. Het dier haastte zich met zijn meester door het luchtruim. Vliegensvlug rende het over de wolken van dorp naar dorp. Haast was nodig, want er zou iets verschrikkelijks gebeuren. Al weken werden de dagen voortdurend korter. Niemand kon het tegenhouden. De zon bleef elke dag een beetje langer onder de horizon. De boze wolf Fenrir hapte namelijk telkens weer naar de zonnebol aan de hemel. Het afschuwelijke monster huilde luid ‘woehaa’ omdat het nergens nog eten kon vinden. Fenrir wilde de zon ‘smek smek’ opeten om zijn grote honger voor altijd te stillen.

De mensen waren bang, dat het gauw voor immer donker zou worden. En als eenmaal de eeuwige duisternis over de aarde neerdaalt, dan wordt het ook voor altijd koud. In het land zou dan de ‘Vrrriezeman’ heersen. Niets zou meer groeien en er zou spoedig niets meer te eten zijn. De ijstijd zou opnieuw aanbreken! Een ijskoude wind raasde nu al over het land. De mensen schaarden zich rond de gloed van de laatste houtblokken in het haardvuur. Ze hoopten dat Wodan de boze Fenrir zou verjagen voor het licht op de wereld helemaal zou uitdoven. Want de éénogige Wodan was wijs en sterk. Hij kende veel toverspreuken en kon zelfs van gedaante veranderen. Soms dwaalde hij als een gewoon dier rond. Of hij vloog als vogel vermomd hoog in de lucht om de hele wereld te zien.

Nu moest de zon gered worden. Gezeten op z’n schimmel joeg Wodan met zijn flapperende mantel de wind onstuimig voor zich uit. Het werd een echte winterstorm. Wodans wilde witte baard wapperde over zijn schouder. De wind gierde en schuifelde door gaten en spleten. De gebinten kraakten, deuren klapperden en de storm bulderde door de schoorsteen. De mensen kropen dieper weg in hun lemen huizen. En Wodan nam zijn magische speer in de vuist. De jacht op Fenrir was begonnen. De speer, die Gungnir heette, zou nooit zijn doel missen. Maar eerst moest de verslinder van de zon gevonden worden.

Al bij het eerste ochtendgloren vlogen Wodans getrouwe raven Hugin en Munin dan ook de wereld rond. Ze speurden in elke hoek en kant naar de grote wolf, die dol was van de honger. Ze luisterden of ze zijn maag soms ergens hoorden rammelen. En ’s avonds kwamen de raven weer op Wodans schouder zitten. Beschut onder de rand van zijn brede hoed vertelden ze over alles wat ze gezien hadden. Veel wondere dingen hadden zijn gevleugelde vrienden meegemaakt, maar Fenrir kregen ze niet te zien. De dagen waren dan ook veel te kort geworden. De zon kwam op en ging bijna direct weer onder. Voor Hugin en Munin was er nauwelijks nog tijd om de wereld rond te vliegen.

Het was midden de week, toen plots de twee tamme wolven die met het gezelschap meetrokken, onrustig werden. Geri en Freki liepen tussen de acht poten van Sleipnir weg en weer. Ze hadden geen trek meer in de lekkere beetjes die ze van Wodan kregen. Geri en Freki roken onraad. Er was gevaar op til! Het jaar liep op z’n eind en de zon was nog maar een stipje meer aan de horizon. Het was zeker het moment waarop Fenrir wilde toeslaan en de zonnebol in één hap zou opslokken. De zon, zomaar opgesmikkeld door die boze wolf. Dat mocht niet gebeuren! Het zou het einde van de wereld betekenen. Het kwam er op aan om nu snel de veelvraat te vinden.

Wodan deed eventjes de ogen toe en veranderde zichzelf dan in een machtige arend. Hij sloeg zijn vleugels uit en steeg op over het land met zijn magische speer in de klauwen geklemd. Wodan speurde al vliegend over berg en dal. Met één enkele toverspreuk liet hij de wind in de goede richting waaien. Op de rotsen en bomen bekeek hij de runen, die erin gegrift waren. Dat waren de gekraste tekens die hem zouden vertellen waar de monsterachtige wolf voorbijgekomen was. Een hele dag zocht hij zo de wereld af, van horizon tot horizon. Toen de schemering al bijna nacht was zag Wodan eindelijk Fenrir, de aartsvijand van de mensen. De boze wolf had zijn muil wijd opengesperd. Het monster ging op zijn achterste poten staan en likte met zijn lange tong aan de ondergaande zon. Nog even en hij zou de zonnebol opslokken om zijn honger voor altijd te stillen. Maar Wodan was er klaar voor. Hij mikte zorgvuldig met zijn linkeroog. En met zijn arendsklauwen gooide hij de magische speer. Die kliefde als de weerlicht door de lucht. Vluchten kon niet meer. De speer pakte Fenrir en spiesde het monster vast vèr vèr in de nacht; waar de zon nooit scheen. Daar kon Fenrir nu enkel nog naar de maan huilen. De zon was gered. Dag na dag bleef de zonnebol een beetje langer aan de hemel staan. Het werd weer warmer in het land. De bloemen begonnen te bloeien en de planten begonnen te groeien. De mensen waren zo dankbaar, dat ze de dag midden in de week, de naam van Wodan gaven. Ze noemden die dag ‘woensdag’, en dat doen we na tweeduizend jaar nog altijd.

Dat de kortste dag voorbij was en dat de zon gered was, dat moest gevierd worden. De mensen besloten joelend het nieuwe jaar van de zon in te luiden met een groot feest. Ze noemden de viering het Joelfeest. Bij het haardvuur zetten ze offergaven klaar voor Wodan en zijn paard Sleipnir. In een oude schoen legden ze wortelen, bieten en andere vruchten van het veld. Die nacht reed Wodan weer over de wolken door het hele land. Hij jaagde de wind door de schoorsteen zodat het vuur in de haard oplaaide en veel warmte en licht gaf. Oel, één van zijn helpers, moest op de daken van de mensen kruipen. Daar ging hij bij elk huis door het rookgat gluren om te zien of de offergave wel voldoende was. Algauw noemden de mensen hun schoorsteen dan ook het ‘Oelegat’. Als het offer hem beviel, dan liet Wodan geschenken voor de kinderen door de schouw naar beneden zakken. En ook magische runenletters in gebak en lekkere noten. Voor de volwassenen bracht hij een grote zak vol vruchtbare zaden, die op het land voor een grote oogst zouden zorgen. Zo ging het een hele nacht door. Van huis tot huis, van rookgat tot rookgat. Tegen het ochtendgloren was Oel helemaal zwart van de vette schoorsteenrook. Maar, na tweeduizend jaar, zijn de mensen de naam van Oel vergeten. Ze noemen hem nu Zwarte Piet. En dat Wodan de échte redder van het licht was, ook dat zijn de mensen vergeten.

Het interview met de Knokke-Heistse Junior Eurosong kandidaat Luís

2010-09-24T08:35:00.006+02:00

Maandag 27 september in de vroege avond begint op Ketnet de strijd onder de 8 Junior Eurosongkandidaten om te beslissen wie ons land in het Wit-Russische Minsk mag vertegenwoordigen op het Junior Eurosongfestival. Tot donderdag komen elke avond 2 kandidaten aan de beurt. De vakjury laat telkens één van jeugdige zangers doorgaan naar de finale die op vrijdag 1 oktober wordt gehouden. Luís uit Knokke-Heist brengt donderdag (30 september) zijn song “In mijn dromen”. In de aanloop naar de finale stelde ORONIEUWS de jeugdige stadsgenoot een aantal vragen over zijn eigen dromen voor de toekomst, over hoe het voelt om bekend te zijn en over vanalles en nog wat.

Hoe was het om terug naar school te gaan nu je ondertussen een BJV bent geworden? Dat is een Bekende Jonge Vlaming. Zijn je schoolkameraden anders geworden, ben jij anders geworden, of is alles min of meer bij het oude gebleven?

Op school is alles inderdaad min of meer hetzelfde gebleven. Al is het zo dat de lessen soms wel eens moeten stoppen omdat er weer een journalist aan de klasdeur staat voor een interview. Maar dat is wel leuk, want dan stelt hij soms ook vragen aan mijn vrienden. Ik voel me zeker geen BJV…al ga ik soms wel eens twijfelen als ik inkopen ga doen met mijn mama of als ik ga zwemmen met mijn papa. Overal word ik herkend en moet ik handtekeningen uitdelen. Ze kennen me van de TV, zeggen ze dan. En eigenlijk vind ik dat wel leuk. Een paar dagen geleden reed een bende fietsers - ik denk ongeveer 15 jongeren – mij achterna voor een handtekening. Mijn zusje en ik waren zo geschrokken dat we het op een lopen hebben gezet! Dus je ziet: ik moet nog wat oefenen om een échte BJV te worden!

Je wil al zanger worden toen je pas vier jaar oud was. Je droomt ervan om later als zanger door het leven te gaan. We hopen van wel, maar als die droom niet zou uitkomen, wat zou je dan in de plaats van zingen het liefst doen?

Dromen dienen om te laten uitkomen hé. Daarom zing ik er ook over. Mijn mama en papa zeggen altijd: eerst studeren en dan zingen. Met dat studeren en met dat zingen ben ik het natuurlijk volledig eens. Maar ik zie de volgorde iets anders! Voorlopig kan ik enkel aan zingen denken. Ik zou vandaag echt niet weten wat ik anders zou gaan doen later.

Onder de bekende zangers wie zijn je grote voorbeelden?

Zonder twijfel: Michael Jackson!

Wat zijn de nummers die je het liefst hoort, en die je vermoedelijk op je iPod hebt staan.

Zowat alle nummers van Michael Jackson. Ik heb zelfs aan de auditie van Junior Eurosong meegedaan met een nummer van hem: Heal the World.

Waar heb je zangonderricht gekregen? Of kon je uit je eigen meteen zingen?

Ik heb tot nu toe nog nooit zangles gevolgd, dus het zal een beetje eigen zijn aan Luís zeker? Maar mama en papa zijn ook muzikaal, hoor. Papa kan goed zingen en mama herkent meteen valse noten. Een prachtig koppel dus!

Hou je van mooie kleren? Want je bent altijd zo perfect volgens de laatste mode uitgedost. Kies je zelf je kleren?

Ik hou wel van toffe kleren en het is altijd mijn mama die ze uitkiest!

Jij zingt en speelt piano, en je 9-jarige zus Fauve speelt al viool van toen ze 5 jaar oud was. Heb je er ooit aan gedacht om te zingen en je door je zus te laten begeleiden. Kan Fauve “In mijn dromen” op haar viool spelen, of heb je het haar nog niet gevraagd?

Da’s een goed idee! Fauve viool laten spelen, ze zou het zeker kunnen. Weet je, eigenlijk was het de bedoeling om samen met mijn zusje mee te doen aan Junior Eurosong. Maar de kandidaten moeten helaas 10 jaar zijn en Fauve is er nog maar 9. Volgend jaar mag ze dus meedoen!

We weten ondertussen dat je van snelle wagens houdt, en we hebben vernomen dat ook de sterren je boeien. Als je een andere planeet of ster zou mogen bezoeken, welke zou dat dan zijn?

De zesde planeet: ik zou met mijn skeelers willen vlammen over de ringen van Saturnus!

Heb je nog andere hobby’s?

Naast notenleer en piano speel ik ook tennis en ga ik soms zwemmen met mijn papa. Ook met mijn iPod ben ik graag bezig. Voor de muziek dus!

Afgezien van Junior Eurosong, wat is je favoriete tv-programma?

FC De Kampioenen. Ik hou van humor.

Wat is je geliefkoosde gerecht? Wat eet je het minst graag?

Ik eet het liefst garnaalkroketjes. En met spruitjes kan je mij het minst plezier doen.

Wat is je geliefkoosde drank?

Cécémel en Icetea.

Wat is je favoriete snoep?

Zuurtjes!

Wat is je favoriete game?

Alles, als het maar een game met snelle auto’s is.

De Junior Eurosong voorrondes 27 tot 30 september om 17.45 en 19.20u op Ketnet.
De finale op 1 oktober om 17.45 en 19.25u.
Livestream van de finale vanuit de ‘green room’ vanaf 17.45u via www.ketnet.be

Schitterende nazomerdag voor 25 ste scholenveldloop in Knokke-Heist

2010-09-23T08:58:00.005+02:00

Woensdag hebben 329 scholieren deelgenomen aan de jubileumeditie van de scholenveldloop in de badstad. Die werd voor de 25ste keer georganiseerd door de Atletiekvereniging Knokke-Heist als hoogtepunt van de Vlaamse Veldloopweek. Op het Schuttersplein bij stadion Olivier hebben 228 leerlingen van het lager onderwijs en 101 van het secundair onderwijs tijdens een schitterende nazomerdag verschillende afstanden gelopen. Ze waren verdeeld over 18 diverse reeksen. Het aantal deelnemers lag iets lager dan vorig jaar.

UITSLAGEN
SECUNDAIR ONDERWIJS
Meisjes 1998
1. Peeters Elise (St. Bernard
2. Verheecke Manon (St. Bernard)
3. Vandierendonck Kelly (St. Bernard)
Meisjes 1997
1. Beausaert Julie (St. Lodewijk, Brugge)
2. Van Torre Araïs (OLVTD Heist)
3. Meyers Allyson (OLVTD Heist)
Jongens 1998
1. Feytons Ashley (MS Zwinstede)
2. Decorte Benjamin (St. Lodewijk, Brugge)
3. Plovie Tom (MS Zwinstede)
Jongens 1997
1. Kips Jef (OLVTD Heist)
2. Dewaele Quinten (St. Bernard)
3. Kips Emiel (OLVTD Heist)
Meisjes 1996
1. Vanhaelemeersch Kim (St. Jozef)
2. Decorte Stefanie (St. Lodewijk, Brugge)
3. Vereecke Charlotte (St. Jozef)
Meisjes 1995
1. Reubens Bieke (St. Jozef)
2. Vandeputte Lisa (KA Zwinstede)
3. De Groote Louise (KA Zwinstede)
Jongens 1996
1. Goethals Stef (St. Jozef)
2. Mattheeuws Bert (St. Jozef)
3. Slabbinck Brecht (St. Bernard)
Jongens 1995
1. Vanden Broucke Arthur (St. Jozef)
2. Depauw Justin (St. Jozef)
3. Van de Geuchte Justin (KA Zwinstede))
Meisjes 1993-1994
1. Verheecke Margaux (St. Jozef)
2. Depauw Florence (St. Jozef)
3. Devlieger Lisa (St. Jozef)
Jongens 1993-1994
1. Soete Lorenz (St. Jozef)
2. Gheselle Tijs (St. Jozef)
3. De Clercq Tomas (St. Jozef)

UITSLAGEN
LAGER ONDERWIJS
Meisjes 2002
1. Van Riet Fien (De Vonk)
2. De Zutter Margaux (De Vonk)
3. Coppens Femke (Het Anker)
4. Louagie Britt (St .Jan)
5. Geselle Anouchka (Het Anker)
Jongens 2002
1. Trio Victor (Ramskapelle)
2. Verfaillie Niels (St. Jan)
3. De Cloedt Lucas (H .Hart))
4. Peeters Mathieu (St. Jan)
5. Dieltiens Gil (H. Hart)
Meisjes 2001
1. Taloen Aline (Duinbergen)
2. Engelander Manon (Duinbergen)
3. Van Eenoo Charlotte (Duinbergen)
4. Eecloo Camille (H. Margareta)
5. Vanhauwaert Julie (St. Jan)
Jongens 2001
1. Csepregi Julien (Het Anker)
2. Cnudde Nic (St. Jan)
3. De Groote Jelle (OLVO Heist)
4. Willems Thibault (H. Margareta)
5. Laridon Louis (St. Jan)
Meisjes 2000
1. Declercq Margaux (St. Jan)
2. Desnyder Jolien (St. Jan)
3. Keirse Raïssa (Westkapelle)
4. Lannoije Virginie (De Vonk)
5. Sayoud Mona (Westkapelle)
Jongens 2000
1. De Cuypers Maxim (OLVO Heist)
2. Deman Olivier (St. Jan
3. De Seure Maxim (De Vonk)
4. De Noyette Loyd (De Vonk)
5. Heyvaert Jamie (De Vonk)
Meisjes 1999
1. Vandenberghe Kamille (De Vonk)
2. Özalin Aygun (Het Anker)
3. Vermeersch Eurydice (Duinbergen)
4. De Groote Delphine (H. Margareta)
5. Vandierendonck Norah (H. Margareta)
Jongens 1999
1. Willems Mathieu (H. Margareta)
2. Verstraete William (St. Jan)
3. Baeckelandt Gilles (H. Margareta)
4. De Duytsche Senne (OLVO Heist)
5. Cardon Bjarne (OLVO Heist)

MEER FOTO'S

Schilderij Vincent Van Gogh op Art Nocturne Knocke

2010-08-10T09:07:00.002+02:00

Wie de deelnemerslijst en het aanbod bekijkt, bemerkt dat deze editie tot de meest kwaliteitsvolle van alle edities behoort en vaak voorwerpen van museumkwaliteit worden aangeboden. Dat is de bekroning van de inzet van de organisatoren die Art Nocturne Knocke in de voorbije vier en dertig jaar hebben uitgebouwd tot wat de kunst- en antiekbeurs thans is. Daarnaast is Art Nocturne Knocke de jongste jaren geëvolueerd van een kunst- en antiekbeurs naar een beurs voor wie op zoek is naar een 'new style of life' zonder dat de organisatoren hun basisideeën verloochenen. Op Art Nocturne Knocke komt daarom tot 15 augustus in Scharpoord zowel de antiek- als kunstliefhebber voluit aan zijn trekken, terwijl ook wie houdt van designmeubelen met interesse de beurs zal bezoeken.

De organisatoren Tuteleers & Tuteleers Art Promotion staan met hun jarenlange ervaring borg voor de hoogstaande kwaliteit die wordt aangeboden. Daarbij kunnen ze rekenen op deelnemers die vaste waarden zijn op tal van topbeurzen. Hun bekendheid en hun aanbod van museumkwaliteit staat borg voor het succes van Art Nocturne Knocke.

Kunsthandel Frans Jacobs uit Amsterdam presenteert op stand nr 50, 1ste verdieping, een hoogwaardige collectie moderne kunst met het schilderij 'La Chaumière' (in het Nederlands 'Boerenhuis, onder bomen, met boerin') uit 1885 van Vincent van Gogh. Het is een schilderij uit diens beginperiode, en behoort tot dezelfde reeks als zijn beroemde 'Aardappeleters'. Het is hoogst uitzonderlijk dat er nog eens een olieverfschilderij van Van Gogh op de kunstmarkt verschijnt. Dezelfde kunsthandelaar stelt hier ook een Karel Appel te koop ('Head with birds', 1958) en een Kees van Dongen, 'Portrait de Mme Desjardins, 1913-14 ...

Art Nocturne Knocke is ook aanwezig in het straatbeeld. Voor de 17de keer wordt de beeldenwandeling Sculpture Link georganiseerd. Dit jaar tonen monumentale beelden van de internationaal vermaarde kunstenaar Fons Schobbers u op een bijzonder 'beeldige manier' de weg over de zeedijk en de Meerlaan naar CC Scharpoord.

Toegangsprijs: 12 EUR (of 20 EUR, catalogus inbegrepen), tot 12 jaar gratis
Gratis vipshuttleservice doorlopend vanaf 15.30 tot 21.30 uur, tussen Parking Mini-Golf, Albertplein, Dienst voor Toerisme Lichttorenplein, Casino en CC Scharpoord.
Informatie: Art Promotion Tuteleers & Tuteleers, tel. +32 (0)50 35 40 07 - fax +32 (0)50 37 05 87
www.artnocturneknocke.be

"Vlucht naar Penzance, Oorlogsverhalen van Vlaamse Vissers" voorgesteld in Scharpoord Bibliotheek

2010-06-25T11:16:00.007+02:00

In de Bibliotheek van Scharpoord werd zopas het boek “Vlucht naar Penzance” voorgesteld over de vlucht van de familie Vantorre (de “Musschen”) en vele andere vissersfamilies naar Engeland bij het begin van de Tweede Wereldoorlog. In zijn inleiding wees Schepen Danny Lannoy erop, dat 70 jaar na het gebeuren, het de eerste keer is dat ook “ruime aandacht besteed wordt aan de oorlogsverhalen van de vissersvrouwen en de kinderen”.

Op de cover Joseph Vantorre (van de tak van de Musschen), die als 12-jarige jongen uit Heist mee vluchtte met z’n vader (de ‘Rus’) en grootouders en onmiddellijk na de oorlog het leven liet bij het vergaan van de Zeebrugge 5. Verder de oorlogsbelevenissen van Gilberte Beirens die als 9-jarig meisje over de plas in een totaal nieuwe wereld terechtkwam en volgens een Heists gezegde een “Engelsman heeft ingezwolgen zo groot of dat ie is”. Yvonne Vantorre, die 2 weken geleden 98 werd, hielp destijds in Londen onder meer puin ruimen tijdens de Blitz en bleef 5 jaar lang zonder nieuws van haar man, die in Duitsland werd tewerk gesteld. Op de vluchtzondag (na het bombardement op de Heistse Meulenhoek) moest voor het transport van de kleine Jacqueline Vantorre naar Zeebrugge paard en kar worden ingeschakeld, omdat ze ziek was. Als dreumes van een jaar of twee deden de guitige uitspraken van Jeanine Vantorre in het FraHEngels de officieren van de Gaulle schreien van het lachen. FraHEngels is peutertaal in een combinatie van Frans, Heists en Engels. Germain Decorte (Kaas) kreeg tijdens de vlucht de mazelen en zorgde voor paniek bij de Britten, die dachten dat het mogelijk een gevaarlijke besmetting was. Hilda Vantorre vluchtte uit Heist weg met haar pop stevig onder de arm geklemd, maar trok vervolgens met haar vader Calus de wacht op in het ‘stierkot’. Het vluchtvaartuig waar Roger Nefors uit Blankenberge, als jongen van bijna 11, aan boord was werd op zee beschoten terwijl hij op dek lag te slapen. Hij bleef ongedeerd, maar de mantel die hem toedekte vertoonde drie kogelgaten. Theophiel De Groote werd onderweg met zijn vaartuig Heist 42 ‘Pharaïlde’ door de Franse Marine opgeëist. Hij redde in Duinkerke in totaal 128 mensen. Voor het eerst wordt ook beschreven hoe bij het einde van de oorlog Theophiel er verder in slaagde een afleidingsmanoeuvre van Hitler net voor het Ardennenoffensief te doen mislukken (!)…

70 jaar na de dramatische gebeurtenissen bij het begin van de Tweede Wereldoorlog worden met het boek Vlucht naar Penzance in 449 bladzijden en met veel foto’s de oorlogsverhalen van ‘de Musschen’ verweven met die van vele andere Heistse, Zeebrugse en Oostendse vissersfamilies. Ondermeer gaat het om de families Gheselle, Savels, De Groote, De Meester, Zonnekeyn, Cogghe, Legein, Lenaers, Debusschere, Vandenbergen, Verhaeghe, Wouters, Geryl, Vandierendonck, Bonjé, Dobbelaere… Het is een werk vol feiten en soms trieste maar vaak ook plezierige anekdotes over de vlucht, de zware rampdag van de Vlaamse vissers in Dieppe, vissersfamilies in Londen in de Blitz, gebleven vaartuigen, jonge vissers in Engeland bij de strijdkrachten, Vlaamse vluchtelingen op school, het leven en de problemen van kinderen en vissersvrouwen in Penzance, Newlyn en Brixham… Ook de vissersfamilies aan het bezette thuisfront komen aan bod, evenals de honger naar eten en de honger naar informatie, de ontspanning en de zelfredzaamheid van het vissersvolk en de bevrijding van Knokke en Heist. Vlucht naar Penzance probeert verder enkele vrij onbekende wapenfeiten van de Vlaamse vissers aandacht te geven, zoals het begeleiden van de Goudvloot richting Afrika. Vooral wil het boek voorkomen dat de diverse kleine en grote oorlogsverhalen van de vissers verloren gaan.

Het is op verzoek van zijn tante Gilberte, dat A.J. Beirens in 2003 de oorlogsverhalen van ‘de Musschen’ op band heeft opgenomen en er stukje bij beetje een boek uit gedistilleerd heeft. Beirens is geboren in een vissersfamilie, maar maakte zelf zijn weg bij ondermeer Engelstalige radio-omroepen en als nieuwscorrespondent voor onder meer de VRT en BBC Radio Kent.

Vlucht naar Penzance werd uitgegeven bij Unibook. Dat is een wereldwijde drukkerijketen, waarvan het Europese hoofdkwartier in Puurs is. De boeken worden telkens pas gedrukt wanneer die besteld worden. Op die manier is er nooit een stock. Omdat via internet wordt verkocht, is de prijs betaalbaar, niettegenstaande de kleine oplage.

Bestelsite: www.unibook.com

"Vlucht naar Penzance":

Bindwijze : Hardcover

Formaat : A4

Aantal pagina's: 449

Foto's: 500-tal

Naast de zwart/wit uitgave op gewoon papier is bij de uitgeverij ook een luxe editie beschikbaar. Bestelde boeken worden binnen de 10 dagen gedrukt en mits een verzendingstoeslag thuis besteld. (Gewone uitgave: 39 + 4 euro verzendingskosten). Meer informatie over het boek en links waarop men kan bestellen of de eerste 15 pagina’s van het boek kan lezen vind men hier: http://krt.be/vlucht

Meer foto's van de presentatie van het boek zie je bij Flickr.

Een diareportage over de voorstelling van het boek kun je ook HIER vinden.

Bijna tijd voor Internationaal Cartoonfestival Knokke-Heist

2010-06-15T15:55:00.002+02:00

Eind deze maand opent in Knokke-Heist weer het Internationaal Cartoonfestival. Net als de vorige jaren kende de prestigieuze wedstrijd een groot succes. Ruim 700 cartoonisten van over heel de wereld stuurden hun tekeningen in. Zoals eerder gemeld gaat de GOUDEN HOED dit keer naar de Ludo Goderis. Deze 49-jarige Bruggeling won met de cartoon “Anorexia Clinic”; een eenvoudige sterke tekening van een extra smalle deur waarlangs de patiënten de kliniek moeten betreden. De ZILVEREN HOED 2010 is bestemd voor de 33-jarige Pawel Kuczynski uit de Poolse stad Police. Hij werd bedacht met de tweede prijs voor z’n monochromatisch bruine tekening “Beach”. Een vervuilde zee spoelt daarin tot aan afvoerroosters die langs de waterlijn op het strand zijn ingewerkt. De BRONZEN HOED is voor een Belgische Rus. Beeldend kunstenaar en schaakmeester Constantin Sunnerberg (ook bekend als Cost.) rijft de derde prijs binnen met de geniale tekening “Oeuf”. Daarin komt een airbag te voorschijn bij het breken van de schaal van een gekookt ei.

Er zijn ook weer twee gastcartoonisten:

Jonas Geirnaert (Wachtebeke, 1982) is een Vlaams comedy- en televisiemaker, striptekenaar en regisseur van animatiefilms. In 2004 kaapte hij de prijs van de jury weg op het Filmfestival van Cannes. Hij deed dit met de korte animatiefilm, Flatlife. Momenteel is hij aan de slag bij Woestijnvis, waar hij in 2005 met Neveneffecten werkte aan de eerste reeks van het gelijknamige televisieprogramma Neveneffecten. In 2008 verscheen het gekende personage 'Kabouter Wesley' voor het eerst in het weekblad Humo. Geirnaert bedacht de figuur Kabouter Wesley om tijdens het tekenen wat stoom af te laten. Daarna ging het figuurtje een eigen leven leiden en werd het uitgezonden via Man Bijt Hond en Comedy Central. Het Internationaal Cartoonfestival presenteert een tentoonstelling met tekeningen en uitdagende animaties van Geirnaert.

Jan De Maesschalck (1958) begon als illustrator bij het weekblad Humo en tekende vanaf 1993 ook voor De Standaard. Eind jaren '90 publiceert hij elke week in de boekenbijlage van de Morgen en in de Tijd Cultuur. Het werk van Jan De Maesschalck geeft blijk van een scherpe blik op omstreden onderwerpen en nieuwsberichten. Niet door opvallende karikaturale tekeningen, maar eerder door werken die sterk schilderkunstig lijken en hierdoor een sfeer intimiteit oproepen. Het festival toont alvast enkele belangrijke werken van de tekenaar die een milde melancholie en spot zullen oproepen.

Ook dit jaar maken Press Cartoon Belgium (PCB) & Press Cartoon Europe (PCE) weer deel uit van het Internationaal Cartoon Festival. De Press Cartoon Belgium (PCB) is de enige prijs voor in Belgische bladen gepubliceerde cartoons en de Press Cartoon Europe (PCE) is een jaarlijkse prijs voor de beste cartoons gepubliceerd in om het even welke lidstaat van de Europese Unie. Een professionele jury maakte de selectie voor deze twee uitmuntende tentoonstellingen. Een aanrader voor iemand met een voorliefde voor scherpe kwinkslagen naar de actualiteit van het voorbije jaar.

PRAKTISCH - Van 27.06 tot 12.09

Info: Cultuurcentrum, Meerlaan 32, Knokke-Heist, 050 63 04 30 - www.cartoonfestival.be - Toegangsprijs: € 5; € 4 (55+, studenten, lerarenkaart); € 2,50 (Uitpas, CJP, Knack Club, kind. 6-12 j.); gratis (kind. -6 j.)

Hugo De Plecker interpelleert over strandbarkwestie in provincieraadszitting van 27 mei

2010-05-28T12:07:00.003+02:00

Verslag van Hugo De Plecker:

VRAAG:
“Naar aanleiding van het optreden van de gewestelijke inspectie tegen de badkarhouders is een versnelde aanpak vereist in dit dossier. In de brief van de deputatie aan het gemeentebestuur, op mijn vraag tijdens de vorige raadszitting, wordt de intentie en interpretatie van de terrassen in het ruimtelijk uitvoeringplan duidelijk weergegeven. Het doel was de gedoogperiode te verlengen op basis hiervan en dit tot het PRUP technisch verfijnd zou worden. Dit zou samen kunnen gebeuren met de wijziging om het probleem van Surfers Paradise op te lossen.
Door de onwil van de inspectie kan dit echter niet meer wachten. Wanneer zal de deputatie met de aanpassing starten?”

ANTWOORD:
Gedeputeerde Van Gheluwe antwoordde dat er moet gewacht worden op de uitspraak van de rechter in kortgeding maar kon niet nalaten om de badkarhouders terecht te wijzen door hun manier van handelen. Hierbij merkte hij op dat alle provincieraadsleden moeten beslissen en beseffen dat we van Knokke-Heist geen Scheveningen willen maken waar het uitzicht op zee belemmerd wordt door restaurants en cafés op het strand in barakken en chalets.

REPLIEK:
“De deputatie geeft een andere interpretatie aan de terrassen dan de inspectie. Dit zorgt voor de grote verwarring en is de stok om mee te slaan. De uitspraak van de rechter zal niets veranderen aan de slechte opmaak van de PRUP en de omschrijving van de terrassen op het strand zal hoe dan ook moeten gewijzigd worden.”
De gedeputeerde kon niet anders dan dit beamen.

Toen richtte ik mij eveneens rechtstreeks tot de collega’s provincieraadsleden met de melding dat de gedeputeerde nogal scherp door de bocht gaat met zijn vergelijking met Scheveningen en dat het hier helemaal niet gaat om restaurants en cafés op het strand.
Ik voegde eraan toe dat iedereen in het halfrond weet waarover het gaat en men geen verkeerde voorstellingen moet geven van de aangename zomerse sfeer die gecreëerd wordt.
Op de stoelen werd bevestigend geknikt.

“Dus waarop wacht u nog om met de wijziging te starten?” besloot ik.

Hugo De Plecker
Provincieraadslid

VLUCHT NAAR PENZANCE

2010-05-10T19:23:00.009+02:00

70 JAAR NA DE VLUCHT VAN ONZE VISSERS worden in het boek "Vlucht naar Penzance" de verhalen van de Vantorres –de Musschen- en vele andere Heistse, Zeebrugse en Oostendse vissersfamilies verweven met de geschiedenis van de 2de WO. Het is een werk vol feiten en trieste en plezierige anekdotes over de vlucht, de zware rampdag van de Vlaamse vissers in Dieppe, vissersfamilies in Londen in de Blitz, gebleven vaartuigen, jonge vissers in Engeland bij de strijdkrachten, Vlaamse vluchtelingen op school, het leven en de problemen van kinderen en vissersvrouwen in Penzance en Brixham… Ook de vissersfamilies aan het bezette thuisfront komen aan bod, evenals de honger naar eten en de honger naar informatie, de ontspanning en de zelfredzaamheid van het vissersvolk en de bevrijding van Knokke en Heist. ‘Vlucht naar Penzance’ probeert verder enkele onbekende wapenfeiten van de Vlaamse vissers aandacht te geven. Vooral wil het boek voorkomen dat de diverse kleine en grote oorlogsverhalen van de vissers verloren gaan.

"Vlucht naar Penzance":
Bindwijze : Hardcover
Formaat : A4
Aantal pagina's : 449
Foto's: 550-tal
Auteur: a.j. beirens

Voor verdere informatie, lezen van een fragment en eventueel bestellen:
klik ZWART/WIT UITGAVE (op gewoon papier),
of LUXE/KLEURENEDITIE (op glanzend papier).

"Vlucht naar Penzance" paperback editie kost € 21,50 (+ verzendkosten)
De nieuwe paperbackeditie kan men HIER bestellen (360p en 196 foto's).
ISBN nummer is 978-1-4461-5749-7.

http://krt.be/vlucht

9781446157497

Hilde Crevits brengt: Ander weer aan Zee

2010-03-31T12:12:00.002+02:00

Vorig jaar trokken ruim 18 miljoen mensen naar de kust. Die toeristen hopen natuurlijk op mooi weer. Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken Hilde Crevits lanceert de promotiecampagne ‘Ander weer aan Zee’. Via folders en de vernieuwde website http://www.kustweerbericht.be/ kan elke bezoeker van de kust het accurate en betrouwbare weerbericht van het Oceanografisch Meteorologisch Station raadplegen. Er is ook een folder in vier talen beschikbaar, opgedeeld in West- en Oostkust.

Waarom een kustweerbericht?

De kust is een toeristische trekpleister bij uitstek. Toeristen bepalen hun uitstap vaak op basis van het weerbericht. Al tientallen jaren is de problematiek bekend van het specifieke kustklimaat en de voorspelling van het weer aan de kust. Vooral in vakantieperiodes is dit een heet hangijzer. Niet alleen de weervoorspellers maar ook de besturen van de kustgemeenten, de stranduitbaters, de kusthoreca en talloze instanties en personen die van de kustrecreatie leven, zijn zich al lang bewust van dit fenomeen.

“Menige vakantieganger en dagjesrecreant snakken naar een betrouwbare weersvoorspelling. Het Agentschap voor Maritieme Dienstverlening en Kust - afdeling KUST van mijn administratie levert dat kustweerbericht op het internet, gedetailleerd, elke dag, 7 dagen op 7, met 4 aanpassingen per dag, en met voorspellingen van een algemeen weerbeeld tot 5 dagen ver. Dat weerbericht is nog te weinig bekend, vandaar deze campagne ”, aldus Vlaams minister Hilde Crevits.

Wie maakt het kustweerbericht?

In Oostende, in de vroegere Zeevaartschool bevindt zich het Oceanografisch Meteorologisch Station (OMS). Een team van mariene meteorologen werkt er in opdracht van het agentschap voor Maritieme Dienstverlening en Kust (MDK) en maakt er weersvoorspellingen voor de professionele scheepvaart, voor alle aanverwante sectoren en ten behoeve van infrastructurele werken langs de kust en op zee.

Promotie van het kustweerbericht

De afdeling Kust heeft bijzondere inspanningen gedaan om de website van het kustweerbericht, die vroeger vooral op professionelen was gericht, in een nieuwe, aantrekkelijke en gebruiksvriendelijke vormgeving te gieten. Zo wordt het weerbericht aangeboden in vier talen (NL/FR/DEU/ENG). Ook in de opsplitsing West- en Oostkust is voorzien. Er zullen afwisselend webcambeelden van verschillende kustgemeenten getoond worden, die om het kwartier worden vernieuwd. Er is nu aangepaste informatie voor verschillende doelgroepen:
- Voor particulieren: heel toegankelijke informatie zoals het aantal zonuren, de bewolking, de neerslagkans, de UV-index, de temperatuur en de windrichting en –kracht.
- Voor watersporters: windrichting en –kracht, zowel aan de kust als op zee, de grootte en de hoogte van de golven en de kans op buien.
- Voor professionelen (zoals bv schippers of de bouwers van de windmolens op zee): de getijden, de windverwachting op volle zee voor Zeebrugge, Wandelaar en Westhinder, de golven op Westhinder, Kwintebank, Oostende, Bol van Heist en Scheur van Wielingen.

In het kader van een nieuwe promotiecampagne heeft de afdeling KUST dus een 4-talige folder gerealiseerd, die via alle mogelijke kanalen en toeristische netwerken zal worden verspreid om aldus meer bekendheid te geven aan het bestaan van het kustweerbericht.

Zowel de kustgemeenten, alle organisaties die zich met het kusttoerisme bezig houden als de horecasector zullen over deze folder kunnen beschikken. Op alle activiteiten en beurzen in binnen- en buitenland die met zee- en watergebonden recreatie te maken hebben, en waar Vlaamse vertegenwoordiging aanwezig is, zal het kustweerbericht met deze plooifolder gepromoot worden.

Daarnaast zal een set van 2 ludieke affiches beschikbaar zijn, die het weerbericht “ANDER WEER AAN ZEE” moeten promoten. De affiches zullen onder de vorm van advertenties in relevante, op recreatie gerichte, tijdschriften verschijnen.

“Omdat het bestaan van een specifiek kustweerbericht van belang is voor tal van mensen en sectoren, en blijkbaar nog niet voldoende bekend bij het grote publiek, gaan we van start met een nieuwe promotiecampagne,” licht minister Crevits toe, “Iedereen moet weten dat op de website http://www.kustweerbericht.be/, permanent accurate weersvoorspellingen over het weer aan zee te vinden zijn.”

Toprestaurants in de Zwinregio

2010-03-16T09:39:00.002+01:00

Toerisme Knokke-Heist pakt uit met de brochure 'Toprestaurants in de Zwinregio', die is goed voor 21 sterren binnen een straal van 21 km rond Knokke-Heist. Als je van kunst, natuur en winkelen houdt is Knokke-Heist de 'place to be'. Maar de badplaats speelt nog een belangrijke troef uit: de kunst van het tafelen. Niet voor niks is Knokke-Heist het gastronomisch mekka van de Zwinregio.

Het initiatief om een brochure 'Toprestaurants in de Zwinregio' samen te stellen en te publiceren is een exponent van de missie van Knokke-Heist om de Zwinregio op de toeristische kaart te zetten. Deze brochure werd op maandag 15 maart in de nieuwe bar-resto Pure C van sterrenchef Sergio Herman aan de pers voorgesteld.

De Zwinregio? Het gebied van de Zwinmonding tot Brugge, met als navelstreng het kanaal Sluis-Damme-Brugge heeft een bijzonder rijke geschiedenis. Vooral in de 12de eeuw werd dit grensgebied en het hinterland ontsloten door een geulenstelsel ('twsin'). Kleine dijken werden aangelegd, en zo ontstond een lappendeken van polders. Door verzanding in de 13de eeuw verloor de Zwinregio haar economisch belang. Op het einde van de 19de eeuw kwam het toerisme op gang.

Knokke-Heist heeft zich intussen ontwikkeld tot gastropool van de Belgische kust
Méér dan 250 restaurants verwennen je met eigen specialiteiten, streekgerechten of hoogstandjes uit de internationale keuken. Trendy of chique, sterrenrestaurant of gezellige smulkroeg, degusteren à la carte of verzorgde snelle hap: Knokke-Heist biedt een tafel voor ieders smaak en budget!

De gemeente Knokke-Heist is gangmaker om de Zwinregio als merk in de markt te zetten. De Zwinregio is slechts een klein hoekje aan de rand van de kaart van België. Met de zee in de rug. Geen bedreiging, maar wel een culinaire partner! In een hoekje, maar fel ingekleurd als dé regio met een hoge concentratie toprestaurants!

De nieuwe brochure 'Toprestaurants in de Zwinstreek' stelt van cover tot achterflap het walhalla van de gastronomie voor: vijftien restaurants. Eenentwintig sterren binnen een straal van eenentwintig kilometer. Enkel Parijs doet beter in Europa! Maar er is nog meer gastronomisch genot in deze regio! Alle restaurants die 13 of meer punten scoren in de GaultMillau, worden tevens in deze gids opgenomen. Michelin en GaultMillau (editie 2010), twee gezaghebbende restaurantgidsen met traditie. Zij verkopen geen exacte wetenschap, maar hanteren gewaardeerde criteria. Met 'Toprestaurants in de Zwinregio' krijgt de liefhebber van uitzonderlijke gastronomie een overzicht van gelegenheden waar de smaakpapillen in alle seizoenen verwend kunnen worden in deze unieke streek die zo veel te bieden heeft.

Aangepast parkeerplan treedt in werking vanaf 10 februari 2010

2010-01-29T11:32:00.003+01:00

Rekening houdend met de talrijke aanmerkingen van bewoners en tweedeverblijvers keurde de gemeenteraad donderdagavond een aantal belangrijke bijsturingen goed van het nieuwe parkeerplan. Het oorspronkelijke plan werd op 25 november 2009 gestemd, en het plan treedt hoe dan ook in werking op 10 februari. De bedoeling is en blijft de druk op de mobiliteit waar en wanneer nodig te doen afnemen, en zorgen voor meer gespreid parkeren, met minder overlast voor de bewoners.

Hoofdprincipes blijven

De hoofdprincipes blijven: er komen rode, oranje, groene en blauwe parkeerzones. Alleen het grondgebied te zuiden van de Izabellavaart en ten oosten van de lijn Zwinlaan - Bronlaan - Paulusstraat wordt geen parkeerzone. Rode zones zijn de winkelstraten, met alle dagen maximaal 1 uur parkeren, tegen 2 EUR/uur. In de andere zones blijft het parkeren vrij op schooldagen. Oranje zones zijn de straten met sterke toeristische druk, waar parkeren buiten schooldagen (dus weekends, feestdagen en schoolvakanties) 1,50 EUR/uur of 15 EUR vanaf het 5de uur bedraagt. Groene zones zijn straten met minder druk: 1 EUR/uur of 3 EUR/dag, eveneens enkel buiten schooldagen. Blauwe zones zijn die straten die het beleid wenst te vrijwaren tegen parkeerdruk. Hier geldt buiten schooldagen maximaal 4 uur parkeren met parkeerschijf.

Wat verandert er aan het oorspronkelijke plan?

De geldigheid van de parkeervergunningen wordt niet langer beperkt tot de eigen woonzone. Het begrip 'woonzone' zal dan ook niet meer voorkomen. Iedere bewoner (dus ook wie niet in een parkeerzone woont) kan naar keuze parkeervergunningen voor alle oranje, groene en blauwe zones of parkeervergunningen alleen voor de blauwe zones kopen. Alleen in de oranje zones dient nog een 1 EUR-ticket per niet-schooldag te worden genomen. Voor de omgeving ziekenhuis blijft de aparte regeling en parkeervergunning van kracht; de parkeervergunningen gelden nog steeds niet voor de parkeerterreinen met afzonderlijke regeling.
Per gezin, inwoners en tweedeverblijvers - ongeacht waar de woning zich in Knokke-Heist bevindt, kunnen voortaan maximaal 4 parkeervergunningen naar keuze worden aangekocht. De prijzen per jaar worden nu als volgt:

parkeervergunning

oranje, groene en blauwe zones enkel blauwe zones

1ste en 2de kaart 30 EUR 10 EUR
3de kaart 50 EUR 20 EUR
4de kaart 100 EUR 30 EUR

2 wijzigingen aan de zones

De Krommedijk tussen spoorwegviaduct en tennis (onbewoond) verandert van blauwe naar groene zone, wegens het tekort aan eigen parkeerplaatsen in de Laguna Beach. De Sparrendreef tussen Golf en Boslaan wordt veranderd van blauwe naar groene zone, opdat golfers langer dan 4 uur zouden kunnen parkeren.
Kaart voor pendelaarsWie beschikt over een treinabonnement met vertrek aan een van de drie stations van Knokke-Heist, kan een kaart aankopen voor 10 EUR, geldig op de stationsparkings.

Bij wegwerkzaamheden

Voor wie tijdelijk wegens werkzaamheden zijn garage of oprit niet kan gebruiken:
bewoners van een blauwe zone kunnen een parkeervergunning blauwe zone kopen (10 EUR)
bewoners van een betalende zone kunnen een 'kaart wegwerkzaamheden' kopen voor 10 EUR.

WAT KUNT U NU DOEN?

1. U woont (als inwoner of tweedeverblijver) in een betalende zone en hebt al één of twee parkeervergunningen gekocht? U kunt vanaf 10 februari ook op niet-schooldagen onbeperkt parkeren in de groene en blauwe zones, of in de oranje zones met een dagticket van 1 EUR. Wenst u een derde of vierde vergunning, wacht dan de instructies af die binnenkort zullen worden verspreid.Hebt u nog geen vergunningen gekocht, dan kunt u dat alsnog, volgens de instructies op de brief en het formulier die u ontvangen hebt; u kunt zelfs een derde of vierde kaart kopen, mits u aan de voorwaarden voldoet.
2. U woont in een blauwe zone (behalve zone ziekenhuis) en hebt al één of twee parkeervergunningen gekocht? U kunt vanaf 10 februari ook op niet-schooldagen onbeperkt parkeren in de blauwe zones. Wenst u een derde of vierde vergunning, of vergunningen die ook gelden in de oranje en groene zones, wacht dan de instructies af die binnenkort zullen worden verspreid.Hebt u nog geen vergunningen gekocht, dan kunt u dat alsnog, volgens de instructies op de brief en het formulier die u ontvangen hebt; u hebt de keuze tussen de twee soorten vergunningen, en u kunt zelfs een derde of vierde kaart kopen, mits u aan de voorwaarden voldoet
3. U woont buiten de parkeerzones en wenst toch parkeervergunningen aan te kopen, wacht dan de instructies af die binnenkort zullen worden verspreid.

Oronieuws publiceert “JAARBOEK Knokke-Heist 2009”

2010-01-28T10:44:00.002+01:00

Zopas is in de badstad het “JAARBOEK Knokke-Heist 2009” gepubliceerd. Dat gebeurde op initiatief van Oronieuws. De lokale nieuwsverzorger is al meer dan 26 jaar in de weer met de aanmaak van plaatselijk nieuws in de regio. Het jaarboek omvat in 132 bladzijden honderden bijdragen en kleurenfoto’s over het gebeuren in en rond de badstad in het voorbije jaar. Het werk is bestemd voor iedereen die geïnteresseerd is in wat reilt en zeilt in de badstad. Zowel inwoners, tweedeverblijvers als dagjesmensen zullen er hopelijk hun gading in vinden. Het is een vrij uniek overzicht geworden. Er is ondermeer aandacht voor 30 jaar burgemeester Lippens, de Sporttrofeeën, de Cartoonale, het Heistse Carnaval, Ecologische Stadsvoertuigen, Surfers’ Paradise, het Bevrijdingsmuseum, 65ste Canadese Bevrijdingsverjaardag, de Burggraeve Reünie, Sincfala, 141 Jaar Badstad, de Queen Mary 2, Kneistival, het Vuurwerkfestival, de Zwintriathlon, het Sociaal Huis, de Cultuurdrager, 70 Jaar Moeder Zwinneblomme, het Parkeerplan 2010 en nog veel meer. Volledigheid werd evenwel niet nagestreefd, gezien dat een boekwerk zou opleveren, dat onbetaalbaar en voor velen zelfs niet meer te torsen zou zijn. Toch hopen we dat het boek ertoe zal bijdragen om een stukje plaatselijke geschiedenis te bewaren. Het boek ligt niet in de winkel en kan enkel bij uitgever Unibook besteld worden.

De kleurenuitgave van het 'JAARBOEK Knokke-Heist 2009' kost 39,22 euro. Het boek kan men HIER bestellen. Men kan er meteen ook een fragment lezen.

Meer info over de bijdragen in het boek: o.a. Viering 30 jaar burgemeester Lippens, Toekenning Sporttrofeeën, Krimpende Vissersvloot, Valentijn, Cartoonale, Heists Carnaval, Nieuwe Reserve, Afbraak Strandhoofd 51, Nieuwe Verlichting Zeedijk, Ontpoldering, Uitbreiding Zwin, Strandophoging, Ecologische Stadsvoertuigen, Uitbreiding Woonzorg Westkapelle, Kristine Hannons Antartica avontuur, ‘Heyst Leeft’ strijdt voor Tramhok, Piet Baetes ‘Poker’, Royal Zoute Golf in Top 100, Chiro Platformmarathon, Surfers’ Paradise Blijft, Opening Bevrijdingsmuseum, Tracé AX Westkapelle, Knokke 10K, 70 Jaar Klakkertjes, Ooievaarsjongen, Miss Knokke-Heist, Omstreden Landbouwtelling, Radio Paradijs Wereldwijd, Val Robbie McEwan, Mijn Restaurant, Sociale Woningen in Heulebrug, 65ste Canadese Bevrijdingsverjaardag, Vlaamse Vissersvrouwen te boek, Brommobielen veroveren badstad, Succes voor Vakantieplus, Sculpture Link, Burggraeve Reünie, Sincfala, Roze Terrassen, Blinde Kinderen Surfen, Jaak de Zeehond, 141 Jaar Badstad, Queen Mary 2, Kneistival, Lippens en wijlen Ted Kennedy, Vuurwerkfestival, 11de Zwintriathlon, Contact met Ruimtestation, Opening Sociaal Huis, Cultuurdrager, Jongste Helikopterpilote, Horizon 8300, 70 Jaar Moeder Zwinneblomme, Berghes Racing naar Dakar Race, Tweedeverblijver kwam per Oorlogsschip, Parkeerplan 2010, Nog een Postkantoor sluit, enz…

Horizon 8300, de moderne bouwplannen van Knokke-Heist

2009-10-24T09:11:00.013+02:00

Knokke-Heist zal de komende jarenbouwen aan de toekomst. Letterlijk. Aan de hand van maquettes, plannen en filmpjes brengen Steven Holl, Zaha Hadid, Jacob & Macfarlane, West 8, Buro II, Panamarenko en anderen hun toekomstige plannen in beeld. Je kan ze vanaf nu bekijken in het Cultuurcentrum Scharpoord, Meerlaan 32, 8300 Knokke-Heist .

Datum: 26/10/2009 – 10/10/2010 , 10 tot 19 uur. Toegangsprijs: 2 euro
Contact: cc.ticket@knokke-heist.be, 050 630 430

Tip van de sluier gelicht

Het gemeentebestuur licht graag een tip van de sluier over de toekomst van Knokke-Heist, een aantrekkelijke en mondaine badplaats die bruist van leven. Het gemeentebestuur mag echter niet op zijn lauweren rusten en moet door een toekomstgericht beleid de badplaats een nieuw elan geven. De troeven liggen in onze handen om een blijvende plaats te veroveren op de kaart van Europa.

Met het overleg rond het nieuw Casinoproject en de opportuniteiten die zich aanboden inzake samenwerkingsverbanden met private investeerders, zoals voor de realisatie van het Rubensplein, het Lichttorenplein en het IJzerpark, is er een nieuw denken en een nieuwe dynamiek ontstaan.

Centraal in deze nieuwe werkwijze staat de samenwerking met de private sector. Het bestuur dient blijvend maximaal kansen te ontwikkelen opdat de private sector zou investeren in onze gemeente. Dit vanuit een win-winsituatie, waarbij de private sector er goed bij vaart, maar eveneens de gemeenschap als geheel, het toerisme en de algemene uitstraling van de gemeente.

Binnen de vernieuwde stedelijkheid fungeert het nieuwe Casinogebouw als symbool. Het nieuwe Casinoproject zal voor de nieuwe bestuursperiode als trekker dienen. Dit wervende project zal op stedenbouwkundig vlak een enorme impact hebben en zal evenzeer het vrijetijdsleven in onze gemeente een nieuw elan geven.

Het inzetten op congrestoerisme en evenementen gekoppeld aan up-to-date leisurefaciliteiten betekent een speerpunt voor nieuwe hotelprojecten. Het huidige dalende aanbod aan hotelfaciliteiten dient gekeerd te worden. Vandaar de stimulans om in de site van de Réserve een hotelfunctie te behouden en om ondermeer in het project Duinenwater, in de projectzones van Heist en aan de tweede golfinfrastructuur nieuwe hotelprojecten te voorzien.

Vernieuwde stedelijkheid vertaalt zich eveneens in investeren in het uitgangsleven en het winkelapparaat. Een permanente drive zal erin bestaan om meer uitgaansmogelijkheden te creëren in de gemeente. Terrassen dienen hun plaats opnieuw in te nemen op het openbare domein, waarbij ze pleinen en straten kunnen doen bruisen van leven. Een kwaliteitsvol winkelapparaat zorgt ervoor dat het aangenaam vertoeven is op de talrijke uitstekende winkelboulevards.

Investeren in een attractief openbaar domein is investeren in het hart van de gemeente. Knokke-Heist heeft de ambitie om hedendaagse kunst van internationaal gerenommeerde kunstenaars zowel in het straatbeeld als in de natuur te integreren. Straten en pleinen worden ontworpen zodat ze een attractie op zich vormen. Niet enkel bovengronds, maar evenzeer ondergronds dient kwaliteit nagestreefd te worden. Permanente investeringen in ondergrondse infrastructuur zoals rioleringen, waterleidingen en alle vormen van nutsleidingen vormen dan ook een uitdaging op zich.

Om ons toerisme te kunnen blijven uitbouwen, moeten we ook onze natuurlijke rijkdommen en ons kwetsbare landschap koesteren en bewaren. Denken we maar aan zee, strand en duinen, de talrijke natuurgebieden en de polders. Het tot rust kunnen komen in de natuur en het polderlandschap is heel belangrijk voor toeristen en inwoners die willen onthaasten van het drukke bestaan.

Deze brochure gaat over ideeën en aspiraties in een verscheidenheid aan vormen gegoten op verschillende plekken in de stad. Ze generen nieuwe dynamieken en vormen nieuwe horizonten. In deze brochure geven we een beeld op deze nieuwe horizon van Knokke-Heist.

Wij danken graag het college, de gemeenteraad, de gemeentelijke diensten, het Cultuurcentrum, het Autonoom Gemeentebedrijf voor Stadsontwikkeling, de adviesraden en alle besturen, architecten- en landschapsbureaus, private investeerders, studiebureaus en alle mensen die de realisatie van de vooropgestelde doelstellingen en prachtige projecten mee mogelijk maken.

Knokke-Heist zet z'n bakens uit voor de toekomst

Deze tentoonstelling is uniek. In de lente van deze eeuw wil Knokke-Heist de bakens uitzetten voor de volgende generaties. Het gemeentebestuur wil aantonen dat de traditie van respect en zorg voor heden en toekomst samengaat met gedurfde en boeiende transformaties van het landschap in al zijn kenmerken. Wil Knokke-Heist staan voor zijn huidige en toekomstige bewoners, bezoekers, planten en dieren, dan kan het niet blijven stilstaan. Evolueren is niet enkel een noodzaak, maar evenzeer een artistieke opgave.

Aansluitend op de gevleugelde uitspraak van Winston Churchill ‘Eerst bouwt de mens de muur, daarna bouwt de muur de mens’ wil Knokke-Heist in deze tentoonstelling de permanente zorg voor de kwaliteit van leven en de leefomgeving duiden. Deze zorg voor de leefomgeving voor de toekomstige generaties is te verklaren doordat onze leefomgeving erg bepalend is voor onze kwaliteit en wijze van leven.

Niet zozeer de projecten op zich zijn belangrijk, wel de sfeer en de ambiance die ze uitstralen. Ze stralen een geloof in de toekomst uit, een geloof in het ‘savoir vivre’ en in een kwaliteitsvol wonen in al zijn vormen.

Ze geven de stedelijke, landschappelijke en infrastructurele transformaties aan op verschillende plekken in Knokke-Heist. Puntsgewijze ingrepen met impact op regionale, nationale en internationale uitstraling. Het ambitieniveau ligt hoog, de uitdagingen zijn dan ook bijzonder boeiend.

Binnen het dynamische private bouwgebeuren in onze gemeente heeft het gemeentebestuur zelf initiatief genomen op gronden van de gemeente en direct de lat heel hoog gelegd. Getuige hiervan: het bijgestuurde Casinoproject van Steven Holl op basis van het windtunnelonderzoek en het project van Zaha Hadid voor de stationsomgeving van Heist. In navolging hiervan heeft de vzw Gezondheidszorg Oostkust de eer om zijn schitterende nieuwe ziekenhuiscampus voor te stellen.

De stationsomgeving van Knokke wordt volledig getransformeerd tot een nieuw boeiend stedelijk project, genaamd Duinenwater, waarbij de Put van De Cloedt een centrale publieke plaats wordt. Tussen de nieuwe ziekenhuiscampus en het project Duinenwater wordt als bindende schakel de nieuwe tweedegolfinfrastructuur gerealiseerd.

Bereikbaarheid en mobiliteit zijn een hot item. In het kader van de verdere ontsluiting van de haven van Zeebrugge heeft de Vlaamse overheid de studie rond de geplande ‘missing link’ of AX afgewerkt. Dit infrastructurele project heeft heel wat voeten in de aarde gehad, waarbij het gemeentebestuur steeds heeft aangedrongen op een evenwichtige benadering tussen leefbaarheid en natuurwaarden. De finale resultaten worden toegelicht, samen met de visie van het bestuur op de ‘boulevard Natiënlaan’.

Even belangrijk als het stedelijk landschap zijn het uitgestrekte polderlandschap dat onze streek kenmerkt en de talrijke parken die zich in de gemeente bevinden. Ook hier wordt over nagedacht. Zo is bij de herinrichting van de ‘Zwinduinen en polders’ door de Vlaamse Gemeenschap, in nauw overleg met het gemeentebestuur, op subtiele wijze omgegaan met het aanwezige erfgoed uit een rijke geschiedenis. Zowel in Ramskapelle als bij de pleingehelen in Duinbergen zijn via wedstrijdformules boeiende ontwerpvoorstellen naar voren gebracht.

Deze tentoonstelling geeft een beeld van projecten die in de startblokken staan of in volle studiefase zijn. Boeiende gerealiseerde projecten zoals de brug van Laurent Ney over de Elizabetlaan of het IJzerpark met liefdestuin van Aldrik Heirman en Jan Vercruysse zijn al op het terrein te bewonderen.

Projecten

De nieuwe ziekenhuiscampus

De vzw Gezondheidszorg Oostkust heeft beslist om het AZ O.-L.-V Ter Linden in Knokke-Heist en het AZ Koningin Fabiola in Blankenberge, te centraliseren. Dit gebeurde naar aanleiding van een beleidsoptie van de Vlaamse overheid. Doelstelling van de vzw Gezondheidszorg Oostkust is in de volgende decennia de gezondheidszorg te verzekeren voor de regio Wenduine – Blankenberge – Knokke–Heist – Breskens. Dit wensen ze te doen als regionaal ziekenhuis met een duidelijk accent op de medische samenwerking met het supraregionaal ziekenhuis AZ Sint-Jan in Brugge.

De tijdelijke vereniging AAPROG, Boeckx & partners en BURO II won de ambitieuze wedstrijd van vzw Gezondheidszorg Oostkust voor een nieuw ziekenhuis in Knokke-Heist. Het terrein waarop het ziekenhuis komt is twintig hectare groot. Het nieuwe zorgcentrum omvat een ziekenhuis voor ca. 400 bedden, een revalidatiecentrum, zorghotel, polikliniek, auditoria, publieke evenementenruimte, een parkeerhaven voor ca. 800 auto’s en een helihaven. Het nieuwe ziekenhuis zal zowel origineel, functioneel als toekomstgericht en duurzaam zijn en het landelijke karakter van de omgeving bewaren.

Het nieuwe ziekenhuis zweeft als het ware boven het landschap en wordt tot in de technische ruimtes toe door licht en natuur gedomineerd. De link tussen binnen en buiten, tussen zorgfaciliteiten en publieke ruimtes, is vrijwel naadloos, met als gevolg een uitnodigende en inspirerende omgeving. Het ontwerp is een treffend voorbeeld van ‘levende architectuur’: duurzaam ontwerpen en bouwen met bijzonder oog voor integratie in het landschap, ecologische energie en gebruikte materialen.

De aanpak via een multidisciplinair ontwerpteam betekent het doorbreken van de traditionele aanpak in architectuur en schept een precedent qua open overleg in alle stadia: van ontwerp, planning, bouw, tot ingebruikname en toekomstige evolutie. Het ontwerpteam doorbrak de traditie van ziekenhuizen als functionele dozen met steriele ruimtes, en richtte zich op een harmonie van medische functies, persoonlijke geruststelling en sociale interacties.

Het project Duinenwater

De steden waarvan we het meest houden mengen gebouwen met verschillende functies zoals residentieel, commercieel, handel en ontspanning. Vanaf het begin is Duinenwater ontworpen met deze principes van een traditionele, ‘menselijke’ buurt.

Steden gaan over mensen en de bedoeling van Duinenwater is om duurzame plekken te creëren: op menselijke maat, robuust met prachtige pleinen en gebouwen, afwisseling en keuze, een gevoel van plaats om erbij te horen, met de kans van de verrukking en de verbazing.

Soms wordt een langzame gebogen laan als metafoor gebruikt voor een betere manier van leven. Het is een manier van leven ontworpen om mensen uit hun auto’s te halen en te laten deelnemen aan het gemeenschapsleven. Het is een manier van leven in harmonie met de buren en de omgeving. Een buurt en een gemeenschap creëren is meer dan plaats delen. In gemeenschap leven is elkaar begroeten, samen eten en gevoelens delen, wijn drinken, parasols en banken.

Duinenwater stimuleert je om de buren te ontmoeten in het boothuis aan de vijver en dan terug te wandelen, om een koffie te drinken in de krantenwinkel op het pleintje of om een partijtje golf te spelen. Gemeenschap is wat er gebeurt als mensen tezamen leven, in plaats van net naast elkaar.

Het masterplan, opgemaakt door het gemeentebestuur en het architectenbureau Arcas Groep past de traditionele technieken van stadsplanning toe die hun succes hebben bewezen in Het Zoute en Duinbergen.

Mooie publieke ruimtes en een kleinschalige bebouwing creëren een groene buurt op schaal van de voetganger. De volledige wijk is opgebouwd rondom de bestaande vijver, en de verschillende voet- en fietspaden lopen naar de golf, het stadsrandbos, de Lakeclub, het zwembad, maar ook naar het centrale dorpsplein met de winkels.

Duurzaam ontwerpen betekent dat gebouwen zich integreren met het landschap errond. Gebouwen staan gegroepeerd en brede trottoirs omzoomd met bomen laten de bewoners toe om overal te lopen.

De architectuur weerspiegelt ook een onderliggende humanistische filosofie. Wars van stilistische modes wordt een traditionele soberheid gecultiveerd met een duidelijk natuurlijk karakter. Als duidelijk herkenningspunt en volgens de kusttraditie krijgen de gebouwen hun overdekt terras aan de voorgevel terug. Lichtheid, helderheid, rust zijn de zichtbare kenmerken van de architectuur.

De doelstelling is tweeledig. Een eerste doelstelling beoogt de verdere uitbouw van het toeristisch-recreatief apparaat van Knokke-Heist, met ondermeer aandacht voor ‘all-weather’-infrastructuur zoals een zwembad, openruimterecreatie zoals een tweede golf en stadsrandbos met fiets- en wandelpaden, speel- en ligweiden, mountainbikeroutes en paardeninfrastructuur. Een tweede doelstelling voorziet in bijkomende woongelegenheden voor verschillende doelgroepen, aangevuld met kantoren, handel, hotel en randparking.

Speerpunt is de realisatie van het gemeentelijk zwembad. Hiervoor is door het Autonoom Gemeentebedrijf voor Stadsontwikkeling of AGSO momenteel een procedure georganiseerd met als doelstelling in het voorjaar 2010 van start te kunnen gaan met de effectieve realisatie. In het najaar van 2009 wordt gestart met de aanleg van de nodige wegenis.

De tweede golfinfrastructuur

De uitbouw van de tweede golf in Knokke-Heist kadert binnen de verdere uitbouw van de toeristisch recreatieve infrastructuur, waarbij de verdere uitbouw van de golfinfrastructuur als topprioriteit wordt beschouwd.

Voor het gemeentebestuur is de realisatie van een 3 x 9 holesparcours essentieel. Golf is wereldwijd een van de snelst groeiende en meest beoefende sporten, en wordt door alle leeftijden gespeeld. Deze snelle opmars, waarbij zowel kinderen van 5 jaar als personen van 70 jaar leren golfen, brengt met zich mee dat een steeds groeiend aantal golfspelers nog niet de nodige ervaring en expertise heeft om op een moeilijke baan met allure te spelen. Daarom is geopteerd voor een 3 x 9 holesparcours, omdat dit combinaties kan aanreiken afhankelijk van de ervaring van de speler. Het gemeentebestuur van Knokke-Heist wenst op deze manier verder de democratisering van de golfsport in Vlaanderen te bewerkstellingen.

Knokke-Heist heeft vanuit verschillende hoeken nood aan extra golfcapaciteit om zijn reputatie en imago in de toekomst te kunnen blijven ontwikkelen. Het voorzien van een tweede golf betekent een versterking van het hotel- en congresgebeuren in Knokke-Heist en vormt een speerpunt in de verdere uitbouw van de toeristisch-recreatieve infrastructuur van deze badstad.

Na goedkeuring door de Vlaamse Regering van de tweede golfinfrastructuur in Knokke-Heist heeft de Schotse golfarchitect Steve Marnoch in samenwerking met Dimitri Van Hauwaert een masterplan uitgewerkt, waarop internationale tornooien kunnen worden georganiseerd. Het masterplan geeft elk parcours een eigen karakter. Zo wordt, aansluitend aan de Putten van Dujardin, een oostelijk parcours ontwikkeld binnen het thema water. Het centrale parcours is als een link ontworpen die een open landschappelijke overgang maakt naar het polderlandschap. Het meest westelijke 9 holesparcours wordt deels geïntegreerd binnen het gegeven van het publieke stadsrandbos. Daarnaast wordt een practice voorzien en een nieuw clubhuis met parking. Aan de Natiënlaan wordt een nieuw congreshotel ontwikkeld in directe relatie tot de nieuwe golfinfrastructuur. Na het doorlopen van de nodige administratieve procedures wordt de effectieve realisatie voorzien in 2011.

Vlaamse Baaien 2100

Het project Vlaamse Baaien 2100 is een bijzonder interessante denkoefening. Het nodigt uit om samen met deskundigen in het vakgebied na te denken over een strategie van kustverdediging. Dit zonder kustverdediging te verengen tot een ‘zeeweringproject’, maar vanuit een geïntegreerde en gefaseerde benadering creatief na te denken over de kansen die de bedreiging van een zeespiegelstijging, ons kan bieden.

Aan de Vlaamse kust bestaat de overgang van zee naar land uit een strandwal, dit is een onderwaterstrand, een tijstrand, een hoogwaterstrand en een duinengordel. In historische tijden lag deze zeewering ettelijke kilometers verder in zee. Ca. 2000 jaar geleden bestond ze uit een opeenvolging van ‘wadden’-eilanden, gescheiden door kreekgeulen met daarachter een slikken- en schorrengebied. Sindsdien heeft de mens de kustvlakte ingenomen: grote gebieden werden drooggemalen, en struiken en bomen werden gerooid, waardoor de natuurlijke zeewering verzwakt werd. Bovendien stijgt de zeespiegel langzaam maar gestaag.

Het verharden van de zeewerende duinen met dijkglooiingen – ongeveer 150 jaar geleden begonnen – verhindert het erosieproces van de voorliggende stranden niet. De Vlaamse overheid, Agentschap voor Maritieme Dienstverlening en Kust (ADK), onderkent het bestaan van een 8-tal zwakke schakels in de kustverdediging, die amper opgewassen zijn tegen een 100-jarige storm. ADK startte een meerjarenstudie waarmee het hoopt op termijn een zeewering te ontwerpen en te realiseren die opgewassen is tegen een 1000-jarige storm. In Zeeuws-Vlaanderen heeft men het veiligheidsniveau op een 4000-jarige storm vastgelegd.

Vlaamse Baaien 2100 is een verkenning gespiegeld naar de horizon 2100 die de kansen en opportuniteit voor een geïntegreerde ontwikkeling van de Vlaamse kust in kaart zet. Kansen om beveiliging te bieden aan het bestaande patrimonium: zeedijken, gebouwen, havens, infrastructuren, … Kansen om opnieuw natuur te ontwikkelen. Kansen om duurzame energiewinning te verwezenlijken. En kansen om urbanisatie, toerisme, havenactiviteiten, pleziervaart en andere zeegebonden activiteiten, zoals visserij, in harmonie uit te bouwen.

Vlaamse Baaien 2100 nodigt uit om samen na te denken en te werken aan een veilige kust, waar het goed is om te wonen en aantrekkelijk te verblijven, waar kansen worden geschapen voor de mens in en met de natuur.

Het initiatief komt vanuit een groep privébedrijven – landschapsarchitecten (ORG uit Mechelen), ingenieurs– en expertbureaus (Arcadis uit Antwerpen, IMDC uit Borgerhout en AT&M Consultants uit De Pinte) en mariene aannemers (DEME uit Zwijndrecht en Ondernemingen Jan De Nul nv uit Hofstade) – die door hun beroepsactiviteiten nauw betrokken zijn bij kustverdediging, milieu, urbanisatie en kustontwikkeling.

Verzandingproblematiek te Heist

Aansluitend op de hierboven aangegeven visie op lange termijn, wordt de huidige verzanding door de realisatie van de strekdam van de zeehaven van Zeebrugge ter hoogte van Heist geschetst. Teneinde een wetenschappelijke inschatting te kunnen maken naar de verdere evolutie toe, is door Waterbouwkundig Laboratorium een studie hieromtrent opgemaakt. Deze studie heeft als onderwerp de morfologische evolutie van de zeebodem in de baai van Heist. Eén van de vaststellingen van het rapport is dat er een snellere ophoging van de zandbank zal plaatsvinden in vergelijking met de rest van de sedimentatiezone. De huidige zandbank kan bij laagwater tot 1 meter boven water droogvallen en bij hoogwater tot 4 meter onder water blijven (gemiddeld 3 meter, bij springtij tot 4 à 4.50 meter).

De Dorpsboomgaard en Speelnatuur in Ramskapelle

Het project Dorpsboomgaard en Speelnatuur in Ramskapelle kende zijn aanzet binnen de structuurschets op Ramskapelle die opgenomen is in het goedgekeurde gemeentelijk ruimtelijk structuurplan. Daarbij werd de Noordwatergang, waterloop van 2de categorie, binnen de dorpskern als structurerend gezien. Het openruimtezicht, hiermee samengaand, dient opengehouden te worden. Hierdoor wordt een open groene long gecreëerd die dwars door het dorp slingert, met de Noordwatergang als drager.

De haven van Zeebrugge is ambitieus en heeft heel wat plannen. Dat deze plannen in conflict zouden komen met de landschappelijkheid van de vlakke polders en kleinschaligheid van de aanliggende polderdorpen leed geen twijfel. In het kader hiervan heeft het provinciebestuur initiatief genomen om een globale visie uit te werken over de randzone rond de haven van Zeebrugge. Via de gebiedswerking van de provincie kon dit verhaal (financieel) gekaderd worden binnen een Europees project. Na een offertevraag werd de opdracht toegekend aan het studiebureau Fris in ’t Landschap. De verdere uitwerking van deze ‘randzone’ gebeurde in samenwerking met de provincie, stad Brugge, MBZ en gemeente Knokke-Heist. Naast de globale visie van deze ‘randzone’, bestond de doelstelling erin om een aantal concrete speerpunten concreter uit te werken.

Het gemeentebestuur van Knokke-Heist heeft in dit kader gevraagd om de groene long in Ramskapelle verder uit te werken. In Ramskapelle was al geruime tijd een vraag tot inrichten van een polyvalent sportveld. Gelet op de geplande verkavelingen is er ook vraag naar bijkomende speel- en groene ruimte. Het studiebureau Fris in ’t Landschap heeft vanuit de programmatische vragen en binnen de visie van het gemeentebestuur een prachtig concept uitgewerkt van ‘speelnatuur’ – ‘speelplek voor scharrelkinderen’.

Het project behelst een uitgesproken landschappelijk ingreep in twee onderscheiden deelzones. De boomgaard wordt via twee openingen in bestaande tuinmuren publiek toegankelijk gemaakt. In de boomgaard worden een petanqueveld en - beperkt - graspaden aangelegd. Via een voetgangersbrug wordt een link gelegd over de Noordwatergang naar de aanpalende gerealiseerde verkaveling.

In de noordelijke zone wordt een polyvalent sportveld aangelegd in gras, daarbij ‘speelnatuur’ in de vorm van reliëfwijzigingen (gronden die weggenomen worden langs de oevers van aanpalende grachten en die vrijkomen door het inrichten van ondiepe wadi’s). De enige verharding bestaat uit het aanleggen van een fiets- en wandelpad dat de aanpalende verkavelingen zal linken en toegang zal geven tot dit gebied.

De pleingehelen in Duinbergen

In het voorjaar van 2008 koos het gemeentebestuur ervoor om via de formule van de Vlaamse Bouwmeester, de ‘open oproep’, een wedstrijd te organiseren voor de ‘pleingehelen’ in Duinbergen Dit binnen één uitgesproken buitenruimteconcept, met aandacht voor integratie van kunst en verlichting. Dit gegeven tot opwaardering van deze ‘aan de zee gelinkte pleinen’ kadert binnen het groter geheel van de opwaardering van ‘de parelsnoer van pleinen langs de zeedijk’. Het Rotterdamse landschapsbureau WEST 8 werd als winnaar geselecteerd.

In het recente verleden is de realisatie van het Rubensplein, het Lichttorenplein en het IJzerpark al een duidelijke uiting van de visie om een boeiende wandeling te maken langs de zeedijk, en via deze pleinen uit te nodigen het binnenstedelijk gebied te ontdekken.

De pleingehelen in Duinbergen zijn opgespannen tussen het Dir.-gen. Willemspark en het Park 58 ,en bestaan uit het Sint-Michielsplein, het Europaplein, het Manitobaplein, het Joseph Stübbenpark, de Bergdreef en De Wandelaar.

WEST 8 plaatst hun landschappelijke ingreep binnen de eigenheid van het gebied, gekenmerkt door zijn typische topografische conditie waaraan ‘duin-bergen’ zijn naamgeving dankt. WEST 8 vertrekt vanuit de eenvoud van een duin. De natuurlijke duinformatie heeft zich met de tijd aangepast aan de menselijke ingrepen en heeft plaatsgemaakt voor een verdere stedelijke ontwikkeling van het gebied. Door het toevoegen van enkele ‘duinbergen’ wenst WEST 8 de landschappelijke relatie en overgang tussen strand en duin te herstellen. De nieuwe topografie wordt toegankelijk gemaakt door een reeks paden die aansluiten op het weefsel van omliggende straten. Het is mogelijk van op verschillende hooggelegen uitkijkpunten te kijken naar de horizon. De ‘duinbergen’ zijn niet wild, maar juist overzichtelijk, toegankelijk en gecultiveerd. De nieuwe topografie biedt de mogelijkheid eronder een nieuw programma te voorzien, bijvoorbeeld een rotatieparking. De inrichting is flexibel in gebruik voor verschillende gebruikers.

Het Joseph Stübbenpark, de Bergdreef en De Wandelaar vertonen de sterkste hoogteverschillen en worden samengevoegd tot een ‘duinpark’. Het netwerk van openbare ruimtes wordt vervolledigd door de aansluiting van het meer stedelijk ingerichte Sint-Michielsplein – Europaplein en het Manitobaplein. Eenheid in materiaalgebruik en straatmeubilair, die aansluit bij de texturen van de kust, zorgt ervoor dat de verschillende ruimtes als een geheel worden ervaren. De karakteristieke en sculpturale groei van de pinus sylvestris versterkt het duingevoel en de nieuwe identiteit van het gebied. De grillige bomen zorgen voor een steeds wisselend en dynamisch schouwspel.

Momenteel wordt het wedstrijdconcept in overleg met het gemeentebestuur verder verfijnd tot een meer gedetailleerd masterplan, dat begin volgend jaar aan de bewoners van Duinbergen zal worden voorgelegd. De effectieve realisatie wordt door het autonoom gemeentebedrijf voor stadsontwikkeling of AGSO in handen genomen.

Het ZENO-project in de Zwinduinen en -polders

Op 31 december 2006 werd het startschot gegeven voor ZENO, een nieuwe aanwinst in het kader van het Europese LIFE-project. De Europese Commissie startte in 1992 met een ecologisch netwerk, Natura 2000, om kwetsbare soorten en biotopen te beschermen over de Europese grenzen heen. Om de financiering van dit project mogelijk te maken werd het LIFE-fonds opgericht. LIFE staat voor L’Instrument Financier europeén pour l’Environnement.

Het Vlaamse natuurreservaat De Zwinduinen en -polders (222 ha groot duin-, bos- en weidegebied tussen de Knokse wijk Het Zoute en het eigenlijke Zwin) maken deel uit van dit Natura 2000-netwerk. In samenwerking met het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) startte Europa er met het ZENO-project. ZENO is de afkorting voor ‘Zwinduinen Ecologische NatuurOntwikkeling’.

Een rijke geschiedenis heeft in het gebied vele sporen nagelaten: wegen en bunkers van tijdens de wereldoorlogen, een jumpingterrein, een vliegveld en een golfterrein lieten hun sporen na. Vanaf 2003 staat het gebied ingekleurd als Vlaams natuurreservaat.

Het ZENO-project heeft als doel de natuur in de duinen en de overgang tussen duinen en polders te herstellen. Het totale kostenplaatje bedraagt 2 537 060 EUR, waarvan het Agentschap voor Natuur en Bos de ene helft voor zijn rekening neemt en Europa de andere helft. Het project loopt van 31 december 2006 tot 31 december 2010. Het ANB is verantwoordelijk voor de uitvoering van de herstelwerkzaamheden die momenteel in volle uitvoering zijn. Bij de uitvoering van het beheerplan wordt ook de recreatieve waarde van het gebied behouden.

Concreet worden volgende realisaties verwezenlijkt binnen het ZENO-project. De meeste poelen en vochtige duinvalleien zijn de laatste jaren overwoekerd door struikgewas. De struiken worden verwijderd, bestaande poelen worden verdiept en er komen een paar poelen bij. Hierdoor wordt het gebied weer aantrekkelijk voor o.a. de boomkikker, de kamsalamander en de rugstreeppad. Sinds augustus 2008 begrazen duinengeitjes het noordelijke gebied. Hun eetlust zal de verwoekering van struiken en grassen tegengaan en de ontwikkeling van een gevarieerd landschap in de hand werken.

De voorbije eeuw werden exotische bomen aangeplant en putten gegraven in het deelgebied ‘Tobruk’ van het Natuurreservaat. Door die menselijke ingrepen verdween de oorspronkelijke duinvegetatie en verminderde de biodiversiteit. Door rond de putten aangeplante bomen te kappen, ontstaat weer een halfopen landschap en een verbinding tussen twee duingraslanden.

Het zuidelijk deel van de Zwinduinen en -polders is een voormalig schorren- en strandgebied. Sinds de negentiende eeuw is dit gebied door een dijk van de zee afgesneden en ontstonden er weilanden. In de vorige eeuw effende men het oostelijk deel van de Kleine Vlakte om er een vliegveld aan te leggen. Om de oorspronkelijke geulen en het landschap in de Kleine Vlakte te herstellen zijn er afgravingen gepland. Die zullen vochtige milieus doen ontstaan, en de Kleine Vlakte weer aantrekkelijk maken voor waterafhankelijke zeldzame planten en dieren.

De missing link AX (of A11)

De AX werd door de minister van leefmilieu en openbare werken opgenomen bij de meest prioritaire infrastructuurwerken in Vlaanderen, waarbij voor de financiering een PPS-structuur (publiek-private samenwerking) gecreëerd zal worden. Deze hoofdwegverbinding tussen de N31 (Brugge - Blauwe Toren) en de N49/A11 (Westkapelle) wordt beschouwd als een van de zes gedefinieerde missing links op het hoofdwegennet in Vlaanderen.

Hoofddoelstellingen van de AX zijn enerzijds een vlotte verbinding mogelijk te maken tussen de Zeehaven Zeebrugge en het hinterland en anderzijds de toeristisch-recreatieve ontsluiting van de Oostkust te versterken. Deze nieuwe verbindingsweg zal Knokke-Heist verder aanhaken op het internationale netwerk. Door deze nieuwe verbindingsweg zal het vrachtverkeer van de lokale wegen (Dudzelestraat) verdwijnen.

Het geselecteerde tracé op het grondgebied van Knokke-Heist is het resultaat van een intensief planproces waarin plan- en project-MER’s (milieueffectenrapportage), een gewestelijke RUP (ruimtelijk uitvoeringsplan), conceptvarianten, optimalisatiestudies en referentieontwerpen hun plaats hebben gekregen. Voor het project AX is vanaf het begin zeer bewust gekozen voor een integrale aanpak, waarbij verkeerskundige, ecologische, landschappelijke en ruimtelijke aspecten op een volwaardige manier zijn meegenomen. In de keuze van tracé 5 is een evenwicht gevonden tussen de leefbaarheid van Westkapelle en de ecologische waarden van het vogelrichtlijngebied Poldercomplex. Het realiseren van de AX is dan ook meer dan een louter infrastructuurproject. In de zone ten oosten van het Tweelingenkanaal is het integreren van een nieuwe weginfrastructuur een delicate opdracht. De weginfrastructuur mag geen artificiële structuur zijn die het gebied verder onderverdeelt. Bij de uitvoeringsvariant van de AX, met tunnels ter hoogte van de Dudzelestraat en Oostkerkestraat, wordt de continuïteit vanuit de woningen en vanaf het lagere wegennet grotendeels behouden. Het aansluitingscomplex op de N49 wordt conflictvrij in 3 niveaus uitgevoerd. Om de visuele impact in de open polder en ten opzichte van de nabijgelegen woningen te beperken, is gekozen om het onderste niveau verdiept aan te leggen.

De Natiënlaan als groene boulevard

De Natiënlaan is een as in volle ontwikkeling. De Natiënlaan wordt de drager van nieuwe ontwikkelingen: denken we hierbij aan de missing link A11, de nieuwe ziekenhuiscampus en de tweede golfinfrastructuur met congreshotel. Het gemeentebestuur ziet dit als een opportuniteit om het beeld van de Natiënlaan binnen een totaalvisie te herdefiniëren. Aan het studiebureau Tritel en architectenbureau Buro II is gevraagd het verkeerstechnische en het ruimtelijke binnen de globale visie in beeld te brengen.

In tegenstelling tot de bekende ‘baanwinkel’s op invalswegen, verkoos het gemeentebestuur hier een groene ‘ontspannen’ boulevard te creëren dat zijn eindpunt kent in het gerealiseerde Maurice Lippensplein. De boulevard Natiënlaan doet de kuststad Knokke-Heist starten aan het ‘markant verkeersplein’ in Westkapelle. Elementen van beide werelden, polder en kust, zijn op het tracé aanwezig onder de vorm van knotwilgen en kustvegetatie (duingras). De heraanleg van het M. Lippensplein als een groene inkomfoyer kadert zich volledig binnen deze visie.

De Natiënlaan wordt een hedendaagse loper met klasse, waarop het gevoel van vakantie en het op weg zijn naar de weidse zee primeert. De gemeenschappelijke drager die over het tracé van de laan wordt gelegd, bestaat uit een laag wuivend helmgras. De laan wordt gestructureerd door het gebruik van slechts twee boomsoorten. Het bomendak aan het stationsplein wordt doorgetrokken langs de zijbermen. Deze strakke ritmering van opeenvolgende hoogstambomen gaat gepaard met de aanplant van een uniforme lage beplanting tussen het publieke en private domein. De middenberm wordt beplant met knotwilgen, dit op een minder regelmatig patroon.

Het wordt niet enkel een boulevard voor gemotoriseerd verkeer; ook wordt een fiets- en wandelboulevard ontworpen door zowel oostelijk als westelijk naast de rijwegen brede tweerichtingsfiets- en -wandelassen te voorzien. Op het kruispunt van de Natiënlaan met de Kalvekeetdijk wordt een rotonde aangelegd waarbij het fietsverkeer een eigen verdiept knooppunt krijgt zonder in conflict te gaan met het autoverkeer.

Een kunstwerk–toren met een imaginair panoramisch landschap

Een ronde toren van 10 meter hoog en een diameter van 6 meter wordt bij het binnenkomen van het dorp Westkapelle centraal ingeplant op het driehoekige plein begrensd door de Dudzelestraat en de Dorpsstraat. Hij verwijst naar andere bakens in de omgeving, de molens en de kerktorens, en fungeert zo als een monumentale ingreep in de vlakke dorpssite en als signaal voor Westkapelle. Dit artistieke verticale signaal positioneert zich naar de uitgesproken horizontale beweging van de A11. Beide gaan ze een dialoog aan met het landschap.

Dit kunstwerk is in nauw overleg met bewoners van Westkapelle tot stand gekomen, vanuit een zoektocht naar de eigenheid, verleden en toekomst van dit voormalige polderdorp en grenspost. Dit proces is door de vzw ‘de nieuwe opdrachtgevers’ in samenspraak met het gemeentebestuur uitgevoerd.

De ‘inkomhal’ aan de zijde van het dorp is gesitueerd in een bijgebouwtje dat uit hetzelfde materiaal als de toren bestaat en als een toegangspoort fungeert. Via een betonnen wandelpad bereikt men de toren.

De toren is ook een tentoonstellingspaviljoen, waarin een panoramisch landschap te zien zal zijn, opgevat als een grote ronde tafelmaquette, waar de bezoeker letterlijk in kan doordringen. Ze bevat bepaalde referentiepunten gebaseerd op de werkelijke omgeving en toch is het geen letterlijke kopie van de omgeving, maar eerder een imaginaire voorstelling, als wenst de kunstenaar ons de broosheid en tijdelijkheid van landschappen te duiden.

De kunstwerk-toren is opgebouwd uit ronde, roodoranje keramische en geglazuurde kleibuizen. Ze worden gewoonlijk gebruikt als riool- en waterafvoerbuizen. In lengte van 25 centimeter worden ze geschrankt op elkaar gestapeld. De kunstenaar Dirk Zoete vindt het materiaal niet alleen bijzonder mooi en edel om het te verwerken, maar het is ook wel een boeiende gedachte om een kunstwerk te bouwen met een materiaal dat normaal gezien in de grond verdwijnt. Ook het idee om gebakken klei te gebruiken linkt duidelijk de aanliggende kleipolders in het artistieke gebaar. De uitvoering is voorzien in het voorjaar van 2010.

Het bedrijfsverzamelgebouw ’t Walletje

Bij de ontwikkeling van de derde fase van het lokale bedrijventerrein ’t Walletje heeft het gemeentebestuur zowel ruimtelijk als naar programma opnieuw hoge eisen gesteld. Enerzijds werd een maximale optimalisatie van de terreinen voor lokale bedrijvigheid beoogd, anderzijds een maximale inbedding in het aanliggende agrarische landschap en aanliggende woonomgeving van Westkapelle. Om voor jonge starters een specifieke bedrijvigheidruimte te kunnen aanbieden, werd binnen de contouren van de derde fase een bedrijfsverzamelgebouw voorzien, bestaande uit een groter horizontaal geleed volume en een verticaal accent.

Het autonome gemeentebedrijf voor stadsontwikkeling van Knokke-Heist, kortweg AGSO, staat in voor de concrete realisatie. Via een wedstrijdformule voor het bedrijfsverzamelgebouw, waarbij de aspecten duurzaamheid en flexibiliteit als belangrijke randvoorwaarden vooropstonden, is het architectenbureau BURO II als winnaar geselecteerd.

Uitgangspunten bij het ontwerp van BURO II zijn het creëren van een landmark, maar ook moduleerbaarheid en flexibiliteit, toegankelijkheid en duurzaamheid. Het gebouw krijgt een voorbeeldfunctie en wordt het symbool en kloppend hart van het bedrijventerrein. Dit project is een voorbeeld wat betreft architecturale kwaliteit, functionaliteit, flexibiliteit, aanpasbaarheid, gebruiksvriendelijkheid, toegankelijkheid, comfort, ruimte- en materiaalgebruik, kortom: duurzaamheid.

Het bedrijfsverzamelgebouw moet onderdak bieden aan een voortdurend veranderende samenstelling van bedrijven. Door gebruik te maken van een logische kolommenstructuur, vaste kernen voor circulatie en technieken, lichte akoestische wanden en een modulaire gevelopbouw, is een plan ontwikkeld dat blijvend mee kan evolueren met de gebruikers. Bedrijfsruimtes krijgen elk een aparte toegang, en indien nodig, een toegang voor vrachtwagens.

Het project Réserve - Zegemeer

In het project Réserve – Zegemeer worden naast een nieuw prestigieus vijfsterrenhotel, twee blokken met 150 luxeappartementen en een ondergronds garagecomplex met 590 parkeerplaatsen opgericht. Daarnaast zal ook de oeverzone van het Zegemeer heraangelegd worden. Een wandeling rond het volledige Zegemeer wordt mogelijk doordat het in het nieuwe concept vervolledigd wordt. Het gebouwencomplex is van de hand van het architectenbureau E&L projects.

Het resorthotel La Réserve bestaat uit 110 luxueuze kamers, twee restaurants met traiteurdienst, 500 vierkante meter seminariefaciliteiten, een wellnesscentrum en een zwembad op de hoogste verdieping. Hierdoor kan Knokke-Heist opnieuw uitpakken met een luxueus klassehotel.

In de centrale hotelzone wordt een publieke doorgang gerealiseerd die aansluit op het wandelpad rond het Zegemeer richting Scharpoord. Vanaf de bouwhoogte van maximaal 6 bouwlagen ter hoogte van de hotelzone, wordt een trapsgewijze afbouw voorzien tot maximaal 3 bouwlagen. Het elegante U-vormige complex opent zich zo volledig naar de Canadasquare en begrenst zuidelijk statig het Zegemeer.

Als ruimtelijke vertaling van de stedelijke culturele as Casino – La Réserve - Scharpoord wordt op het Zegemeer een sculpturaal element voorzien van Panamarenko dat over het water deze ‘verbindingsas’ symboliseert.

Het Casinoproject

Om ‘een Casino voor de toekomst’ te kunnen ontwikkelen heeft het gemeentebestuur in de periode september 2004 – augustus 2005 een internationale wedstrijd gehouden. Het doel van de wedstrijd was het ontwerpen van een nieuw boegbeeld met internationale uitstraling voor Knokke-Heist. Het gemeentebestuur beoogde daarmee een nieuw baken in te planten binnen de neutrale en veelal banale architectuur van de ‘Atlantic Wall’. Knokke-Heist zou zich daarmee op de internationale lijst van steden plaatsen die zich via een uitgesproken cultureel architectuurgebaar universeel profileren en er daarenboven economisch wel bij varen.

De vele tentoonstellingen en evenementen, de belangrijke kunstwerken in het bestaande Casinogebouw, de zorg om het stedenbouwkundig en architecturaal erfgoed en de impulsen die de gemeente geeft bij de aanleg van de openbare ruimte en de verfraaiing van het stedelijk landschap met een diversiteit aan geïntegreerde kunst en architectuur, getuigen allemaal van de rijke traditie van Knokke-Heist.

Het Casinogebouw is voorbijgestreefd, het functioneert niet meer rendabel. De oorspronkelijke architectuur van architect Léon Stynen werd grondig verbouwd. Het kunstzinnige en mondaine gebeuren uit de eerste helft van vorige eeuw is niet meer, de tentoonstellingsruimte heeft haar uitstraling verloren en het romantische beeld van de speelzaal van een Casino is verdwenen. Het Casino is vandaag verworden tot een veredeld lunapark. Het nieuwe ontwerp moet van deze ontmoetingsplek opnieuw een kwaliteitsbestemming maken met een trendy imago.
De als monument beschermde Magrittezaal was een van de belangrijke uitgangspunten van het nieuwe concept. Het creëren van een synergie aan nieuwe functies en de financiële haalbaarheid van het project waren naast het universele architectuurgebaar, belangrijke uitgangspunten bij de wedstrijd.

Als motivatie voor de keuze van Steven Holl – BURO II gaf de voorzitter van de internationale jury, Martin Manning, het volgende aan:

‘The Jury believes that this strategy for the site will provide both Architecture and Viability on, in Vitruvius’s words, ‘Delight’ and ‘Commodity’. The urban planning is right – a point intervention, an iconic beacon – which conserves all the Casino, respects the beach and is integrated into the town. The organisation of the building includes all the necessary functions and is arranged flexibly enough so as to allow the investor to optimise the commercial aspects within a agreed framework. Some aspects of architectural style such as light, scale and the relationship between internal and external are timeless. But some, such as form, detail and construction method develop with time. The aspects of this proposal are both current and achievable. We are confident that the project is realisable and will provide to Knokke-Heist what is wanted’

Het ontwerp is geïnspireerd op een luik van ‘De betoverde wereld’, een onderdeel van het werk van Magritte, dat specifiek gemaakt werd voor het bestaande Casino. In het werk vertelt een zeeschip zijn verhaal aan een omgekeerde zeemeermin. Met veel respect wordt het bestaande Casino, naar een ontwerp van Leon Stynen uit 1925, gerenoveerd en deels gereconstrueerd in zijn oorspronkelijke betekenis: een open huis naar de zeedijk.
Zwevend boven het bestaande Casino wordt een smal en hoog glazen volume gebouwd, van op afstand herkenbaar als een beeld van gigantische zeilen aan twee reuzenmasten.
De trilogie wordt vervolledigd met een hybride poreuze brug (‘de staart’), die het gebouw aan de dijk verbindt met de achterliggende La Réserve en Scharpoord. De witte geperforeerde wanden refereren naar de schubben van de zeemeermin in het kunstwerk.

De openbare ruimte rondom het nieuwe casinocomplex wordt als één geheel behandeld, één ruimte, duidelijk leesbaar als een plek binnen het stedelijk weefsel van Knokke-Heist. Bij het betreden van dit gebied, zij het van op het strand, de dijk, per auto of uit een van de gebouwen, de winkels, het Casino, het hotel, de parking, …, ervaart de bezoeker volop de casinozone. De ruimte rondom het complex is één groot plein, waar stedelijke functies zowel in de gebouwen als in de publieke ruimte errond plaatsvinden.

Het vernieuwde casinogebouw wordt heringericht en aangepast aan de noden van een modern casino, inclusief enkele tentoonstellingsruimten en publieke zalen. De glazen hoogbouw huisvest een hotel met nightclub en wellnesscenter, een verdieping voor de toeristische dienst van de gemeente en een aantal private woonappartementen. Helemaal bovenaan komt een restaurant met uitkijkterras, zodat iedereen kan meegenieten van het prachtige uitzicht over Knokke-Heist, de zee en het hinterland. ‘De staart’ doet dienst als congrescentrum met een aantal commerciële functies en mogelijkheden voor horeca.

Ten aanzien van het initiële wedstrijdontwerp is het ontwerp, op basis van de resultaten van een hoogbouweffectenonderzoek, bijgestuurd. Zo heeft de windtunnel het ontwerp verder gekneed tot een meer compact volume waarbij maximaal rekening is gehouden met de bezorgdheden van de direct omwonenden.

Voor het Casinoproject in Knokke-Heist is een evenwichtig partnership ontwikkeld tussen Steven Holl Architects uit New York met het Belgische architectenbureau BURO II, zowel bij het ontwikkelen van het concept als in de toekomst bij de uiteindelijke uitvoering. De keuze viel op BURO II vanwege de aanwezige competenties en de garantie op continuïteit in aanpak en conceptbewaking. Waar het zwaartepunt tijdens de ontwerpfase in New York ligt, met ondersteuning vanuit Roeselare, zal het tijdens de uitvoering in Roeselare liggen, met toezicht vanuit New York. Het autonoom gemeentebedrijf voor stadsontwikkeling of AGSO zal instaan voor het verdere planproces.

Het historisch onderzoek van het Raymond Lemaire International Centre for Conservation
Door een team van architecten, ingenieurs en historici van het Raymond Lemaire International Centre for Conservation, is een historisch onderzoek uitgevoerd op het Casinogebouw van Knokke-Heist. Het Casinogebouw is gebouwd in 1930 naar een ontwerp van de Belgische architect Léon Stynen (1899 - 1990). De geschiedenis van het casino is zeer specifiek en nauw verbonden met de geschiedenis van het Knokke van de 20ste eeuw. Het gebouw is in de loop van de 80 jaar meermaals verbouwd, waardoor het originele ontwerp niet meer herkenbaar is. Als echte archeologen van moderne architectuur heeft het team het originele gebouw onder de latere toevoegingen opnieuw naar voren gebracht. Het project van Steven Holl en BURO II voorziet in de restauratie van het originele gebouw. De studie brengt dan ook klaarheid in het oorspronkelijke gebouw en vraagt aandacht en zorg voor de intrinsieke waarden van het gebouw.

De ‘Wuivende krabben’ van Panamarenko voor het Zegemeer

De Belgische kunstenaar Panamarenko is van plan om door middel van een sculpturaal element op het water, de culturele as van de site Casino - La Réserve symbolisch te verbinden met de toegang van het Cultuurcentrum Scharpoord. Het kunstwerk Wuivende krabben zal te bewonderen zijn in het Zegemeer, juist voor het nieuwe 5 sterrenhotel La Réserve.

Met de effectieve realisatie van de Wuivende krabben wordt uitvoering gegeven aan een oudere tekening van de internationaal gerenommeerde kunstenaar. De monumentale installatie bestaat uit drie drijvende eilanden uit gevlochten aluminium en een wervelende draaikolk. Als vorm van drie stapstenen in het water symboliseert het werk de link of brug tussen de drie ruimtelijke zwaartepunten van de stedelijke culturele as. De bolvormige archipel met één eilandje met een diameter van 5 meter en twee eilanden met een doorsnede van 10 meter, waarbij de kromming een maximale hoogte van 3 meter zal hebben, kadert zich op natuurlijke wijze binnen de 3 hectare grote waterplas van het Zegemeer.

Op de eilandengroep rusten reusachtige koperen krabben. De sculpturen zijn opgebouwd uit afzonderlijke elementen die mechanisch bewegen op windkracht. Zolang de zeebries waait, zullen de krabben de wandelaars dan ook met hun immense knijpers vrolijk toewuiven.

De transformatie van de stationsomgeving Heist

Net als ondermeer in het Casinoproject, ontworpen door Steven Holl, en het project Heulebrug, ontworpen door Duany en Krier, legt het gemeentebestuur de lat hoog. Hoogwaardige architectuur en een mix in programmatie dienen de ‘vergeten’ plekken in de stad weer betekenis en dynamiek te geven. Om de globale structuur van de deelgemeente Heist opnieuw een elan en uitstraling te geven, werkt het gemeentebestuur met de strategie van stedelijke stadsvernieuwingsprojecten.

Het internationaal gerenommeerde architectenbureau van Zaha Hadid heeft een voorstel gemaakt om de stationsomgeving van Heist te transformeren in een centrale plek in de stad. De spoorwegberm in Heist situeert zich op ca 4 meter hoogte en vormt hierdoor zowel een visuele als fysieke hindernis. Daarnaast is ook de parksite met het als monument beschermde Boerenhof, de site van de voormalige kerk en begraafplaats en het voormalige depot meegenomen in de ontwerpopdracht.

In het ontwerpend onderzoek vertrekt Zaha Hadid van het gegeven dat park en gebouw niet te onderscheiden zijn: park wordt gebouw en gebouw wordt park. Dit alles in één vloeiende beweging. Zo transformeren vier dynamische volumes die parallel aan de spoorweg worden geplaatst de ‘breuk’ van de spoorwegberm tot een bindend stadsdeel. In een tegenbeweging wordt ter hoogte van het voormalige depot een eindpunt gecreëerd.

Even belangrijk aan de ruimtelijk–stedenbouwkundige uitgangspunten is dat het aspect duurzaamheid in alle projecten een wezenlijk onderdeel van de architectuur moet vormen. Daarnaast wordt door het AGSO (Autonoom Stedelijk Stadsontwikkelingsbedrijf van Knokke-Heist), dat deze projecten op de markt zal brengen, ernaar gestreefd dat de projecten zoveel mogelijk selfsupporting zijn. Lucratieve onderdelen in de projecten zullen binnen PPS-structuren de publieke functies, gemeenschapsfuncties en betaalbare woningen moeten helpen dragen.

Momenteel werkt het bureau van Zaha Hadid de plannen verder uit. Op basis hiervan zal in de loop van volgend jaar een ruimtelijk uitvoeringsplan worden opgemaakt en zal door het autonoom gemeentebedrijf voor stadsontwikkeling of AGSO een marktonderzoek uitgevoerd worden.

Een geïnspireerd waterbeheer

Water in al zijn vormen is een rijk thema. Zo heeft het gemeentebestuur samen met het studiebureau Hydroscan en de polderbesturen een integraal waterbeheersplan uitgewerkt waarbij zowel het rioleringsstelsel als het grachtenstelsel in relatie tot elkaar zijn bestudeerd. In het zog hiervan zijn reeds enkele bergingsbekkens uitgevoerd.

Binnen het kader van het omgaan met duurzaamheidprincipes gaan we dieper in op de warmwaterlijn, waarbij water het transportmiddel wordt van warmte, en op de drinkwaterfabriek, waarbij een gesloten gemeentelijk drinkwaterkringloop wordt gerealiseerd.

De warmwaterlijn

Knokke-Heist heeft een huisvuilverbrandingsinstallatie (HVVI) en verbrandt per jaar zo’n 30 000 ton afval. De milieuvergunning verloopt in 2014 en het VLAREM stelt als hervergunningsvoorwaarde dat de warmte, die nu nog de schouw uit geblazen wordt, maximaal moet worden herbenut.

Die warmte omzetten naar elektriciteit bleek economisch niet haalbaar. Nu de prijs van aardolie- en aardgas de laatste jaren gevoelig is gestegen, wordt een oud project plots haalbaar om met die warmte andere gebouwen te verwarmen of ja, zelfs af te koelen.

Het is een doodsimpel principe: met de verbrandingswarmte wordt het water oververhit tot net geen stoom; het wordt via ondergrondse leidingen getransporteerd en dan bij het ontvangende gebouw via een warmtewisselaar overgedragen.

Zowel het oude als het nieuwe ziekenhuis, het nieuwe zwembad als het bedrijvencentrum zullen warmte afnemen. Voor de overige mogelijke aansluitingen moet bijkomend studiewerk uitwijzen of een aansluiting technisch of financieel haalbaar is.

De drinkwaterfabriek

Het Gemeentelijk Waterbedrijf wenst drinkwater te maken uit het Leopoldkanaal. Daartoe wordt de techniek van omgekeerde osmose toegepast. Hierbij wordt het kanaalwater door uiterst fijne membranen geperst. Het resultaat is zuiver water. Het is de bedoeling om zo acht- tot tienduizend kubieke meter drinkwater te maken. Het water wordt vervolgens door toevoeging van mineralen ‘op smaak gebracht’. Met een hardheid van amper 15 Franse graden is het verkregen drinkwater duidelijk ‘zacht’ te noemen. Dit is goed nieuws voor de was- en vaatwasmachines. Het Leopoldkanaal is een afvoerkanaal van het regenwater en grondwater in onze streek. Door dit water te gebruiken om er drinkwater van te maken, wordt de waterkringloop gesloten. De installatie komt op de terreinen van het RWZI aan de Heistlaan.

Natuurbehoudwerken doen Duinbergse Park 58 opfleuren

2009-10-06T09:15:00.005+02:00

Zoals de najaarstraditie het wil worden zaterdag en zondag weer natuurbehoudwerken uitgevoerd in het Duinbergse Park 58. Dat gebeurt op initiatief van Natuurpunt Knokke-Heist. Ook dit keer worden in één werkweekend alle duingraslanden gemaaid en het maaisel afgevoerd. Zo probeert men de zeldzame duinflora in dit gebied te vrijwaren voor negatieve invloeden van buitenaf. Het maaibeheer resulteert in kleurige en bloemenrijke duingraslanden in het zomerhalfjaar. Verder maakt het de groei mogelijk van zeldzame duinplanten zoals de Wilde asperge, het Geel zonneroosje en de Gewone vleugeltjesbloem. Mede dankzij de beheerwerken werd voor het eerst ook de Duinsabelsprinkhaan gevonden in Park 58. Wie wil meewerken aan de natuurbehoudwerken komend weekend begeeft zich om 10u naar de ingang van het duinpark bij het Kwelmpad in Duinbergen. Werkhandschoenen en stevige schoenen zijn een aanrader.

Park 58

Het duingebied Park 58 is gelegen temidden van de villawijken van de deelgemeente Duinbergen. Door zijn kleine oppervlakte (zo’n goeie 7 ha – exclusief het omheinde gedeelte van de watertoren) en eerder langgerekte vorm zijn de randeffecten in dit duingebied manifest tot in het centrum van het gebied. Een sterkere verruiging en verstruweling zijn daarvan het gevolg, waardoor de zeldzame duinplanten van schrale, kalkrijke duingraslanden die typisch zijn voor de hier oorspronkelijke duinpannen, dreigden verdrongen te worden door agressievere grassoorten, zoals de Gestreepte witbol. Een jarenlang beheer door onze natuurvereniging heeft op de waardevolste duingraslandjes evenwel reeds een duidelijke kentering teweeg gebracht in het voordeel van de ‘echte’ natuur.

De natuurbehoudwerken in Park 58 bestaan dan ook in grote mate uit het maaien van de duingraslanden en het afvoeren van het maaisel, wat resulteert in een verschraling van de duingraslanden. Voor de leek kan het misschien contradictorisch lijken, maar die schrale duingraslanden zijn precies het soortenrijkst en kennen een rijke variatie in plantengroei. Het maaibeheer resulteert in kleur- en bloemenrijke duingraslanden in het zomerhalfjaar.

Prachtige resultaten

En het gerichte beheer levert ook prachtige resultaten op. Het meest verrassende was, toen ik er deze voorzomer voor het eerst de Wilde asperge (Asparagus officinalis subspec. officinalis) vond op het sedert 2006 voor het eerst opengemaakte stukje schraal duin, waar ook de groeiplaats van het Zeepkruid (Saponaria officinalis) te vinden is. Het wordt uitkijken naar volgend jaar of we mogelijks reeds een uitbreiding van deze nieuwe soort voor het duingebied mogen noteren of als het voorlopig beperkt blijft tot dit ene exemplaar. De Wilde asperge is immers een echte, typische duinplant, maar bij ons toch wel eerder zeldzaam In de uitgesterkte Franse duinen van Nord-de-Pas-de-Calais is de Wilde asperge iets algemener te vinden. Daar de Wilde asperge een echte warmteminnaar is – vandaar dat hij goed gedijt in de snel opwarmende zandgronden van onze duinen – zou het wel eens kunnen, dat deze soort in uitbreiding is, dankzij de opwarming van ons klimaat en de toch wel warme zomers van de laatste jaren. Maar het blijft desalniettemin altijd een leuke en verrassende vondst.

Heel leuk was ook de uitbreiding van het Geel zonneroosje (Helianthemum nummularium) in het duingebiedje. Het Geel zonneroosje is een typische soort van zuidgerichte en eerder kalkrijke hellinkjes in onze schrale duingraslanden. Als een echte warmteminnaar groeit het plantje het best op zeer zonnige plaatjes. De bloemen van het Geel zonneroosje zijn bovendien enkel geopend op zonnige dagen met een tamelijk warme temperatuur. In Park 58 is het Geel zonneroosje altijd een van de zeldzaamste en meest kwestbare soorten gebleven met slechts één plaatsje waar een beperkte populatie te vinden was. Ik was deze voorzomer dan ook verrukt om in het meest noordoostelijke duingrasland van het gebied een tweede vindplaats te ontdekken.
Ook de Grote tijm (Thymus pulegioides) heeft zich de laatste jaren flink uitgebreid. Vorige jaren breidde de soort zich uit tot beide kanten van het wandelpaadje door de noordelijke graslanden, maar dit jaar trof ik de Grote tijm ook aan in een tweede duingrasland aan de rand van kruipwilgstruweel, een plaatsje waar ten andere ook de Gewone vleugelstjesbloem (Polygala vulgaris) in volle uitbreiding is. Ook dit kleine plantje behoort tot de zeldzamere soorten van onze schrale, eerder kalkrijke duingraslanden. Maar hoe klein de bloempjes van dit plantje ook zijn, het blijft een van de mooiste verschijningen in onze duingebieden, met die typische vorm met twee uitstaande kroonblaadjes en het gewimperde kroontje.

Mede dankzij de uitgevoerde beheerwerken werd dit jaar ook voor het eerst de Duinsabelsprinkhaan (Platycleis albopunctata) gevonden in Park 58 en – voor de beperkte oppervlakte van het gebiedje - onmiddellijk in behoorlijk grote aantallen: minimaal 25 wijfjes op een stukje mosduin. De soort werd ondertussen ook in de Zwinduinen gevonden.

In de bloeiperiode zijn de kleurrijke duingraslanden van Park 58 dan ook een lust voor het oog, met een rijke bloei van soorten als Nachtsilene, Kegelsilene, Kuifhyacint, Wit vetkruid, Grote tijm, Duinruit, Geel walstro, Glad walstro, Walstrobremraap, Schermhavikskruid, Grote teunisbloem, Kandelaartje, Grijskruid, Hazepootje, St-Janskruid, Scherpe fijnstraal, en Kleine ratelaar. Wie dit jaar een geleide natuurwandeling mee maakte in dit duingebied, kent de uitzonderlijke waarde van dit gebiedje.

Als conservator van dit duingebiedje doe ik dan ook een warme oproep om tijdens onze beheerwerken een handje te komen toesteken. Immers vele handen verlichten het werk! Bovendien is het een aangename manier om kennis te maken met de natuur en natuurlijk ook met de overige medewerkers van onze vereniging. En indien we moet voldoende deelnemers zijn, kunnen we het sedert 3 jaar beheerde stukje duin met groeiplaats van Wilde asperge en Zeepkruid verder uitbreiden en ook hier uiteindelijk komen tot een prachtig stukje schraal open duin.

Uiteraard is de bezoeker ook op andere momenten welkom in dit unieke duingebiedje, dat gedurende het ganse jaar vrij toegankelijk is. Een duidelijk bewijs dat het behoud van natuurwaarden en zachte recreatie mits wat inspanning hand in hand kunnen gaan. Van de recreant vergt dit natuurlijk wel het opbrengen van het nodige respect voor de natuur. Als conservator is het soms degoutant te moeten merken, dat recreanten blikken, flesjes en restafval gewoonweg in de duingraslanden achterlaten en je dan achter hun rug mag gaan opruimen. Door het maaibeheer lenen deze duingraslanden zich natuurlijk voor een leuke stop en daar heeft Natuurpunt afd. Knokke-Heist als beheerder van de duingraslanden geen probleem mee, mits de bezoeker rekening houdt met de aanwezige natuurwaarden en na zijn vertrek dan ook niet te merken is, dat de recreant hier genoten heeft van een stukje natuur en open ruimte, geleverd door de inzet van de vrijwilligers van Natuurpunt vzw. Hetzelfde geldt uiteraard voor de vele hondeneigenaars die hier hun hond uit laten. U en uw hond zijn welkom, maar de hondenpoep in de duingraslanden niet! Een beetje respect voor onze inzet voor een prachtig stukje natuur, is toch wel het minste dat wij in ruil mogen verwachten van de bezoeker, of niet?

Maar wil je de natuur van Park 58 echt leren kennen, dan bezoek je het gebied met een van onze natuurgidsen. Dit geldt ten andere ook voor de andere natuurgebieden in Knokke-Heist. Wil je de geheimen van de natuur te Knokke-Heist werkelijk ontsluierd zien, dan ontdek je de natuur best onder begeleiding van een van de natuurgidsen van Natuurpunt vzw. Wordt lid van Natuurpunt en ontvang het nationaal en afdelingstijdschrift met onze wandelkalender en neem gratis deel aan alle geleide Natuurpuntwandelingen over gans Vlaanderen.
Ook groepen kunnen via onderstaand e-mailadres steeds geleide natuurwandelingen aanvragen bij Natuurpunt afdeling Knokke-Heist en Park 58 of andere natuurgebieden op een fascinerende manier ontdekken. Vraag vrijblijvend ons wandelingenaanbod!

Meer info:

Patrick Demaecker
Conservator duingebied ‘Park 58’.
tel. 050/51.91.01 – patrick.demaecker@scarlet.be

Van 10 tot 17 oktober :Bibliotheekweek in Knokke-Heist : gratis uitleen, animatie, prijzen en verwensessies

2009-10-01T10:21:00.002+02:00

Op zaterdag 10 oktober is het klantendag in bibliotheek Knokke-Heist. Zoals ieder jaar wordt de klant dan extra verwend met gratis drankjes en hapjes en allerlei interessante activiteiten. Iedereen die een cd, film of cd-rom ontleent van 10 tot 17 oktober, kan dit gratis.
Woensdag 14 oktober geeft poppen- en figurentheater Ahoy van 15 tot 16 uur een gratis voorstelling voor alle kinderen.
Op zaterdag 17 oktober sluit de feestweek af met een grote tweedehands media- en boekenverkoop.

Doe de Bib Tour.

Wie gaat de uitdaging aan? Neem deel aan een unieke zoektocht vol spannende uitdagingen. Starten kan vanuit bibliotheek Scharpoord of de filialen vanaf 10 uur. Het parcours (13 km) brengt u naar de hoofdbibliotheek in Knokke, het filiaal te Heist en de uitleenpost te Westkapelle. In elke bibliotheek wordt uw handigheid en denkvermogen op de proef gesteld. Na uw inspanningen wordt u in elke locatie verwend met een drankje en hapje om de batterijen opnieuw op te laden. Deelnemers maken kans op mooie prijzen! Elke deelnemer ontvangt een mooie geïllustreerde verjaardagskalender (1 per gezin). Jong en oud, alleen, in groep of per gezin, iedereen kan aan de zoektocht deelnemen. Doet u de zoektocht met de fiets of komt u in een 'bolletjes'-outfit, dan wint u alvast enkele bonuspunten! Wie er een hele dag van maakt, kan in elke bib zijn boterhammen opeten en wordt verwend met de bibsoep met balletjes.

Programma Bibliotheek Scharpoord

10.00-17.00 uur gezinszoektocht (start tussen 10.00 -13.30 uur)

11.00 uur opening door Schepen Maxim Willems

11.00-13.00 uur receptie door Oxfam Wereldwinkel en demonstratie salsa door Lorenzo Formesyn

11.00-14.30 uur initiatie Petanque Club Chalet Suisse gevolgd door demonstratiewedstrijd (12.30 uur)

14.30-17.30 uur verwenkoffie en gratis stoelmassage16.00-17.30 uur optreden jongleur Wibbe Pompe met interactie

17.30 uur prijsuitreiking gezinszoektocht en afsluitdrink

Doorlopend: grime en ballonplooien voor kinderen (14.00 uur) en volkspelenProgramma

Bibliotheek De Buze, Heist

10.00 -17.00 uur gezinszoektocht (start tussen 10.00 -13.30 uur)

10.00 uur receptie

10.30-11.30 uur demonstratie Heistse Topvereniging

Doorlopend: volksspelen en kinderspelen uit de speel-o-theekGratis uitleen dvd's!!!

Programma Bibliotheek Westkapelle

10.00 -17.00 uur gezinszoektocht (start tussen 10.00 - 13.30 uur)

10.00 uur receptie : proeverijen van boer Vlamynck

Doorlopend: volksspelen, gekke fietsen

Voor meer info tel.: 050 630 400 of http://bibliotheek.knokke-heist.be of bibliotheek@knokke-heist.

Bijna 400 deelnemers aan de Scholenveldloop in Knokke-Heist

2009-09-23T21:25:00.002+02:00

Woensdag hebben 374 scholieren deelgenomen aan de scholenveldloop in de badstad. Die werd voor de 24ste keer georganiseerd door de Atletiekvereniging Knokke-Heist als hoogtepunt van de Vlaamse Veldloopweek. Op het Schuttersplein bij stadion Olivier hebben 242 leerlingen van het lager onderwijs en 132 van het secundair onderwijs verschillende afstanden gelopen. Ze waren verdeeld over 18 diverse reeksen. Het aantal deelnemers lag iets lager dan vorig jaar.

UITSLAGEN
LAGER ONDERWIJS
Meisjes 2001
1. Vermeersch Fauve (Zevencote)
2. Engelander Manon (Duinbergen)
3. Vanhauwaert Julie (St. Jan)
Jongens 2001
1. Csepregi Julien (Het Anker)
2. Cnudde Nic (St. Jan)
3. De Groote Jelle (OLVO Heist)
Meisjes 2000
1. Desnyder Jolien (St. Jan)
2. Declercq Margaux (St. Jan)
3. Demey Charlotte (OLVO Heist)
Jongens 2000
1. Deman Olivier (St. Jan
2. Utterwulghe Robbe (OLVO Heist)
3. De Seure Maxil (De Vonk.)
Meisjes 1999
1. Vandenberghe Kamille (Zevenkote)
2. Vermant Elena (Duinbergen)
3. Collin Zoe (Het Anker)
Jongens 1999
1. Willems Mathieu (H. Margareta)
2. Baeckelandt Gilles (H. Margareta)
3. Verstraete William (St. Jan)
Meisjes 1998
1. Taller Thalia (Zevencote)
2. Vandierendonck Kelly (Westkapelle)
3. Debaets Laura (OLVO Heist)
Jongens 1998
1. Dryepondt Bart (Westkapelle)
2. Trenson Michael (OLVO Heist)
3. Vandevelde Rembrand (De Vonk)

UITSLAGEN
SECUNDAIR ONDERWIJS
Meisjes 1997
1. Deloof Joanna (St. Lodewijk, Brugge)
2. Keirse Quirine (St. Bernard)
3. Vandenberghe Fauve (St. Lodewijk, Br))
Meisjes 1996
1. Vanhaelemeersch Kim (St. Bernard)
2. Bonny Annelies (OLVTD Heist)
3. Adriaenssens Nele (St. Bernard)
Jongens 1997
1. Janssens Dries (St. Jozef)
2. Dewaeke Quinten (St. Bernard)
3. Kips Emiel (OLVTD Heist)
Jongens 1996
1. Goethals Stef (St. Bernard)
2. Jarocki Mateusz (MS Zwinstede)
3. Slabbinck Brecht (St. Bernard)
Meisjes 1995
1. Reubens Bieke (St. Jozef)
2. Maneewong Suphitcha (OLVTD Heist
3. Vandeputte Lisa (KA Zwinstede)
Meisjes 1994
1. Timmerman Leen (St. Pieters, Bl’berge)
2. Dewaele Lindsay (OLVTD Heist)
3. Verkest Mandy (St. Jozef)
Jongens 1995
1. Van der Zee Thomas (St. Jozeg)
2. Loobuyck Jan (St. Jozef)
3. Vanden Broucke Arthur (St. Jozef)
Jongens 1994
1. Soete Lorenz (St. Jozef)
2. Lannoye Arnout (St. Jozef)
3. De Clerck Mike (St. Jozef)
Meisjes 1992-1993
1. Verheecke Margaux (St. Jozef)
2. Depauw Florence (St. Jozef)
3. Devlieger Lisa (St. Jozef)
Jongens 1992-1993
1. Caestecker Axel (KA Zwinstede)
2. Gheselle Tijs (OLVTD Heist)
3. Hinoul (OLVTD Zeebrugge)

Telenet roefelt weer in de kabelkanalen in Knokke-Heist

2009-09-11T11:06:00.001+02:00

Alle abonnees bij Telenet krijgen er op 1 oktober drie nieuwe, op Vlaanderen gerichte, tv-zenders bij. Het gaat om vtmKzoom, EXQI Plus en Discovery Channel. Daarom verdwijnt de ARD en verschuiven ITV en France 2 in het analoge frequentiebereik. Burgemeester Lippens is bij Telenet tussengekomen om tijdig uitleg te vragen. Telenet antwoordde dat de wijzigingen noodzakelijk zijn om via de kabel aan het groeiende aantal digitale kijkers een steeds rijker aanbod, ook in HD te kunnen bieden. Voor de digitale kijkers wordt het basisaanbod namelijk uitgebreid met een aantal anderstalige zenders. Meer bepaald betreft het Mediaset Italia, de Duitstalige zenders ProSieben, Sat. Eins, WDR en RTL Television en verder ook het Turkse TRT. Heel wat oudere analoge kijkers worden echter door de kabelaar op kosten gejaagd voor het laten instellen van de verschoven tv-zenders. Uiteindelijk blijft er voor de mensen niks anders over dan over te stappen op digitaal. Een andere oplossing is uiteraard, als je zuidelijke uitkijk hebt, satelliet tv laten installeren. Voor weinig geld heb je dan gratis honderden tv stations, waaronder ook alle Britse en Duitse omroepen, Arte in het Duits en Frans, en alle in het Engels uitzendende nieuwsstations van CNN en CNBC tot Al Jazeera, Seoul, Tokio en Beijing.

Intussen beloofde Telenet de kijkers heel goed in te lichten, alvast via de media. Op de zenders die verdwijnen of verschuiven komt ook 2 weken van tevoren een banner met een bericht hierover. Eind september krijgen alle klanten een bericht in de bus. Op www.zenders.be komt alle informatie, per regio (bovenaan uw postcode invullen).

Voor Knokke-Heist komen de wijzigingen concreet hierop neer. De ARD (Duitsland 1) verdwijnt, en op dat kanaal zult u vanaf 1 oktober EXQI Plus vinden. En elke dag tot 20 uur 's avonds krijgt u op het nummer van uw vertrouwde Kanaal Z de kinderprogramma's van vtmKzoom te zien. VijfTV verschuift naar het kanaal waar u altijd naar France 2 keek. En France 2, ITV en het nieuwe Discovery Channel zijn verschoven naar de hogere frequenties. Dat wil zeggen dat u deze drie zenders opnieuw zult moeten instellen. Hun nieuwe frequenties vindt u hier. Bent u technisch aangelegd, dan kunt u die wellicht zelf instellen. Neem er best uw tv-handboek bij. Of download het via deze link. Geraakt u er niet uit, dan kunt u ook bellen op het gratis nummer dat in de brief vermeld zal staan. Of misschien kunt u een beroep doen op een goede ziel met meer technische kennis: maak met hem/haar alvast op tijd een afspraak voor 1 oktober. Of misschien een gelegenheid - zeker voor wie graag naar Franse (Arte, TF1, France 3, TV5 Monde, RTL Plus, RTL Plug, AB3) of Duitse programma's kijkt - om ook over te schakelen op digitaal?

Dit bericht geldt niet voor wie enkel tv kijkt via antenne, satellietschotel of Belgacom Tv.

De geschiedenis van 100 jaar amateurtoneel in Knokke-Heist

2009-09-01T09:11:00.004+02:00

Op 1 september is niet alleen het nieuwe schooljaar begonnen. Ook ging het nieuwe werkingsjaar van start van het Koninklijk Toneelgezelschap in de badstad. Dat staat volledig in het teken van ‘100 jaar toneel in Knokke-Heist’. Het was in 1907 dat in de badstad de eerste aanzet werd gegeven tot de oprichting van een toneelgroep. Door ‘Willen is Kunnen’ werden enige tijd later de eerste ‘concerten’ en toneelopvoeringen gebracht. Na allerlei naamsveranderingen en fusies is uiteindelijk het Toneelgezelschap Knokke-Heist ontstaan. De komende maanden valt er dus veel te vieren. Dat gebeurt met allerlei activiteiten. Naast een academische zitting komt er ook een historische fakkeltocht naar de diverse locaties waar toneel werd gespeeld in de badstad. Verder worden een historische brochure en een speciale kalender uitgegeven. In december en ook in maart van volgend jaar staan voor de 60 leden van de toneelkring uiteraard ook theaterproducties op het programma. Midden december is dat het stuk “Het huis van Bernarda Alba”. In maart 2010 wordt een stuk op de planken gezet dat gebaseerd wordt op de Oscarwinnende film ‘one flew over the cuckoo’s nest’.

De Groei van het Amateurtoneel in Knokke-Heist

WILLEN IS KUNNEN
Al voor 1907 kende men in Knokke de Westkapelse postbode Van Raepenbusch die o.a. muziekles en toneel bracht in de “Tap” in de Smedenstraat. Kamiel Devulder, Leon Verheye, Dujardin trokken zich na een pintje terug en belegden een vergadering om “concerten” te verzorgen bij de gekende Stiffe Baeyens in de Univers. Zo schreef Cyriel Landman b.v. de muziek voor “De Muis” of “De Antiquair”. Het toneel werd getimmerd op biertonnen met decorschermen van A. D’Hooghe en Stiffe Baeyens zelf. Op 28 februari 1907 ontstond het volwaardige toneelgezelschap “WILLEN IS KUNNEN” met als pioniers in het bestuur Arthur D’Hooghe, Frans Desmidt, Cyriel Landman, Frans Vandamme, Camiel Devulder en P. De Jude. In het “Palace Hotel” voerden ze o.a. “Het erfdeel van Tante Belle” op. Daarna ging de toneelgroep naar het “Düsseldorfer Hof” bij Florimond Rombout waarbij de bescheiden opbrengst naar goede werken gingen. Tussen 1914 en 1918 werd het stiller en samen met de fanfare “De Duizenzonen” vormde Willen is Kunnen” de “VERENIGDE TONEELLIEFHEBBERS”. In 1919 kreeg de kring voorzitter Frans Desmidt die later burgemeester en volksvertegenwoordiger werd. De bezetter zorgde er in 1939 opnieuw voor dat er een windstilte voor het Knoks toneel kwam. De operette “Kempische harten” werd b.v. door de Duitsers net voor de première verboden. Op 25 november 1944 zou echter Frans Desmidt in een concentratiekamp van Badgandersheim overlijden.

NOORDERLICHT
De jongeren van “Willen is Kunnen” richtten in 1945 een nieuwe kring op: “NOORDERLICHT” waarbij Jan Aertssen voorzitter werd, Sylvain De Brock secretaris en Omer Waeghe penningmeester die ook samen met Arthur Doossche instond voor de regie met de enthousiaste hulp van mevr. Aertssen-Clinck. Thuishaven was de Monty en vanaf 1955 de Capitole. De kring speelde 3 à 4 stukken (!) per jaar en telde een 200-tal vaste abonnees.

POGEN
In september 1929 ontstond nog een andere toneelkring, nl. “POGEN” met voorzitter Depuydt, secretaris A. Plasschaert, spelleider J. Gielen en bestuursleden R. Cosyn, L. Van Quathem, Walrave en De Ley. In maart 1930 sloot ook Georges Lievens (vader van huidig voorzitster Magda Lievens) zich aan en samen met Eugène Bullynck werd hij de motor, zeg maar de architect van “Pogen”. Tweede voorzitter werd Kamiel Verheye en vanaf 1933 sloten ook dames aan bij de kring, o.a. de zo geliefde Lucie Nollet. Samen met haar man Hyacint (grimeur, decorbouwer en –schilder en zeg maar duivel-doet-al) bloeide “Pogen” verder. In 1934 werd de kring lid van het Algemeen Kristelijk Vlaams Toneelverbond (AKVT, later AWT-NVKT en thans OPENDOEK waarin alle toneelverbonden zijn gebundeld sinds het einde van jaren ’90). Het jaar 1936 werd beloond met een eerste provinciale prijs en het speeljaar 1937-’38 kende als hoogtepunt het familiedrama “Eén die niet geteld wordt”. Nieuwe voorzitter werd de hr. Buytaert, secretaris de hr. Van den Oostende en spelleider Georges Lievens die spreekwoordelijk dag en nacht voor het toneel leefde. Tijdens de oorlogsjaren werd o.a. voor “Winterhulp” gespeeld. Het archief van “Pogen” werd door het inslaan van brandbommen vernietigd. Het is de verdienste van Georges Lievens geweest om de resterende documentatie bij te houden. In 1946 werd in eerste afdeling van de provincie gespeeld. In 1954 vierde “Pogen” het 25-jarig bestaan met de opvoering van Pieter Breughel” met in de hoofdrol Georges Lievens. De laatste voorzitter van “Pogen “ was wijlen Hilaire Muyllaert.

LYRISCH TONEELGEZELSCHAP
Op 6 mei 1953 ontstond uit het Koninklijk Toneelgezelschap “Pogen” het “LYRISCH TONEELGEZELSCHAP” met aan het hoofd Juliaan Paquay die de groep binnen de drie jaar een grote onderscheiding bezorgde onder het voorzitterschap van Albert Vandenbossche, ondervoorzitter Eugène Bullynck en secretaris Raf Declercq. Een tijdje later zou Georges Demeestere het voorzitterschap overnemen. Er werden optredens verzorgd in zaal “Oud Knocke” met gekende operettes als “De Lustige Weduwe” en “De Lustige Boer”.

KONINKLIJK KNOKS TONEELGEZELSCHAP
Op 27 juli 1962 verenigden het Koninklijk Toneelgezelschap Pogen, de Toneelkring Noorderlicht en het Lyrisch Toneelgezelschap zich onder de naam “KONINKLIJK KNOKS TONEELGEZELSCHAP – EENDRACHTIG POGEN DOOR POGEN – NOORDERLICHT – LYRISCH TONEEL”. Voorzitter werd Georges Demeestere, ondervoorzitters Hilaire Muyllaert en Omer Waeghe, penningmeester Freddy Gysel. Er werd opgetreden in de “Capitole” met stukken als “De derde dag” en “Patsy” met bekende regisseurs als Jo Decaluwé, Oswald Versyp, Jaak Vissenaken, Rita Lommée, Bob de Moor, Remi Van Duyn, Guido Cafmeyer, Roger Dewilde en Daniël Muyllaert. Enkele spelers drongen zelfs door tot het beroepstheater: Irène Fensie-Claeys, Hilaire Muyllaert en Magda Lievens.

KONINKLIJK TONEELGEZELSCHAP KNOKKE-HEIST
Door de gemeentelijke fusie in 1971 kreeg de toneelkring haar nieuwe en officiële naam met het bekende logo: “KONINKLIJK TONEELGEZELSCHAP KNOKKE-HEIST”. De toneelgroep bleek echter in 1975 in diepe rouw toen op 5 januari Georges Lievens overleed. Hij speelde mee in zeker 130 stukken en vertolkte meer dan 100 hoofd- en titelrollen. In 1976 werd de cinemazaal “East Side” ingeruild voor het Cultureel Centrum Scharpoord, thans Cultuurcentrum Knokke-Heist genaamd. Het Koninklijk Toneelgezelschap kreeg nieuwe impulsen met o.a. Tony Venneman, Daniël Muyllaert, Annemie Verheye. In 1980 komt de kring in ere-afdeling met “Onder ons” en in 1993 wordt de kring in 2de afdeling opgenomen met het stuk “Harold en Maude” van Collin Higgins in regie van Jan Vercruysse waarbij Irène Fensie-Claeys het bronzen ereplaket van de Provincie West-Vlaanderen kreeg. “Harold en Maude” werd nog eens opgevoerd in december 2001 met viering van Magda Lievens, Irène Fensie-Claeys en Maria Claeys. Eerder al werden in 1997 de toneeljubilea gevierd van Jacqueline Merlevede-Claeys, Monique Gysel-Devulder en Marcel Slabbinck.

In juli 1993 wijzigt het bestuur en wordt Magda Lievens voorzitter in opvolging van Georges Demeestere. Lieve Vlaeminck wordt de nauwgezette penningmeester, secretaris Irène Fensie-Claeys, verantwoordelijke spelers Dirk Van Poelvoorde, verantwoordelijke technische dienst Mathieu Coolen, in januari 1994 vervangen door Rian Van Hee. Voor de relaties met de pers zou voortaan Dominiek Segaert zorgen die in 1981 lid werd van de kring. Het bestuur wordt in 1996 nogmaals gewijzigd waarbij Marc Mortier (secretaris) en Rudy Van Poelvoorde (verantw. relaties techn. dienst) het bestuur versterken en Dirk Van Poelvoorde en Rian Van Hee ontslag nemen. In 1999 namen Freddy Gysel en Georges Demeestere na 40 jaar ontslag uit de kring. Zij werden tijdens het zomerfeest van 26 juni 1999 passende gevierd en kregen een geschenk aangeboden. Het bestuur werd versterkt met Yves Merlevede (verantw. spelers) en Georges Van Coile die ondervoorzitter werd. Na de productie “Moord en doodslag” van december 2004 onderging het bestuur andermaal in 2005 een wijziging. Yves Merlevede werd ondervoorzitter in opvolging van Georges Van Coile. Pascale Monbailliu (2005) en Glenn Jones (2007) vervoegden zich als bestuurslid. Vermelden we ook dat in 2007 zowel de officiële KTKH-website http://www.ktkh.be/ als de virtuele ledenkrant van het KTKH onder de stuwende kracht van Jourik Mortier het levenslicht zagen, een medium dat een bijzonder succes kent. In dat zelfde jaar nam ook Leen Goossens de taak waar van verantwoordelijke kaartenverkoop in opvolging van Maria Claeys die haar sporen in de distributie en opvolging verkoop kaarten meer dan verdiend had.

In 2006 nam Lieve Vlaeminck afscheid als penningmeester en werd ze opgevolgd door Dirk Timmerman. In 2008 keerde ook Georges Van Coile terug naar het bestuur. In 2007 werden ook de zilveren toneeljubilea gevierd van Lieve Vlaeminck, Dora De Roo, Christa Pintelon en Dominiek Segaert. Eind 2009 wordt het gouden toneeljubileum gevierd van voorzitster Magda Lievens en de zilveren toneeljubilea van Dirk Timmerman en Francine Verwee.

In september 2008 verloor de toneelvereniging Jacqueline Claeys (mama van Yves en Luc Merlevede) die ontelbare jaren achter de schermen hard werkte en zorgde voor spijs en drank tijdens de voorstellingen. Met haar aanstekelijk enthousiasme laat ze een grote leegte achter en blijft een grote waarde in het KTKH die haar nooit zal vergeten.

Het Koninklijk Toneelgezelschap Knokke-Heist onderhoudt verder nauwgezet de relaties met het Gemeentebestuur Knokke-Heist, de Cultuurraad, Opendoek en de West-Vlaamse geledingen van het toneel zonder ook de onderlinge vriendschapsrelaties binnen de kring – ook als er niet wordt gespeeld – aan te halen. Getuige hiervan het jaarlijkse souper of de barbecue, het maandelijks aperitief telkens op een andere locatie, maar zeker ook het af en toe organiseren van een culturele uitstap met een link naar het theater. Zo konden we in het verleden al naar Londen (n.a.v. productie “De Muizenval”, de thriller van Agatha Christie in december 1997 toen de kring 90 jaar bestond), Amsterdam en zelfs Rijsel en in het weekend van 19 en 20 september een ledenreis naar de Ardennen. Tot in 2008 deden de serviceclubs “Inner Wheel” en “Soroptimist” telkens voor respectievelijk de 1ste en 2de productie een beroep op de toneelvereniging waarbij de opbrengst van kaartenverkoop voor de première steeds naar één van hun sociale doelen ging.

De toneelproducties van het KTKH in 2009-2010 in Scharpoord

donderdag 10, vrijdag 11 & zaterdag 12 december 2009

Het huis van Bernarda Alba
Door: Federico Garcia Lorca – vertaling: Hugo Claus
Regie & bewerking: Onno van Gelder jr.
50-jarig toneeljubileum Magda Lievens
25-jarig jubileum Francine Verwee & Dirk Timmerman

Bernarda legt haar tweede man te rusten en sluit zichzelf en haar vijf dochters tijdens een lange rouwperiode op. Aan de poort van haar afgesloten landgoed hangt ’s nachts de enige huwbare man van het dorp rond. Wat gebeurt er als meer dan één dochter door haar slaapkamerraam met de knappe jongeling praat? Wat gebeurt er als jaloezie, nijd en vurige Spaanse liefde elkaar onder één dak tegenkomen? Wat gebeurt er wanneer vijf in hun vrijheid beknotte dochters bij de huishoudster te rade gaan en niet bij hun tirannieke moeder?
Nu vele vragen, in december vele antwoorden wanneer U komt kijken naar de opvoeringen van dit prachtige stuk uit de wereldliteratuur. ‘Het huis van Bernarda Alba’ werd geschreven door de Spaanse grootmeester Federico Garcia Lorca (1898-1936)

donderdag 25, vrijdag 26 en zaterdag 27 maart 2010

One flew

Regie en bewerking: Dirk Van den Broeck
Gek toch… hoe zotte acteurs psychiatrische patiënten kunnen verzinnen? Hoe dynamisch gekte zich kan ontwikkelen in hun bizarre hoofden, hoe ze pijn en plezier als geen ander kunnen verbinden. Zot toch… hoe gek psychiaters wel kunnen zijn? Hoe ze zotheid willen verlammen.
Tot een zottere dan zotte zot de bakens verzet en zo de patiënten de fantasie laat herontdekken. Wat doe je dan als gefrustreerde psychiater in de jaren zestig? Hoe grijp je dan in? Wat doe je met een vrije vogel die niet gekooid wilt worden? Drastisch kortwieken dan maar zeker… zoals schopenhauer zei: “viele verlieren den verstand nicht, weil sie keinen haben.” Als uitgangsgegeven koos men de film ‘one flew over the cuckoo’s nest’.

Nabeschouwing over Zeezwemmen en Strandloop in Knokke

2009-07-29T09:42:00.002+02:00

Foto’s Zeezwemmen en GB Strandloop Knokke

Persoonlijk aankomstfilmpje GB Strandloop Knokke

Zeezwemmen

Op vrijdag 17 juli 2009 organiseerde de vzw Stedelijk Sportcentrum Knokke-Heist het zeezwemmen. De deelnemers hadden de keuze tussen 500 m of 1.500 m. Niet minder dan 379 zwemmers trotseerden deze uitdaging. Onder de deelnemers terug heel wat inwoners van Knokke-Heist, evenals triatleten die kwamen trainen voor de Finishers Triatlon van 23 augustus en de Generali Zwintriathlon van 2 september.

46 dames en 72 heren kozen voor 500 m. Bij de +16 jarigen kwamen Charlotte Van Biervliet en Sander Boidin al eerste dame en heer uit het water. Bij de -16 jarigen waren dit Amber Rombaut en Diego De Meyer. 20 redders, 58 dames en 183 heren waagden zich aan de 1.500 km. Hier stonden Fee Lampaert en Frederik Bormaele op het hoogste schavotje.
Deelnemers hebben de mogelijkheid om foto’s van het zeeezwemmen te bekijken op het fotoboek van de gemeente Knokke-Heist (via www.knokke-heist.be).

De GB strandlopen

Op vrijdag 24 juli 2009 hebben 1166 enthousiaste lopers deelgenomen aan de GB strandloop van Knokke. 288 dames en 385 heren kozen voor 5 km. Valerie Seen en Bart Maene toonden zich hier de sterksten. 106 dames en 387 heren waagden zich aan 10 km. Hier stonden Anne-Marie Danneels en Davy Stieperaere op het hoogste schavotje.

Deelnemers aan de GB Strandloop Knokke hebben de mogelijkheid om hun persoonlijk aankomstfilmpje te bekijken. Daarnaast kan men de foto’s van de GB Strandloop Knokke bekijken op het fotoboek van de gemeente (via www.knokke-heist.be).

Volgende week vrijdag 7 augustus wordt in Heist de 2de GB strandloop van de zomer georganiseerd. Het zal de 25ste keer zijn dat de strandloop in Heist zal georganiseerd worden. We hopen voor deze ‘zilveren’ editie een recordaantal lopers te verwelkomen. Dit wordt ongetwijfeld hét loopfeest van de kust!!

De start wordt gegeven op het strand voor het Heldenplein. Deelnemers kunnen kiezen tussen 5 of 10 km lopen langs de laagwaterlijn. De deelnemers aan de 5 km lopen tot juist voor het statige casino van Knokke en terug. De deelnemers aan de 10 km lopen door tot aan de Wielingen. Klik hier voor een overzicht van het looptraject.

De lage inschrijvingsprijs (€ 3,00) en het zomerse karakter maken van de GB strandlopen een echt familiaal sportgebeuren. Kids vanaf 3 jaar die zelf niet meelopen en van wie hun ouders en grootouders meelopen, kunnen van 18.30 tot 20.30 uur terecht in de kinderanimatie.

Daginschrijvingen zijn mogelijk van 17.30 tot 19.15 uur (€ 3,00).

De tijdsregistratie gebeurt via het Championchip-systeem. De klassieke ingrediënten waarbij elke deelnemer aan de aankomst een drankje en een medaille ontvangt en op basis van het borstnummer 50% kans maakt op het winnen van een prijs in natura werden behouden. Verder zijn er kleedkamers en een vestiaire voorzien. Deelnemers kunnen zich achteraf gratis douchen in sporthal Stormmeeuw, E.Verheyestraat 14 of sporthal Laguna, Krommedijk 32.

Veel deelnemers voor zomerse Strandloop in Knokke-Heist

2009-07-25T09:04:00.005+02:00

Vrijdagavond 24/07 werd door het Stedelijk Sportcentrum in de badstad de traditionele zomerse GB strandloop gehouden. De 1.166 deelnempers namen hun start in Knokke en hadden naar keus 5 of 10 km lopen voor de boeg langs de laagwaterlijn. Op de 10km Heren ging de overwinning afgescheiden naar Davy Stiepelaere uit Varsenare in een tijd van 37.11. De eerste Knokke-Heistenaar was Yves Depoorter die 4 minuten later beslag legde op de 9de plaats. De 10km voor Dames werd in de wacht gesleept door Anne-Marie Danneels uit de badstad. Haar tijd : 41.56. Het was trouwens opvallend hoeveel dames uit Knokke-Heist schitterend presteerden op de 10km afstand. Bart Maene uit Sijsele zette de 5 km op zijn naam. Bij de Dames was over die afstand de overwinning voor de Zwevegemse Valerie Steen. De strandloop was meteen ook het 6de luikje van het sportstimuleringsproject "Knokke-Heist, een zee van sport", en de 5e wedstrijd binnen het Loopcriterium van de Kust.

Klassement

10 km Heren

1 Stiepelaere Davy Varsenare 37.11
2 Kluskens John Berlare 38.32
3 Tourlousse Jochen Diksmuide 38.41
4 Verstraete Didier Langemark 39.25
5 Demeulemeester Stijn Zwevegem 39.50
6 Van Doorne Niels Moerkerke 40.07
7 Colle Dieter Oostrozebeke 40.10
8 Vanovenacker Dieter Deinze 40.36
9 Depoorter Yves Knokke-Heist 41.16
10 Marchand Kurt Ingooigem 41.39
11 Puystjens Gino Lambardsijde 41.43
12 Dalle Danny Blankenberge 41.47
13 Meulebrouck Paul Brugge 42.00
14 Dhont Christiaan Maldegem 42.04
15 Lappaert Jan Sint-Niklaas 42.23

10 km DAMES

1 Danneels Anne-Marie Knokke-Heist 41.56
2 Van Biervliet Sophie Knokke-Heist 44.54
3 Dupont Anne-Marie Blankenberge 45.15
4 Peeters Chris Blankenberge 45.44
5 Deruddere Lies Wevelgem 47.11
6 Van Biervliet Dominique Knokke-Heist 48.15
7 Verhoeven Elly Lommel 49.25
8 Verhelst Catherine Knokke-Heist 49.44
9 Schelkens Sigi Schilde 50.02
10 Levecke Sophie Oostende 51.09
11 Dewilder Nicole Vossem 52.12
12 Acke Marinka Brugge 52.15
13 Hendrickx Benedicte Knokke-Heist 52.26
14 Obreno Nancy Knokke-Heist 52.33
15 Trio Kelly Knokke-Heist 53.14

5 km HEREN

1 Maene Bart Sijsele 19.06
2 Thomas Laurent Herne 19.14
3 Bonte Gino Westrozebeke 19.25
4 Cappon Erik Zuidzande – Nederland 19.41
5 Vervaeke Jan Bellegem 19.47
6 Scherpereel Steven Sint-Denijs 20.02
7 Koppen Thibault Beveren-Waas 20.15
8 Verstraete Sander Langemark 20.20
9 Verstraete Nick Langemark 20.41
10 Reijnders Casimir Bonheiden 20.50
11 Ruystermans Tom Antwerpen 21.16
12 Swolfs Sanne Brasschaat 21.24
13 Cappaert Frederic Sint-Niklaas 21.25
14 Verbeeck Bart Gent 21.30
15 Van Den Heuvel Robert Breda 21.31

5 km DAMES

1 Steen Valerie Zwevegem 21.35
2 Van Leeuwen Ellen Ledeberg 21.53
3 Rombaut Amber Gent 23.14
4 Wellekens Françoise Gent 23.14
5 Coenen Chantal Bekkevoort 24.19
6 Van Lare Térèse Sluis – Nederland 24.47
7 Trenson Bieke Knokke-Heist 25.16
8 Bracke Birgit Gentbrugge 25.26
9 Waelkens Virginie Beernem 25.27
10 Debue Margot Wolvertem 25.45
11 Vandaele Linde Ichtegem 26.04
12 Vervarcke Katrien Oostkerke 26.30
13 De Vos Luka Bielefield – Duitsland 26.34
14 Willems Anje Dudzele 26.36
15 Kremers Rachel Visé 26.46

Volledige Uitslag

De grootste ‘ocean liner’ ter wereld te gast in Zeebrugge

2009-07-21T12:37:00.005+02:00

Op de nationale feestdag meerde de Queen Mary 2, de grootste ocean liner ter wereld, aan in Zeebrugge met aan boord 1.253 bemanningsleden en ruim 2.300 passagiers. Het is de eerste keer dat het 345 meter lange vlaggenschip van de Cunard-rederij naar een Belgische haven komt. De meeste passagiers gingen na aankomst van boord om kunststeden zoals Brugge en Gent te bezoeken of maken een excursie naar de Westhoek op zoek naar herinneringen uit WO I. Morgen zet de oceaanreus zijn reis verder naar Rotterdam. Later dit jaar vaart het schip naar o.a. New York, New England en de Caraïben. Gisteren zette de QM2 vanuit het Engelse Southampton koers naar Zeebrugge, waar het schip vanmorgen omstreeks 8 uur aankwam. Het is de eerste keer dat het grootste schip van de Cunard-rederij aanmeert in een Belgische haven.

Zeebrugge heeft inmiddels een stevige reputatie opgebouwd als port of call voor grote luxecruiseschepen. Vorig jaar nog vond er een historische ontmoeting plaats tussen twee andere ocean liners van Cunard, de nieuwe Queen Victoria en de Queen Elizabeth 2, die na meer dan 40 jaar trouwe dienst in de herfst van 2008 uit de vaart werd genomen.

De QM2 telt 14 passagiersdekken en 1.296 luxekajuiten. De passagiers kunnen terecht in vijf toprestaurants, die heel gevarieerde maaltijden aanbieden. Aan boord zijn maar liefst 42 verschillende diensten, gaande van een bloemist tot de verhuur van smokings en avondjurken. Het Cunard-vlaggenschip heeft tevens een casino, een groot wellnesscenter, een theater met 1.105 zitplaatsen, een planetarium, een bibliotheek en een winkelgalerij.

De Cunard-vloot telt momenteel twee schepen: de Queen Victoria en de Queen Mary 2. Deze ocean liners zijn gemakkelijk herkenbaar aan hun zwart-rode flanken. Trouw aan de rijke scheepstraditie worden ze gekenmerkt door indrukwekkende maar elegant ingerichte publieke ruimten – soms twee tot drie dekken hoog – afgewerkt met kostbaar hout, fijne mozaïeken en prachtige kroonluchters. Momenteel wordt de Queen Elizabeth gebouwd. Deze oceaanreus zal zijn allereerste reis maken in 2010.

Wie dit jaar nog met de QM2 wil meevaren, kan kiezen uit de Transatlantic Cruise van New York naar Southampton (6 nachten), de Canada & New England Cruise met New York als vertrek- en aankomstplaats (7 nachten), of de combinatie van deze twee cruisetrajecten (13 nachten). Reizen met Cunard kan vanaf 599 EUR per persoon voor een verblijf van 1 week.
Cunard Line is lid van de World's Leading Cruise Lines, de alliantie waartoe ook Carnival Cruise Lines, Holland America Line, Princess Cruises, Costa Cruises en The Yachts of Seabourn behoren. Deze cruisemaatschappijen bieden exclusieve vakanties naar de mooiste bestemmingen ter wereld.
Informatie en prijzen: Cunard Benelux, tel. 03 313 60 79http://www.cunard.be/

Feiten & cijfers in verband met de QM2

De Queen Mary 2 was, op het moment van tewaterlating in 2003, het grootste cruiseschip ooit gebouwd. Het schip werd vernoemd naar Koningin Mary van het Verenigd Koninkrijk, de grootmoeder van Elizabeth II, die de QM2 doopte op 8 januari 2004. Inzake tonnage is de in april 2006 gebouwde Freedom of the Seas groter, maar qua lengte is de QM2 nog steeds het grootste cruiseschip ter wereld. Met zijn 345 meter is de QM2 bijna vijfmaal langer dan een A380 superjumbo, die 73 meter meet. Het schip is eigendom van de Britse rederij Cunard en maakte in januari 2004 haar eerste zeereis. Op 16 april 2004 vond de eerste transatlantische oversteek van Southampton naar New York plaats. De eerste oceaanoversteek in oostelijke richting volgde op 25 april 2004. Een reis over de Atlantische Oceaan duurt zes dagen.
Eigenaar: CunardRoepletters: GBQMScheepswerf: Chantiers de l'Atlantique (Alstom), Saint-Nazaire (Frankrijk) Kostprijs: ca. USD 800 miljoen
Gedoopt: 8 januari 2004In de vaart genomen: 12 januari 2004
Passagiers: 2350Bemanning: 1253
Lengte: 345 meterBreedte: 41 meterDiepgang: 10 meterHoogte: 72 m (17 dekken waarvan 14 passagiersdekken)Tonnage: 151.400 bruto ton
Motoren: 157.000 pk (117 MW) GE LM2500 + gasturbine-dieselelektrisch bedrijfen 4 x 21,5 MW elektrisch aangedreven pods: 2 vaste en 2 azimuth thrusters
Snelheid: ca. 30 knopen (56 km/h)

Foto's: Cunard & Daniël Vanlandschoot

Als je niet oplet gaat je spaarrekening bij de bank indommelen!!!

2009-07-09T16:37:00.003+02:00

Elke maand krijgen ook in Knokke-Heist heel wat bank- en spaarrekeningen het predikaat ‘slapend’. Normaal gebeurde dat vroeger met rekeningen waar in 20 jaar niks mee gebeurd is. Bij sommige banken liggen die regeltjes echter anders. Daar laat men een spaarrekening al na een paar jaar indommelen. Bij Fortis in Knokke-Heist gebeurt dat “bewijsbaar” soms al na minder dan 4 jaar!!! Op dat moment ‘helpt’ men ook het in slaap wiegen van de rekening. In de hoop dat de klant z’n bezit bij de bank vergeten is. Een groot gevaar in een sterk vergrijzende badstad. De banken laten de houder van een rekening NIET weten dat men hun tegoed heeft doen inslapen. Ook sturen de meeste banken van slapende rekeningen geen uittreksels meer. Zelf als men (in een wakker moment) de overeenkomstige bankkaart in de gleuf stopt print het apparaat geen stand van zaken meer. Elke maand zetten de banken honderden saldo's op tussenrekeningen, omdat de rekeningen zelf niet meer worden gebruikt. Mensen overlijden, dementeren of vergeten een rekening, of het evenement waarvoor een rekening is geopend - bijvoorbeeld een bruiloft - is voorbij, en de ceremoniemeester vergeet dat er nog wat geld op de rekening staat. Elke bank gaat ietwat anders om met slapende rekeningen, maar allemaal hopen ze dat ze ze nooit moeten wakker maken, en het geld niet moeten terugbetalen. Dat is niet alleen in ons land zo, maar bijvoorbeeld ook in Nederland. Daar geeft Fortis toe relatief veel rekeningen te hebben waar al tijden geen mutaties meer op plaatsvinden. 'Dat komt door de oorsprong van Fortis', zegt een woordvoerder van de bankverzekeraar. 'Wij komen voort uit onder meer VSB Bank, waar veel senioren spaarrekeningen hadden.' (Alsof dat een ekskuus mag zijn!!) Hoeveel slapende rekeningen Fortis heeft, wil de woordvoerder hij niet zeggen, maar het zijn er tienduizenden!! Volgens Alexandre De Geest van de FOD Financiën circuleren er tussen 1,2 en 1,5 miljoen slapende rekeningen, waarvan de helft een saldo van minder dan 20 euro toonde. Een en ander betekent echter niet dat het tegoed op een slapende rekening verloren is. “Het goed fatsoen” weerhoudt banken ervan het geld te houden, als je tenminste toch nog teken van leven geeft. Het is echter aan de klant of zijn of haar erfgenaam om de spaarrekening weer wakker te maken. Even langsgaan bij de bank en een stand van zaken uit de computer laten halen is 'duidelijk bewijsbaar' niet voldoende. De bank hoopt wellicht dat je na die opflakkering van bewustzijn weer in slaap dommelt. Men moet actief te keer gaan en zich met alle nodige papieren en een identiteitskaart bij de bank aanbieden. Pas dan wordt de rekening weer tot leven gewekt. Vorig jaar werd een wet goedgekeurd waardoor de 'slapende' burgers het geld dat hen toebehoort, teruggestort zouden krijgen. Maar nu moet ook een koninklijk besluit de openbare raadpleging van de gegevens van de Deposito- en Consignatiekas (DCK) regelen. De DCK is een openbare instelling die de tegoeden verzamelt die door de banken als vergeten worden beschouwd, nadat 5 jaar vruchteloos naar de titularissen of de rechthebbenden werd gezocht. Dat vruchteloos zoeken naar de rechthebbende moet je trouwens met een paar emmertjes zout nemen. Dat doen ze meestal niet. Maar, als je opbelt over je rekening vertelt de bank je wèl heel precies aan de telefoon waar je woont... Toch namen ze jaren geen contact op... Volgens de FOD Financiën zal het koninklijk besluit in september in voege treden. Zodra dat gebeurt, zullen de financiële instellingen elke slapende rekening, kluis of levensverzekering kunnen identificeren. Ze zullen daarvoor toegang krijgen tot de gegevens van het Rijksregister en de Kruispuntbank van de Sociale Zekerheid via software die nog in ontwikkeling is bij Febelfin en Assuralia. De eigenaar of de rechthebbende zal dan worden verwittigd. Als die niet reageert, wordt het bedrag overgemaakt aan de DCK en wordt het na 30 jaar eigendom van de staat.

Natuurpunt Knokke-Heist Zomer- & Herfstwandelingen

2009-07-01T08:34:00.003+02:00

woensdag 01 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Het duin zomert.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Roland Hooghuys - tel. 050/54.75.02
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

vrijdag 03 juli 2009: Geleide avondnatuurwandeling langs de stadswallen van Retranchement.

Afspraak: om 21u00 aan de kiosk in het centrum van Retranchement.
Thema: Over Boomkikkers, nachtreigers en ander nachtleven.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

dinsdag 07 juli 2009: Geleide avondnatuurwandeling in het duingebied 'Park 58'.

Afspraak: om 19u30 aan de hoofdingang van Park 58 (onder de pergola) - Elizabetlaan te Duinbergen.
Thema: Een duinpareltje aan de Oostkust.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 08 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Het duin gonst in z'n zomerse bloei.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zaterdag 11 juli 2009: Geleide natuurwandeling in de Korte Duinen, de Hazegraspolder & de Kalfduinen.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Het binnenduinrandgebied op z'n mooist.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Marc Delatere - tel. 050/61.27.36
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 12 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'Sashul'.

Afspraak: om 14u00 aan het kleine vuurtorentje op het einde van de Zeedijk van Heist.
Thema: Een microklimaat met een ongekende natuurrijkdom.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Stefaan Brinckman - tel. 0473/599.604
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

dinsdag 14 juli 2009: Geleide avondnatuurwandeling in het Vlaams strandreservaat 'De Baai van Heist'.

Afspraak: om 20u00 aan het kleine vuurtorentje op het einde van de Zeedijk van Heist.
Thema: Als de avond valt…
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 15 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het Blinckaertduinbos.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Zomer in het duinbos
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Luc Van Rillaer - tel. 050/62.35.69
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zaterdag 18 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het natuurreservaat 'Donaaspolder'.

Afspraak: om 14u00 aan de parking oude grenspost (rechterkant van de Sluisstraat ter hoogte van afslag naar Sluis bij Anna-Ter-Muiden).
Thema: Zomerweelde in ruigten en wegkanten.
Praktisch: Verrekijker & eventueel loepe..
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Johan Beyne - tel. 050/60.93.59
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 19 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'Sashul'.

Afspraak: om 14u00 aan het kleine vuurtorentje op het einde van de Zeedijk van Heist.
Thema: Zomervegetatie in schrale graslanden.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Roland Hooghuys - tel. 050/54.75.02
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 22 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: De extremen van het duin.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

vrijdag 24 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'De Kleiputten van Heist' (noordelijk deel).

Afspraak: om 14u00 aan het Stationsplein te Heist.
Thema: Flora & fauna in riet- en moerasland.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Rita Croes - tel. 050/51.24.17
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 26 juli 2009: Geleide golfbrekerexcursie op het strand van Duinbergen.

Afspraak: om 10u00 aan Zeedijk Duinbergen ter hoogte van de Duinresidence (nabij hoek Leeuwerikenlaan) te Duinbergen.
Thema: Op ontdekking naar allerhande zeebeestjes op een strandhoofd.
Praktisch: Laarzen & loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Manu Dumoulin - tel. 050/51.08.41
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 29 juli 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: De gonzende en sjirpende wereld van duin en duinbos.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Stefaan Brinckman - tel. 0473/599.604
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zaterdag 01 augustus 2009: Geleide natuurwandeling langs kleine paadjes en kerkewegels tussen het Blinckaertduinbos en de Kalfduinen.

Afspraak: om 14u00 aan A. Verweeplein, stadhuis Knokke.
Thema: Onverwachte natuur.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Luc Van Rillaer - tel. 050/62.35.69
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 02 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'Sashul'.

Afspraak: om 14u00 aan het kleine vuurtorentje op het einde van de Zeedijk van Heist.
Thema: Zomerse bloei in schraalgrasland
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Roland Hooghuys - tel. 050/54.75.02
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

dinsdag 04 augustus 2009: Geleide avondnatuurwandeling in het duingebied 'Directeur Generaal Willemspark'.

Afspraak: om 19u30 aan hoek Zeedijk Heist & Parkstraat (Zwembad De Raan).
Thema: Over duingraslanden en duinbos.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 05 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Tussen heet zand en verkoelende poelen…
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 09 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'Sashul'.

Afspraak: om 14u00 aan het kleine vuurtorentje op het einde van de Zeedijk van Heist.
Thema: Ambetante beesten!
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Stefaan Brinckman - tel. 0473/599.604
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

dinsdag 11 augustus 2009: Geleide avondnatuurwandeling in het duingebied 'Park 58'.

Afspraak: om 19u30 aan de hoofdingang van Park 58 (onder de pergola) - Elizabetlaan te Duinbergen.
Thema: Een duinpareltje aan de Oostkust.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 12 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Het zomerse duin.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Roland Hooghuys - tel. 050/54.75.02
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 16 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams strandreservaat 'De Baai van Heist'.

Afspraak: om 14u00 aan het kleine vuurtorentje op het einde van de Zeedijk van Heist.
Thema: Tussen kokkel en mossel…
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Luc Van Rillaer - tel. 050/62.35.69
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 19 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in de Oosthoekduintjes, Korte duinen, de Hazegraspolder & de Kalfduinen.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: De natuurrijkdom van de kleinschalige binnenduinrand.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 19 augustus 2009: Geleide avondnatuurwandeling in het Vlaams strandreservaat 'De Baai van Heist'.

Afspraak: om 20u00 aan het kleine vuurtorentje op het einde van de Zeedijk van Heist.
Thema: Nachtleven tussen eb en vloed.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Omer Rappé - tel. 050/51.24.17
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

vrijdag 21 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Groenpleinduinen' en 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 09u30 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Van zomerse bloei naar de nazomer
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

vrijdag 21 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in de Cadzandduintjes en de strandvlakte van de Zwinmonding.

Afspraak: om 14u30 aan de parking van het bezoekerscentrum 'Het Zwin' nabij Cadzand-Bad in Nederland.
Thema: Flora en fauna van duin, strand en slik.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 23 augustus 2009: Geleide zeeorganismenexcursie in de jachthaven van Zeebrugge.

Afspraak: om 10u00 aan het kantoor van de havenmeester van de jachtclub op het einde van de Rederskaai.
Thema: Zeedieren in de jachthaven van Zeebrugge.
Praktisch: Strandgids, bokaaltjes, schepnetje, loepe zijn handig ... Geen speciale kledij vereist.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Hans De Blauwe - tel. 050/59.83.81
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

woensdag 26 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: De natuurrijkdom in een nazomers duin.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Roland Hooghuys - tel. 050/54.75.02
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 30 augustus 2009: Geleide natuurwandeling in het Blinckaertduinbos.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Het nazomerende duinbos.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Luc Van Rillaer - tel. 050/62.35.69
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zaterdag 05 september 2009: Geleide natuurwandeling in het natuurreservaat 'Donaaspolder'.

Afspraak: om 14u00 aan de parking oude grenspost (rechterkant van de Sluisstraat ter hoogte van afslag naar Sluis bij Anna-Ter-Muiden).
Thema: De natuurrijkdom van ruigtes en kleine landschapselementen in de polders.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Johan Beyne - tel. 050/60.93.59
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 06 september 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'Sashul'.

Afspraak: om 14u00 aan het kleine vuurtorentje op het einde van de Zeedijk van Heist.
Thema: Nazomertrek! Over trekvogels, libellen en ander grut.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Stefaan Brinckman - tel. 0473/599.604
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 13 september 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Een levendige nazomer in het duin.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Roland Hooghuys - tel. 050/54.75.02
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

zondag 27 september 2009: Geleide natuurwandeling in het Vlaams natuurreservaat 'de Zwinduinen'.

Afspraak: om 14u00 aan het Oosthoekplein te Knokke-Het Zoute.
Thema: Op zoek naar de nazomerse fenomenen.
Praktisch: Verrekijker en eventueel loepe.
Organisatie: Natuurpunt v.z.w. - Afd. Knokke-Heist.
Gids: Patrick Demaecker - tel. 050/51.91.01
Deelname: Gratis voor leden van Natuurpunt v.z.w. en kinderen onder de 12 jaar. Overigen: 2,50 euro.

Info over de wandelingen
Deelname aan de wandelingen is gratis voor alle leden van Natuurpunt vzw en kinderen onder de 12 jaar. Niet-leden van de vereniging betalen een bijdrage van 2,50 euro per persoon ten voordele van de bescherming van onze natuurgebieden. Maar wie regelmatig deelneemt aan de geleide natuurwandelingen in Vlaanderen, wordt beter lid van Natuurpunt vzw. Een familielidmaatschap kost slechts 20,00 euro per jaar en naast tal van andere voordelen nemen alle leden van het gezin gratis deel aan de geleide natuurwandelingen van de vereniging over gans Vlaanderen. En wie éénmaal aan een geleide natuurwandeling heeft deelgenomen, wordt al snel verknocht! Een uitgebreide wandelkalender en info over de werking van Natuurpunt afd. Knokke-Heist vind je terug op de afdelingswebsite www.natuurpuntknokke-heist.be.

Geleide wandelingen voor groepen
Natuurpunt afd. Knokke-Heist organiseert evenwel niet enkel geleide natuurwandelingen voor het grote publiek. Groepen die wensen kennis te maken met de natuur in de ruime omgeving van Knokke-Heist, doen er best aan om een geleide natuurwandeling aan te vragen bij deze natuurvereniging. Eén van de natuurgidsen verzorgt dan een onvergetelijke tocht door het door jouw uitverkoren gebied. Onder de rubriek ‘activiteiten – wandelingen op aanvraag’ op de afdelingswebsite vind je het ruime aanbod aan natuurwandelingen, waaruit je een keuze kunt maken. De wandeling vraag je bovendien aan via een overzichtelijk en gemakkelijk in te vullen aanvraagformulier op de website www.natuurpuntknokke-heist.be.

Antwoord parlementaire vraag rond de regelgeving voor golfkarretjes

2009-06-30T12:21:00.003+02:00

De verkeersregels rond de golfkarretjes die steeds meer in het straatbeeld opduiken zijn de laatste tijd het voorwerp van heel wat vraagtekens. Zeker nadat een meisje van 17 in Knokke-Heist veroordeeld werd voor het rijden met een golfwagentje op de openbare weg. Eerder deze maand kwam er trouwens een antwoord op een parlementaire vraag rond de kwestie:

Auteur Jan Mortelmans, VB Departement Staatssecretaris voor Mobiliteit, toegevoegd aan de eerste minister. Sub-departement Mobiliteit: Betreft: Golfkarren. - Verkeersregels.

Vraag
Sinds enige tijd verschijnen de typische "golfkarren" in het straatbeeld. In Hasselt worden ze door een hotelketen ingezet voor het transporteren van hotelgasten. Herkenrode telt er één voor het vervoer van mensen met een beperkte mobiliteit en in Bilzen wil de toeristische dienst het vervoermiddel inzetten voor toeristen. Ook in Knokke-Heist verschijnen ze steeds vaker in het straatbeeld. Er blijken verschillende modellen van te bestaan. Sommige kunnen twee personen vervoeren, andere vier. Er zijn er met en zonder kentekenplaat. Wat is het statuut van deze golfkarren en welke verkeersregels moeten dan ook in acht worden genomen?

Antwoord
Er bestaan twee types van golfkarretjes: 1. De golfkarretjes zonder typegoedkeuring. Dergelijke golfkarretjes die een autonummerplaat voeren, worden erkend als materieel van speciale constructie en zijn maar tot de openbare weg toegelaten als ze een Proces-Verbaal van Benaming (P.V.B.) hebben, en onder de voorwaarden die in dat P.V.B. zijn vermeld, meer bepaald: - snelheid is beperkt tot 30 km/u en een snelheidsplaat is verplicht; - het voertuig moet beantwoorden aan de bepalingen van het koninklijk besluit van 15 maart 1968 houdende algemeen reglement op de technische eisen waaraan de auto's, hun aanhangwagens, hun onderdelen en hun veiligheidstoebehoren moeten voldoen, inzonderheid aan deze betreffende de verlichting; - slechts toegelaten tot de openbare weg voor het rijden tussen de installaties en de terreinen van de golfclub waartoe zij behoren, en dit binnen een straal van 500 meter. De bestuurders van deze golfkarretjes moeten de verkeersregels naleven die van toepassing zijn op de autobestuurders. 2. De golfkarretjes met een Europese of nationale typegoedkeuring als bromfiets klasse A (twee- of driewielig, maximumsnelheid van 25 km/u) of klasse B (twee-, drie- of vierwielig, maximumsnelheid van 45km/u), zonder nummerplaat. De bestuurders van deze voertuigen moeten de verkeersregels naleven die van toepassing zijn op respectievelijk de bromfietsen klasse A en de bromfietsen klasse B. Dit betekent dat een helm verplicht is indien het golfkarretje niet is voorzien van een veiligheidskooi en ook dat de bestuurder in het bezit moet zijn van een rijbewijs B of A3 ingeval het een karretje met 4 wielen (bromfiets klasse B) betreft.

Sportcentrum Laguna centrale kieslocatie voor Duinbergen en Heist

2009-06-02T09:41:00.002+02:00

Heel wat kiezers in Heist en Duinbergen gaan op 7 juni niet meer stemmen op de plaats waar ze gewoon waren om hun kiesplicht te vervullen. De gemeentelijke basisschool Het Anker en het parochiecentrum De Branding in Duinbergen fungeren immers niet langer als kieslocatie. Ook het aantal stembureaus in Zaal Ravelingen is verminderd van 5 naar 3. Nieuwe centrale kieslocatie wordt het moderne sportcentrum Laguna, met 8 stembureaus meteen de grootste stemtempel van heel Knokke-Heist.

Ravelingen en het Anker niet optimaal

Uit de evaluatie van de vorige verkiezingen bleek dat de ruimte in zaal Ravelingen wat beperkt was om er 5 stembureaus te voorzien. Ook de 2 ingangen zorgden bij heel wat kiezers voor verwarring. De inrichting van de bureaus in de gemeentelijke basisschool Het Anker was eveneens niet optimaal en gaf heel wat extra werk aan de leerkrachten om hun klassen volledig vrij te maken. Voor de technische dienst die de kieslocaties opbouwen was het zeker geen sinecure om alles op tijd op te bouwen na schooltijd en alles terug klaar te hebben voor maandagmorgen. Bovendien is er aan het Anker zogoed als geen parkeerruimte beschikbaar.

Stijgend aantal kiezers

Doordat het aantal stemgerechtigde Knokke-Heistenaars bij elke verkiezing stijgt en door de sterke bevolkingsuitbreiding van de woonzone Heulebrug werd het maximaal aantal kiezers per stembureau soms overschreden. Voor deze verkiezingen was het gemeentebestuur dus genoodzaakt om 1 bureau meer te organiseren. Vandaar werd uitgekeken naar een nieuwe kieslocatie met meer ruimte voor de kiezers om aan te schuiven (ook bij regenweer), met eenvoudigere opstelling van de stemhokjes door de gemeentelijke technische dienst, met meer parkeerruimte en met goede toegankelijkheid voor de minder-mobielen.

Comfortabel stemmen in Laguna

Het sportcentrum Laguna biedt alle hierboven opgesomde voordelen. Vandaar dat het schepencollege op advies van de dienst Burgerzaken besliste om de 4 kieslocaties uit het Anker te vervangen door 4 bureaus in sportcentrum Laguna. Zaal Ravelingen wordt beperkt tot slechts 3 stembureaus. De overige twee worden overgebracht naar sportcentrum Laguna. Het stembureau in de parochiezaal De Schakel wordt gesupprimeerd en is overgebracht naar Laguna. Zo moet deze infrastructuur die veel als feestzaal wordt verhuurd niet worden vrijgehouden voor verkiezingsdoeleinden. Het gemeentebestuur is zich bewust dat verandering soms moeilijk is maar is ervan overtuigd dat er in de georganiseerde kieslocaties nu door alle burgers op een comfortabele manier kan gestemd worden. Sommige mensen zijn tevreden dat ze deze keer dichter bij huis mogen gaan stemmen. Anderen zullen inderdaad verder hun kiesverplichtingen moeten vervullen dan ze dit gewoon waren. Maar er is ruime parkeermogelijkheid en bewaakte fietsstallingen aan het sportcentrum Laguna.

Openbaar vervoer naar Laguna

Wie over geen vervoer beschikt kan nog steeds gebruik maken van het openbaar vervoer. Ook op zondag rijdt De Lijn bus van Ramskapelle tot in Knokke (Lijn 3) met volgende haltes:
- Halte Dijk Heist (hoek Vlamingstraat-Heistlaan - aan Delhaize) : 9 min na het uur
- Antoniuskerk : 10 min na het uur
- Markt : 11 min na het uur
Afstap dichtst bij sportcentrum Laguna : Krommedijk

Zeebrugge en Pyeongtaek tekenen samenwerkingsakkoord

2009-05-07T12:47:00.003+02:00

Van 9 tot 15 mei neemt het Havenbestuur Zeebrugge deel aan de economische missie naar Zuid-Korea onder het voorzitterschap van Zijne Koninklijke Hoogheid, Prins Filip van België. Zuid-Korea is een belangrijke economie voor Vlaanderen. De welvaart in Zuid-Korea neemt toe, de actieve bevolking groeit aan en de jonge generaties houden van internationale producten.

"Zeebrugge richt haar aandacht nu ook op Zuid-Korea, omwille van de bloeiende automarkt en de groeiende containertrafieken aldaar", aldus havenvoorzitter Joachim Coens. Tijdens de missie tekent Zeebrugge een Memorandum of Understanding met de Zuid-Koreaanse haven Pyeongtaek, die een gelijkaardige haven is als Zeebrugge.

Het Memorandum of Understanding heeft als doel informatie uit te wisselen inzake havenontwikkeling ; de visibiliteit van de havens te verhogen in Europa en Korea ; gezamenlijk functies, seminaries en commerciële contacten te organiseren ; samen een marketing uit te tekenen naar rederijen toe ; regeringsautoriteiten en havenexperten uit te wisselen.

Pyeongtaek is sterk vergelijkbaar met Zeebrugge op het vlak van infrastructuur, havensectoren en -strategieën. Het is een jonge haven aan de westkust van Zuid-Korea (Gele Zee), niet ver van de hoofdstad Seoul en gelegen in het midden van het Zuid-Koreaanse industriële weefsel en de consumptiemarkten.

De kusthaven ontwikkelt zich vooral als een belangrijke uitvalsbasis voor de handel met China. Met jaarlijks 48 miljoen ton goederen is Pyeontaek de 6e grootste haven in Korea. Auto’s, containers, vloeibaar aardgas en staal behoren tot de core business. Pyeongtaek is tweede grootste autohaven in Zuid-Korea met 600.000 eenheden op jaarbasis. De haven is in volle aanbouw. Tegen 2011 moet Pyeongtaek 52 aanlegposten tellen, wat een verdubbeling is van het huidige aantal. Tegen 2020 moeten dat er 74 zijn.

Royal Zoute Golf Club in de Top 100

2009-04-12T11:25:00.005+02:00

Zondagmorgen werd door het Amerikaanse GolfDigest de lijst gepubliceerd van de 100 beste Golfcourses buiten de Verenigde Staten. De Royal Zoute Golf Club in Knokke-Heist haalt in de lijst de 94ste plaats. De andere Belgische omloop die in de lijst voorkomt is die van het Limburgse Houthalen met een 89ste plaats. Het is een hele eer om de top 100 te halen. De beste golfcourses buiten de VS bevinden zich in 26 verschillende landen. De meeste vindt men in Schotland, Ierland, Engeland, Canada en Australië. Het waren trouwens de Britten die destijds hun sporten zoals cricket en golf exporteerden. De Royal Calcutta Golf werd in 1829 al gesticht. Ook in Knokke en omstreken vertoefden op het einde van de 19de eeuw heel wat Britten. Een golfterrein kon dan ook niet uitblijven. Het werd aangelegd in de toenmalige Brabantse Panne. In 1899 werd voor het eerst golf gespeeld in de badstad. De eigenlijk omloop werd in 1907 aangelegd door de Britse golfarchitect Harry Colt. Alhoewel in Knokke-Heist plannen gemaakt worden voor een tweede golfterrein, gaat het wereldwijd niet zo best met de elitesport. “Van Zuid-Europa tot Moskou, van de Turkse kust tot het Amerikaanse Palm Beach, en van Dubai tot Japan is de markt voor nieuwe golfterreinen in het algemeen opgedroogd”, aldus GolfDigest. In Engeland zijn er bij golfclubs momenteel gemiddel 46 vacante plaatsen voor leden. Dat is nog nooit gebeurd. Feit is dat van een dergelijk terugval in Knokke-Heist voorlopig niks te merken is.

100 Best Courses Outside The United States
1. Royal County Down G.C. Newcastle, N. Ireland

2. St. Andrews Links (Old) St. Andrews, Scotland

3. Muirfield Gullane, Scotland

4. Royal Portrush G.C. (Dunluce): Portrush, N. Ireland

5. Turnberry Resort (Ailsa) Turnberry, Scotland

6. Royal Dornoch G.C. (Championship) Dornoch, Scotland

7. Ballybunion G.C. (Old) Ballybunion, Ireland

8. Carnoustie G. Links (Championship) Carnoustie, Scotland

9. New South Wales G.C. Sydney, Australia

10. Sunningdale G.C. (Old) Sunningdale, England
11. Kingston Heath G.C. Melbourne, Australia

12. Royal St. George's G.C. Sandwich, England

13. Cape Kidnappers Hawke's Bay, New Zealand

14. Royal Birkdale G.C. Southport, England

15. Royal Troon G.C. (Old) Troon, Scotland

16. Lahinch G.C. (Old) Lahinch, Ireland

17. Royal Lytham & St. Annes G.C. Lytham St. Annes, England

18. Kingsbarns G. Links St. Andrews, Scotland

19. Hirono G.C. Hyogo, Japan

20. Barnbougle Dunes Bridport, Tasmania, Australia

21. Loch Lomond G.C. Luss, Scotland

22. Royal Melbourne G.C. (West) Melbourne, Australia

23. Woodhall Spa G.C. (Hotchkin) Woodhall Spa, England

24. Cabo del Sol (Ocean) Los Cabos, Mexico

25. Kauri Cliffs Northland, New Zealand

26. Royal Liverpool G.C. Hoylake, England

27. St. George's G. & C.C. Etobicoke, Ontario, Canada

28. G. de Morfontaine Mortefontaine, France

29. Ganton G.C. Ganton, England

30. Portmarnock G.C. Portmarnock, Ireland

31. Kawana Hotel G. Cse. (Fuji) Shizuoka, Japan

32. National G.C. of Canada Woodbridge, Ontario, Canada

33. Casa de Campo (Teeth of the Dog) La Romana, Dominican Republic

34. Hamilton G. & C.C. Ancaster, Ontario, Canada

35. Beacon Hall G.C. Aurora, Ontario, Canada

36. Walton Heath G.C. (Old) Walton-on-the-Hill, England

37. Cruden Bay G.C. Cruden Bay, Scotland

38. Capilano G. & C.C. West Vancouver, B.C., Canada

39. Machrihanish G.C. Campbeltown, Scotland

40. North Berwick G.C. North Berwick, Scotland

41. The European Club Brittas Bay, Ireland

42. Highlands Links Cape Breton, Nova Scotia, Canada

43. Valderrama G.C. Sotogrande, Spain

44. Royal Porthcawl G.C. Porthcawl, Wales

45. Waterville G. Links Waterville, Ireland

46. Punta Espada G.C. Cap Cana, Dominican Republic

47. Les Bordes Beaugency, France

48 Royal Aberdeen G.C. (Balgownie) Aberdeen, Scotland

49. Leopard Creek C.C. Malelane, South Africa

50. Swinley Forest G.C. Ascot, England

51. Redtail G. Cse. St. Thomas, Ontario, Canada

52. Banff Springs G.C. (Stanley Thompson) Banff, Alberta, Canada

53. Four Seasons G.C. at Peninsula Papagayo Guanacaste, Costa Rica

54. Gary Player C.C. Sun City, South Africa

55. St. Enodoc G.C. (Church) Wadebridge, England

56. Mid Ocean Club Tucker's Town, Bermuda

57. Ellerston G.C. Hunter Valley, Australia

58. Western Gailes G.C. Irvine, Scotland

59. Wentworth Club (West) Virginia Water, England

60. Old Head G. Links Kinsale, Ireland

61. Royal Adelaide G.C. Adelaide, Australia

62. Carne G. Links Belmullet, Ireland

63. St. Andrews Links (New) St. Andrews, Scotland

64. The Club at Nine Bridges Jeju Island, South Korea

65. St. Andrews Links (Castle) St. Andrews, Scotland

66. St. George's Hill G.C. Weybridge, England

67. Fancourt (Links) George, South Africa

68. Sheshan International G.C. Shanghai, China

69. Prestwick G.C. Prestwick, Scotland

70. El Dorado G. & Beach Club Los Cabos, Mexico

71. Olivos G.C. Buenos Aires, Argentina

72. Durban C.C. Durban, South Africa

73. Rye G.C. (Old) Rye, England

74. Spring City G. & Lake Resort (Lake) Kunming, China

75. Fox Harb'r Resort Wallace, Nova Scotia, Canada

76. Metropolitan G.C. Melbourne, Australia

77. Tralee G.C. Ardfert, Ireland

78. Devil's Paintbrush Caledon, Ontario, Canada

79. Vista Vallarta G.C. (Nicklaus) Puerto Vallarta, Mexico

80. Oarai G.C. Ibaraki, Japan

81. Royal Montreal G.C. (Blue) Ile Bizard, Quebec, Canada

82. Kasumigaseki C.C. (East) Saitama, Japan

83. G. de Sperone Bonifacio, Corsica, France

84. The National G.C. (Moonah) Cape Schanck, Australia

85. G. de Moliets Moliets, France

86. Hamburger G.C. Hamburg, Germany

87. Buenos Aires G.C. Bella Vista, Argentina

88. Queenwood G.C. Ottershaw, England

89. Limburg G. & C.C. Houthalen, Belgium

90. Jockey Club (Colorada) San Isidro, Buenos Aires, Argentina

91. Noordwijkse G.C. Noordwijk, Netherlands

92. St. Andrews Links (Jubilee) St. Andrews, Scotland

93. Tokyo G.C. Saitama, Japan

94. Royal Zoute G.C. Knokke-Heist, Belgium

95. G. Santander Madrid, Spain

96. Monte Rei G. & C.C. Tavira, Portugal

97. Emirates G.C. (Majlis) Dubai, United Arab Emirates

98. Kennemer G. & C.C. Zandvoort, Netherlands

99. Santa Elena G.C. Santa Rosa, Philippines

100. G.C. Biella Le Betulle Magnano, Biella, Italy

Het Harry Simon berou oor die tragedie?

2009-04-09T15:25:00.003+02:00

Die Namibiese bokssensasie van die jare negentig, Harry Simon, het gister na twee jaar agter tralies steeds as onoorwonne voormalige wêreldkampioen die stof van die Walvisbaai tronk afgeskud. Simon het as vry man deur die nou poorte van die tronk gestap skaars twee weke nadat die Motorvoertuigongelukfonds (MVAF) bykans N$24 miljoen moes opdok vir die slagoffers van die ongeluk wat hom agter tralies laat beland het. Simon se vrylating gisteroggend was straks een van sy enkele grootste lewensoomblikke sedert sy wêreldbokskroon in 1998. En die bokswêreld kan vanjaar al geskud word met ’n aankondiging dat die “Nuwe Terminator” deur die toue gaan klim. Simon se stormagtige boksloopbaan, onoorwonne in die kryt, was twee jaar gelede aan skerwe toe hy skuldig bevind is aan nalatige en roekelose bestuur en manslag nadat sy luukse Mercedes Benz in ’n gruongeluk betrokke was. Die hof het bevind Simon was agter die stuur toe sy weeldewa by die afdraai na Langstrand tussen Walvisbaai en Swakopmund teen die bakkie van ’n groep besoekende Belgiërs gebots het. Drie van die insittendes is dood en verskeie ander ernstig beseer in die padslagting van 21 November 2002. Roerende tonele het gisteroggend op Walvisbaai afgespeel toe die tronkdeure vir Simon oopgeswaai het. Die bokser, uitgevat in ’n netjiese, blink pak en sonbril, is deur vriende, familie en ondersteuners soos ’n held ingewag. ’n Bekende kleremaker van die kus het gesorg dat Simon in sy kraakvars snyerspak vrygelaat word. Simon self was maar stillerig midde al die omhelsings, maar duidelik selfversekerd en doelgerig om nie weer die smal paadjie te verlaat nie. Sy jarelange bestuurder, Ellison Hijarunguru, het namens Simon op ’n nuuskonferensie net na sy vrylating gesê sy bokser het in die tronk nie net sy hart teenoor sy Skepper uitgestort nie, maar het ook in ’n selfversekerde, beheerste en geestelik ryker mens verander. Die bewering is dat Simon in die tronk soos waarskynlik selde in sy loopbaan geoefen het en dat hy tans met ’n besonder soepel, gespierde liggaam spog. Simon het gesê hy gaan die volgende paar maande gebruik vir gehaltetyd saam met sy kinders en sy verloofde, asook vriende. Hy het ook die gulheid van Namibiërs geloof wat in twee jaar nooit moed verloor het met hom nie. Hijarunguru het gesê: “Simon se gewildheid blyk uit die feit dat hy soms meer as 200 besoekers per maand ontvang het.” Hijarunguru sê sy bokser is in ’n puik fisiese en geestelike toestand. “As Harry nou op die skaal moet klim, sal almal die bewyse hiervan kan sien. Harry het geleer dat elke mens foute in die lewe maak. Dit het hom geleer om te vergewe en aan te gaan. Ons sal nou met promoters en vegknopers begin praat,” het Lucky Shipanga, bekende sokkerafrigter en ’n goeie vriend, gesê. Hijarunguru het beloof dat Simon nog voor die einde van die jaar na die kryt kan terugkeer. ’n Amptelike verklaring oor Simon se toekoms en sy berou oor die ongeluk word glo binnekort verwag. Die oudkampioen uit die agterstrate van Walvisbaai het dit duidelik gestel dat hy in die tronk gegroei het tot ’n man met ’n diepe berou oor die tragedie en sy roekelose leefstyl. Sy wilde en spandabelrige lewe is glo vir goed verby. Simon wil dit beklemtoon deur eerstens ’n waardige pa vir sy kinders te wees en daarna deur die toue klim om aan die wêreld te wys die tronklewe het hom nie van sy gevreesde uitklopregter ontneem nie.

Harry Simon released

Harry Simon – the undefeated three time World Boxing Organisation (WBO) Light Middleweight champion - walked to freedom through the gates of the Walvis Bay Prison Wednesday after serving the most part of a two-year jail sentence for culpable homicide. “At last” were the first words uttered by Simon as he passed through the gates of the Walvis Bay Prison and stepped back to freedom after completing his two year prison sentence. “I have paid my dues, but now I’m back I want to focus all my attention on my boxing career, and I need all the support I can get,” he said, just minutes after walking out of the high walls of Walvis Bay Prison. The grey pin striped suit, starched white shirt and matching shoes were a far cry from the jail outfit he had become accustomed to for the past 21 months. Waiting for Simon was a party of friends and family, as well as a group young up and coming boxers, his manager Ellison Hijarunguru, and two of his closest friends Lucky Shipanga and Colin April.Looking overwhelmed by the commotion that confronted him with flashing cameras and jubilant greetings, Simon took it in his stride, still not believing he was a free man. He was reserved, yet fully charged for what lies ahead.During a press conference organised at a local hotel, Simon said he first wanted to spend time with his children and take it day by day before he could say when he would be back in the ring. He said that prison had made him a stronger and better man, and he learnt how to be patient and disciplined.With big plans in the pipeline, and a fight still on the cards for this year, it seems the Harry Simon phenomenon will continue. Harry pointed out that he had had a lot of time to reflect on his life during his term in prison. He was released on a Presidential reprieve three months before the completion of his full sentence. According to Senior Superintendent Jerry Moses of the Walvis Bay Prison, where the boxing champ served his sentence, “Harry was well disciplined and gave his full cooperation up until the last minute. We cannot complain about his behaviour in prison - he was a role model.” Moses explained that Simon spent much of his time behind bars concentrating on rigorous training, hence his fit appearance upon his release. “He is a champion, the prison wishes him all the luck for the future, and I believe he has learnt a lot and will make the best of his career again,” he added.Known as “The Terminator” throughout his career, which spanned from 1998 to 2001 before he was involved in a tragic accident that claimed the lives of three Belgian tourists in 2002 at Langstrand, Swakopmund, Simon remained undefeated with 24fights and 17knock-Outs before being stripped of his belt for failing to defend his title, as he was nursing injuries resulting from the accident. Although he has promised fans that he will return to the boxing ring again, Simon strikes as more of a changed man. He has deep regrets about the two fatal car accidents he was involved in, as indicated in a letter he wrote while serving his sentence. Two people died in the first fatal car crash earlier in 2002. In his letter, Simon spoke of remorse and a new found lease on life upon his release:“Justice had been served and I have been sentenced to two years in prison. For some the sentence was too lenient, but for me – it was an eye opener. If I could turn back the clock I would correct my actions. “I have survived two fatal car accidents, but precious lives were lost. To the bereaved families, I am very sorry. But sorry will never be enough. I ask forgiveness in your hearts, it was never my intention to cause anyone such loss. “To the founding father Sam Nujoma and my ‘daddy’ Hage Geingob – if only I had listened to you. I believe that everything happens for a reason. I promise that this time around I will make you proud.”

Namibië betaalt deel schadeëis aan slachtoffers

2009-03-26T14:36:00.001+01:00

Het Namibische Ongevallen Fonds gaat akkoord met een deel van de schadevergoeding die door dokter Bert Coene uit Knokke-Heist geëist wordt. Dat heeft te maken met een ongeval, dat 7 jaar geleden door bokskampioen Harry Simon veroorzaakt werd. Daarbij vonden Michelle De Clerck uit Knokke-Heist, dokter Frederic De Winter uit Zwijnaarde en z'n 22 maanden oude baby de dood. Dokter Bert Coene uit Knokke-Heist raakte samen met z'n kinderen Pepijn en Ruth en Carol Cornelis uit Zwijnaarde werden zwaar gewond. De dronken en onvoorzichtig rijdende bokskampioen maaide in november 2002 de auto van de Vlaamse toeristen van de weg nabij het Namibische vakantieoord Langstrand. Het ongevallenfonds gaat nu eerstdaags ruim 1,8 miljoen euro overmaken aan de getroffen familie. Over drie verdere schadeëisen zal het Hoog Gerechtshof later uitspraak doen.

The story in today's Namibian:

THE horrific car crash that claimed the lives of three Belgian visitors to Namibia in late 2002 and later landed former world champion boxer Harry Simon in jail is now set to cost the Motor Vehicle Accident Fund of Namibia tens of millions of Namibia dollars.

Lawyers representing the MVA Fund and one of the survivors of the crash, Belgian doctor Bert Coene, agreed last week that the MVA Fund would pay Coene and his two children, who survived the collision in which their mother was killed, the equivalent of more than N$23,93 million. This agreement is not a final settlement of three claims that Coene has lodged against the MVA Fund on his own and his children’s behalf, though.Parts of the claim on which no agreement could be reached last week would be the subject of a trial in the High Court on a date that must still be set, it was also agreed.A trial on the claims was scheduled to start before Acting Judge Nixon Marcus last week. Instead, lawyers involved in the case met to thrash out an agreement that should limit the issues in dispute when the matter does progress to trial. Coene and his family and another Belgian family were in a rental car at a turn-off to the Langstrand residential area between Walvis Bay and Swakopmund on the evening of November 21 2002 when their Namibian holiday came to a nightmare end. While they were waiting to turn off to Langstrand, an oncoming vehicle approaching from the direction of Walvis Bay slammed head-on into the Belgians’ bakkie.The vehicle that crashed into the bakkie was driven by former world champion boxer Harry Simon.The crash was deadly. Coene’s wife, Michelle de Clerck (29), the driver of the bakkie, Frederick de Winter (31), and De Winter’s 22-month-old child, Ibe de Winter, were killed. The survivors were seriously injured.Coene sustained severe head injuries and multiple fractures. His 18-month-old daughter, Ruth Coene, sustained skull fractures and a brain injury. His almost three-year-old son, Pepijn Coene, suffered head injuries, a broken pelvis and a broken arm.Simon, who also suffered limb fractures in the crash, was sentenced to a two-year prison term in early August 2005 after he was convicted of culpable homicide in connection with the collision. He remained free on bail as he appealed against the conviction and sentence that he received in the Walvis Bay Regional Court, but his appeal was dismissed in the High Court on July 9 2007, and he had to start serving his sentence.The 36-year-old Simon is still an inmate at Walvis Bay Prison.Following the High Court’s ruling on the appeal, the MVA Fund notified Coene’s lawyers in writing that the fund was accepting that it was liable to make a pay-out to Coene as a result of the losses he and his family suffered because of the collision. The fund however did not agree that it was liable to pay Coene and his children the amounts that they were claiming from the fund.Charging that the sole cause of the crash was negligent driving on the part of Simon, Coene, now 39, is suing the MVA Fund for a total of more than N$73,3 million.He is claiming the equivalent of more than N$36,7 million from the fund on his own behalf, over N$35,9 million on his daughter’s behalf, and about N$650 000 on behalf of his son.In terms of the agreement reached by the two sides’ lawyers last week, the MVA Fund has agreed to pay the medical expenses of Coene and his children. Statements setting out the calculation of these expenses until now must first be provided to the fund, though, it was agreed.Coene claimed over N$277 000 from the fund for his and his children’s medical expenses up to now.He also claimed 61 000 euro (about N$788 730) from the fund to cover his and the children’s future medical expenses as a result of the crash. The fund’s lawyers have agreed that the fund would pay this amount.The fund also agreed to pay N$835 000 to Coene to compensate him and the children for the general damages they suffered as a result of the crash. Coene had claimed general damages totalling N$2,25 million from the fund.Coene also claimed a total of 91 402 euro (about N$1,18 million) from the fund for his and the children’s loss of support as a result of his wife’s and their mother’s death. The fund agreed to pay him 43 574 euro (about N$563 000) in this regard.The injuries that Ruth Coene suffered in the crash are projected to have an impact on her future ability to earn an income. Based on this, Dr Coene claimed more than 2,68 million euro (over N$34,7 million) from the fund to compensate his daughter for her estimated future loss of earnings due to a diminished earning capacity. The fund agreed that she has suffered a loss of 1,065 million euro (about N$13,78 million), but could not agree on the way this money would be paid to her, with the result that this issue was also left to be resolved by the High Court at a future trial.On his own behalf, Coene claimed some 2,418 million euro (about N$31,27 million) from the fund to compensate him for his loss of past and future earnings as a result of the collision. His and the fund’s lawyers have agreed that the fund will pay him 579 021 euro (about N$7,486 million) to compensate him for his past loss of income. No agreement could be reached though on the amount that Coene is liable to be paid for his future loss of earnings. That issue, too, was left to be determined by the High Court at a future trial.Lawyers Francois Erasmus and Raymond Heathcote represented Coene last week. Gerson Hinda and Jefta Tjitemisa represented the MVA Fund.

Knokke-Heistse zuidpoolgidse gestrand op Kroatisch zwerfschip

2009-03-26T10:27:00.003+01:00

Op 11 maart 2009 kwam voor de Knokke-Heistse Kristine Hannon een einde aan haar 3 maanden lange prachtige avontuur als expeditielid op cruises naar Antarctica. Zo leek het althans want de eigenaar van het schip, Mato Stanovic van Elegant Cruises, staat op bankroet en kan (of wil?) niemand meer betalen. Hierdoor heeft de volledige hotelploeg het cruiseschip de M/V Andrea verlaten. Kristine die bij gebrek aan financiële middelen haar vliegtuigreis naar Bolivië heeft geannuleerd, vaart nu al een paar weken als enige vrouw met 21 Kroatische matrozen en met een beperkt rantsoen naar een onbekende bestemming. De Knokke-Heistse vermoedt dat de nieuwe kapitein, die in Buenos Aires aanmonsterde, in opdracht van de rederij het schip in 1 ruk naar het Kroatische Split wil brengen. Dat is een haven waar de rederij geen schulden heeft. Zo wil men vermijden dat de bemanning aan het muiten slaat en het schip als chantagemiddel gebruikt om aan hun centen te geraken. De Knokke-Heistse sympathiseert echter met de matrozen. Via het internet wil ze dan ook ruchtbaarheid geven aan deze wantoestand zodat onder druk van de internationale media recht geschiedt voor de bemanning. Ondertussen nadert de Andrea de Straat van Gibraltar. Kristine Hannon hoopt dat de kustwacht aan boord stapt zodat de sociale problematiek aan het licht komt. Mogelijk kan de International Transportation Federation, een vakorganisatie voor zeelui, dan de eigenaar alsnog dwingen om het loon van de scheepslui uit te betalen. Ondertussen heeft ze van de kapitein vernomen dat haar vliegtuigticket voor 5 april klaar ligt. Blijkbaar wil de familie Stanovic dat hun Belgische lastpost zo vlug mogelijk het schip verlaat. De vraag is echter of met dit alles haar veiligheid niet in het gedrang komt…

Een greep uit het dagboek van Kristine Hannon

16 krammen in het hoofd van een blondje
Op 8 december 2008 vertrok de Knokke-Heistse Kristine Hannon naar Ushaia om er als lid van het expeditieteam aan te monsteren op het cruiseschip de M/V Andrea voor een drie maanden durend avontuur op de zuidpool. Na de eerste cruise eindigde haar droom bijna vroegtijdig door een zware val tijdens het kruisen van de gevreesde Drake Passage, de stormachtige en beruchte wateren die Zuid Amerika scheiden van het Antarctische schiereiland. De scheepsdokter zette meteen de schaar in haar lange blonde lokken om vervolgens 16 krammen in haar hoofd te schieten. Een verschoven werveltje in haar staartbeen bracht soms hevige pijn met zich mee maar het voorstel van de kapitein om de duur van één cruise in Ushuaia te blijven, werd door de Knokke-Heistse resoluut van de hand gewezen.

Amerikanen hoesten 12.000 dollar op ten voordele van de albatros
Gedurende vijf 10-daagse reizen loodste ze de toeristen met een rubberbootje langs de ijsbergen en gaf ze op het schip lezingen over de zuidpoolavonturen van beroemde ontdekkingsreizigers zoals de Belgische Adrien de Gerlache. Door haar prachtige foto's op een cd te branden en te verkopen aan de Amerikaanse toeristen zamelde ze 12.000 dollar in ten voordele van 'Save the Albatross', een actiegroep die vecht tegen de illegale visserij die verantwoordelijk is voor de wrede dood van 100.000 van deze majestueuze zeevogels per jaar.

Met Britten naar de Falklands
Na de vijf korte trips, volgden nog twee reizen van 20 dagen. Naast het Antarctisch schiereiland brachten die Britse passagiers naar het ver afgelegen eiland South Georgia en de Falklands. In Stromness bliezen windvlagen van 90 kilometer per uur haar rubberbootje bijna ondersteboven. De lekkende lieslaarzen, het slecht werkende communicatiemateriaal en de gebrekkige buitenboordmotoren maakten iedere operatie zwaar en frustrerend.

Spookschip

Op 11 maart, de laatste dag pakten zich donkere wolken samen boven de Andrea. Haar salaris bleef uit en ook de scheepsbemanning zag sedert eind januari geen cent meer. Kristine bleef samen met 21 Kroatische matrozen en officieren over en werd meteen gebombardeerd tot keukenhulp. Zo zwalpte ze rond op een spookschip zonder echte bestemming totdat bleek dat Elegant Cruises een aantal stromannen heeft ingehuurd om het schip zo vlug mogelijk te doen afstevenen naar de thuishaven Split.

Dinsdag 17 maart 2009:
Wanneer ik ’s morgens ontwaak, zie ik door mijn raam de eerste zeevogels voorbij scheren. Ze lijken op Jan-van-Genten maar ik weet het niet zeker. Mijn boek met Antarctische zeevogels is opgeborgen en in dit tropisch klimaat al lang niet nuttig meer.
Op de brug kan Boris me ook geen antwoord geven wanneer ik hem naar hun naam vraag.
‘Het enige dat ik weet, is dat ze deze morgen de ruiten van de brug hebben vol gescheten’ zegt hij verontwaardigd ‘en net deze die geen ruitenwisser hebben!’
Ik raadpleeg de zeekaart in de kaartenkamer en stel vast dat we deze nacht drie graden noordelijker en twee graden oostelijker zijn gevorderd. Onze positie is nu 18°27’Z – 38°40’W en we bevinden ons nog altijd voor de Braziliaanse kust. Dat is iets anders dan de bescheiden, 64 kilometer lange kustlijn van ons patattenlandje. A rato van een graad of 3-4 per dag betekent dit dat we nog vijf dagen te varen hebben vooraleer we de magische 0° zullen bereiken en de onzichtbare scheiding tussen het noordelijke en zuidelijke halfrond passeren.
‘De motor heeft deugd gehad van het grondige onderhoud gisteren’ vertelt Boris ‘schrik niet, maar het was zo’n dertien jaar geleden dat ze zo grondig is nagezien. We varen nu aan iets meer dan 14 knopen en dat is nog niet eens volle gas. En we halen weer 140 rotaties per minuut, wat voordien teruggelopen was tot niet meer dan 110.’
Niets dan goed nieuws dus deze morgen.

Ik ben benieuwd of er al iets meer geweten is over onze plaats van bestemming, en open mijn mailbox. Volgens Begona, werkzaam in het kantoor van Elegant cruises, is het nog steeds Funchal. Maar ze raadt me aan contact op te nemen met alweer een andere persoon, dit zeer tot Boris zijn verbazing. In ieder geval, ik stuur de mens een mailtje. We zien wel wat het wordt. De Kapitein ziet er anders geen graten in:
‘Er zijn overal ter wereld luchthavens’ zegt hij ‘je raakt wel thuis. Of voel je je niet op je gemak tussen al die mannen?’ vraagt hij terwijl hij in mijn oor blaast….
‘Ik voel me hier prima’ antwoord ik ‘en ben niet gehaast om naar huis te gaan. Maar thuis zitten ze wel te wachten op een datum.’
Ik denk er eigenlijk net zo over als hij: ik raak wel thuis, waar we ook heen mogen gaan.
Tussen mijn mails ook nieuws van Stefan. Hij heeft deze week herhaalde keren gebeld en gemaild naar onze illustere werkgever, evenwel zonder antwoord te krijgen. Maar naar verluidt zou de maatschappij vers geld hebben gevonden en de kans is dus groot dat het lang verwachtte salaris toch nog op onze rekening komt. Ik mag het hopen!
Vandaag glip ik de wasserij en de provisiekamer binnen om wat foto’s te maken. De kans is groot, indien ik het vraag aan de kapitein, dat ik een negatief antwoord krijg. Dus sluip ik de trap af naar dek drie, neem de verboden bemanningsgang die een dek lager uitkomt en maak enkele onofficiële beelden van de catacomben van ons schip. Goed dat ik mijn weg ken in het labyrint van gangen en trappen hier.
Morgen is de machinekamer aan de beurt, benieuwd of dit ook zo makkelijk gaat.
Later in de voormiddag doe ik mijn was. Met de hand natuurlijk. In de douche worden handdoeken, lange broeken en T-shirts alsook ondergoed geschrobd en gespoeld. Daarna gaat alles op kapstokken en bengelt er even later een allegaartje van textiel buiten aan de reling van het schip. In geen tijd is alles droog en klaar om opnieuw vuil te worden. En dat is niet moeilijk met deze hitte en het zeezout dat je om de oren vliegt.

’s Namiddags geniet ik van de buitenlucht en installeer ik me met lectuur en drank op een schaduwrijk plekje op het luchtige dek. De zeevogels zijn er nog steeds. Met drie zijn ze. Algauw gaat mijn boek aan de kant en spendeer ik meer tijd aan het bewonderen van de visserskunsten van deze dieren. Ze scheren rakelings langs het schip om dan plots in duikvlucht in het warme water te verdwijnen en even later, enkele meters verder, voldaan terug boven te komen.
Het zijn alleen de vogels en de vissen die verraden dat we niet meer in Antarctica zijn, en de buitentemperatuur natuurlijk. Want de zee lijkt overal dezelfde, ijskoud of tropisch warm, het maak geen verschil. Neem een foto van de Drake Passage (bij kalme zee welteverstaan) en één van deze warme wateren in dezelfde omstandigheden en niemand zal weten wat waar vandaan komt. Water is water, punt andere lijn.

Na het diner - gebakken hesp met worteltjes, tomaten en komkommers – is het aangenaam buiten zitten. De verzengende hitte van de middaguren heeft plaats gemaakt voor meer getemperde temperaturen en een verkoelende zeebries. De vogels zijn er nog steeds.
Na de zonsondergang verschijnen al snel de eerste sterren en hoe donkerder het wordt hoe talrijker ze lijken te worden. Dat wordt pas echt duidelijk als ik Zarko meesleur naar het panoramische dek op de boeg. Slechts schaars verlicht is het de beste plaats om in rugligging op het warme teakhout de wonderlijke hemel te bestuderen. Twee vallende sterren zien we en elk doet zijn wens, in stilte. Het sterrendeken rolt en stampt, als een halve bol hangt zo hoog boven ons maar lijkt steeds dichter te komen naarmate onze blikken er blijven aan kleven. ‘Starry, starry night, paint your palet blue and gray…’
Onze Andrea is net een stukje kaas onder een stolp die men maar niet op zijn plaats krijgt: een beetje meer naar links, nee, naar rechts, nu… Onder deze twinkelende hemel denk ik na over het woord melancholie en waarom je sommige liedjes zingt als je intens gelukkig bent terwijl ze je tezelfdertijd ontzettend melancholisch maken. Liedjes die je lang vergeten was of waarvan de woorden uit je hoofd waren verdwenen, terwijl ze nu plots als uit die hemel boven je komen neergedwarreld. Melancholie is geen droefheid, alhoewel het zo aanvoelt, maar intens geluk om wat geweest is. En misschien nooit, of toch wel, terugkomt. Wie weet…
Mijn besluit staat vast: als we de evenaar ’s nachts overvaren, slaap ik buiten! Zeker weten (als het niet regent natuurlijk)!
In de zwoele nachtlucht op dek 7 wappert de was van onze kapitein in de warme wind en wordt de stille sterrennacht doorkleeft met Kroatische liederen die uit de luidsprekers galmen, ze vertellen het verhaal van verloren liefdes en gesneuvelde vrienden.
Twee dekken lager op de boeg van de Andrea gaan de mannen aan het drinken en zingen. Het is Secundo, de tweede officier, zijn verjaardag. En hoewel ik graag in hun vreugde had gedeeld, trek ik me terug in mijn kajuit. Mijn belofte aan Stefan in gedachten.

En de vogels, die zijn er nog steeds.

Woensdag 18 maart 2009:
Mijn dagelijkse brugbezoek sla ik over want vandaag ga ik aan het werk, vrijwillig welteverstaan. Een hamer, een beitel, stoffer en blik en een staalborstel zijn mijn wapens. Opdracht: losgekomen verf loswrikken en de daaronder gelegen roestdelen verwijderen. Met die plakkerige zonnecrème op mijn lichaam zie ik er algauw uit als een bestofte werkman die net van de werf komt. Het is ongenadig warm en op dek 6 schijnt de zon meedogenloos terwijl het zweet uit mijn poriën gutst. Daarenboven slaat de warmte van de schoorsteenuitlaat neer op onze oververhitte lichamen. Leve de koelte van Antarctica!
De werkuren van de matrozen zijn nu als volgt: na het ontbijt start de werkdag om 8 uur, tegen tienen wordt een korte pauze van een kwartier ingelast en om 11u30 wordt de lunch geserveerd (vandaag gebraad met wortels en spinazie, brood en roomijs als dessert). Om 13 uur gaan de werkzaamheden verder om te eindigen met het avondeten om 17u30.
Op de brug draaien de drie officieren shifts van telkens 4 uur. Dubo, de eerste officier, werkt iedere dag tussen 4 en 8, en 16 en 20 uur. Secundo, de tweede officier, is aanwezig van 12 tot 16 en van 24 tot 4 uur. Tenslotte schieten voor Boris, de derde officier, de werktijden van 8 tot 12 en van 20 tot 24 uur over. En de kapitein? Die komt af en toe eens binnenwippen.
Na de middag zoek ik de koelte van mijn kajuit op en bereid een paar e-mails voor die ik morgen zal versturen.
Wanneer de temperaturen een beetje dragelijker worden kom ik terug buiten. Honderden kleine, donzige wolkenplukjes trekken grijze en witte strepen op het immense, blauwe wateroppervlak. En terwijl zij langzaam als een ongeordende colonne voorbijdrijven naar het zuiden, zoek ik verkoeling in mijn boek ‘The Crystal Desert, summer in Antarctica’.
De nieuwe kok Ivi, één van de Kroatische bemanningsleden, doet zijn best en probeert met het weinige dat nog aanwezig is zoveel mogelijk variatie in ons menu te steken. Wat niet altijd gemakkelijk is. In Buenos Aires is er geen voedsel aan boord gekomen en we doen het dus met de restjes van de laatste cruise. Tweeëntwintig man voeden gedurende 22 dagen, dat zijn een hoop maaltijden ( ontbijt + 2x warm eten per dag) en langzaam raken sommige dingen uitgeput. Ondertussen zijn de aardappelen op en de groenten beperken zich tot een soort diepvriesspinazie, worteltjes, tomaat en komkommer en paprika’s. Hesp en kaas bereiken stilaan hun vervaldatum en het is zuinig omspringen met spek en eieren. Water is er voorlopig nog voldoende maar met deze temperaturen is het verbruik hoog. Het zelfgebakken brood is echter de max. En pasta is er blijkbaar meer dan voldoende, want naast scampi’s krijgen we deze avond penne met tomatensaus.
Na zonsondergang verschijnen er honderden kleine vissersbootjes aan de horizon, hun witte lichtjes als naar beneden gedonderde sterren die nu in en rechte lijn op het donkere water drijven.
Het is rustig in de bemanningsruimte, hoogstwaarschijnlijk hebben ze gisterennacht meer dan genoeg bier geconsumeerd. Alcohol voor de bemanning is beperkt wegens vermeend drankmisbruik bij sommige zeemannen. Enkel bier en wijn zijn verkrijgbaar en sterke drank zoals whisky wordt achter slot en grendel bewaard en is enkel toegestaan – na raadpleging van de kapitein - voor speciale gelegenheden zoals een verjaardag. Het drankbeleid is op ieder schip anders. Hier beperkt het zich tot lichte alcohol maar op andere schepen zijn dan weer wel geestrijke dranken toegestaan. Voor het brugpersoneel gelden twee regels: geen alcohol binnen de vier uur voor je aan je wacht begint en geen spetter alcohol in je bloed. Een wet die zowat een jaar of vijftien geleden werd ingesteld. En wat mij nog het meest verbaasde: het gebruik van alcohol is verboden wanneer een schip zich in de haven bevindt. En regel die hier, begrijpelijk, alvast zwaar met de voeten getreden werd. Het zijn trouwens de enige momenten dat deze hardwerkende mannen eens een paar uurtjes vrij zijn.
Het wordt dus een alcoholvrije filmavond en op het programma staan ‘Beyond the Void’, een waar gebeurd verhaal over een hachelijk bergbeklimmeravontuur in de Peruviaanse Andes, en ‘Serpico’ met Al Pacino als eerlijke politieman in een corrupt korps. Tegen elf uur gaan de lichten uit en trekt iedereen zich terug is zijn eigen kleine wereldje.

Donderdag 19 maart 2009:
Varen op een schip zonder bestemming, het heeft wel iets. In de kaartenkamer zoek ik in het scheepslogboek enkele gegevens op. Vooreerst de ochtendpositie van gisteren en vandaag, het boek vermeldt: 18 maart om 08.00, 13°12’Z – 38°07W en voor vandaag 08°05’Z – 34°57’W. Nog acht graden te gaan…. Ik ben ook wel eens benieuwd naar de afstanden die we hebben afgelegd. Niet alleen sedert ons vertrek uit Buenos Aires, nu een goede week geleden, maar ook de totale gevaren afstand sedert ik in dezelfde stad aanmonsterde op 11 december.
Van Buenos Aires tot nu hebben we 1896 mijl onder de kiel wat ongeveer 3413 kilometer betekent. Wanneer ik in het boek terugblader en de afstanden van Buenos Aires naar Ushuaia en van de 5 korte en 2 lange cruises daarbij optel kom ik aan een astronomisch bedrag van 21.168 zeemijl (x 1,852) of 39.203 kilometer! Een simpele rekensom: Buenos Aires tot Ushuaia 1553 zijmijl, 1850 per kort cruise, 3723 voor de eerste lange en 4746 zeemijl voor de tweede, plus de nu reeds afgelegde afstand van de trans-Atlantische overvaart. Ik schrik er zelf van, tegen het einde van de reis zal ik meer dan de omtrek van de aarde zijn rondgevaren….
Bladerend in het logboek merk ik nogal wat roodgekleurde aantekeningen. Het zijn allemaal meldingen van besturings- en motorproblemen…
Mijn mailbox brengt slecht en goed nieuws: nog steeds geen salaris en Stefan heeft besloten raad te vragen aan een advocaat, hij houdt ons op de hoogte. Het goede nieuws is een werkaanbieding van Silversea cruises die zomaar uit de lucht komt gevallen. Het betreft een job op de Prins Albert II als expeditie teamlid. De details volgen. Misschien zal ik toch niet zo hard moeten zoeken om een nieuwe job te vinden aan boord van een schip. Afwachten en niet te vroeg victorie kraaien.
Van Slavko, West Wind en diegene die mijn vlucht richting België moet boeken, krijg ik volgende mail: ‘De Andrea is onderweg van Buenos Aires naar Europa. Van zodra we de uiteindelijk bestemming weten regel ik je vlucht en stuur je de details door.’ Hallooooo, ik weet ook wel dat we op weg zijn naar Europa!!! Ik zit immers OP het schip! De vraag is echter WAAR in Europa.
Tijdens mijn mailsessie hoor ik een geanimeerd gesprek van Drazen (één van de matrozen) met zijn vriendin. Na afloop komt hij, samen met Zarko en Boris, naar met toe:
‘Kristine,’ begint Boris,’wat ik je nu ga vertellen is vertrouwelijke informatie, ‘off the record’ laat ons zeggen. Het schip zal hoogstwaarschijnlijk naar Split in Kroatië varen. Wij zijn ook nog steeds niet betaald en het feit dat de Andrea misschien naar zijn thuishaven vaart voorspelt weinig goeds over de kans om ons geld te zien. Vanuit Cadiz of Funchal moeten ze voor alle bemanningsleden de vlucht naar huis vergoeden en zouden wij het schip kunnen laten stoppen. Vanuit Split zijn de kosten voor het thuisbrengen van de Kroatische bemanning minimaal. Als we tegen dan ons geld niet hebben, stappen we naar de ITF (International Transport Federation), dat is een internationale vakbond voor zeelieden. Ik vrees dat Elegant cruises in diepe problemen zit en het zou kunnen dat ze dan het schip moeten verkopen.’
Hoe zal dit aflopen? Ondertussen werken de mannen verder in de verzengende zon, zwijgzaam vandaag…

Tegen het avondeten zijn de gemoederen wat bedaard en worden er grapjes gemaakt over de werkelijke eindbestemming van het schip.. Saoedi-Arabië, dat is het, daar gaan we heen! Een rijk land met hoge lonen…

Vandaag help ik met de afwas. Ik wil absoluut iets doen om het werk van mijn lotgenoten een beetje te verlichten en morgen ga ik aan de kapitein voorstellen om die taak voortaan op mij te nemen. Ik ben tenslotte officieel bemanningslid, weliswaar onbetaald, en meer bepaald keukenhulp…

Vrijdag 20 maart 2009:
Tijdens het ontbijt stel ik voor aan de kapitein om vanaf vandaag de afwas op mij te nemen. Dat wordt vooral door de mannen in dank afgenomen, want terwijl ik bezig ben krijg ik chocolade en bier als bedanking. Mijn lade met kleurige lollies, plakkerige snoepjes en Argentijnse chocolade, die ik gedurende de laatste drie maand van de matrozen kreeg toegestopt, raakt overvol.
‘Goed werk!’ zegt Bosi terwijl hij een blik Becks in mijn handen stopt ‘je doet het snel en grondig.’
‘Natuurlijk’ grap ik ‘ik ben dan ook een VROUW!’

Op de brug is het tegen acht uur al snikheet. Onze snelheid is 12,8 knopen en de positie is 04°16’Z – 32°44’W. We naderen de ‘Arquipelago de Fernando Noronha’, een godvergeten eilandengroepje van weelderig begroeide pieken en hoge kliffen, neergedropt in de onmetelijke oceaan. Met de verrekijker zie ik enkele bescheiden nederzettingen en een radiomast. Negen dagen lang varen we reeds langs de Braziliaanse kust en ook dit archipel is er een deeltje van, een reusachtig land. En nu beginnen we aan de grote oversteek naar Cabo Verde voor de kust van Senegal.

Mijn mailbox brengt geen nieuws over de niet betaalde lonen noch over de plaats waar ons spookschip heen vaart. Wel krijg ik van verschillende passagiers bezorgde mailtjes want blijkbaar hebben ze het één en ander opgevangen. Ik stel ze gerust, alles is goed met mij. Zeer goed zelfs.
‘En?’ vraagt Boris ‘heb je nieuws voor ons? Het is eigenlijk wel grappig dat ik dat aan jou moet vragen wanneer IK eigenlijk de eerste zou moeten zijn die van alles op de hoogte is….’ Stelt hij vast.
Maar neen, geen nieuws dus.

Mijn lakens en handdoeken gaan in de wasmachine op het bemanningsdek want vers textiel zit achter slot en grendel en niemand heeft daarvan de sleutel gekregen. Na twee uur komt alles er druipend nat uit want de centrifuge en de pomp die het water moet afvoeren, laten het afweten. Ook de droogkast levert maar half werk en zo hangt de gang op dek 5 ’s avonds vol drogende linnen. Morgen kan ik douchen en mijn bed terug opmaken. De afwas doen is vandaag een hachelijke onderneming. Voor het eerst sedert ons vertrek uit Buenos Aires is de zee ruw en het bestijgen van de steile trap, de handen vol met grote manden borden en bestek, vergt behoorlijk wat behendigheid en een goed inschatten van het rollen en stampen van het schip. Nadien nestel ik me op dek 5. Het is niet altijd makkelijk om een rustig plaatsje te vinden uit het oog van de nieuwsgierige mannen en het resulteert vaak in een paar verhuissessies naar een meer geschikte locatie. Mijn lichaam vertoont ondertussen alle bruinschakeringen die een zongebrand lijf hebben kan en ik wil de boel een beetje egaliseren, vandaag is de achterkant aan de beurt…

Het is 21.00 uur, nog 01 graad en 58 minuten te gaan, dan wisselen we van halfrond. Mijn plan om de nacht buiten door te brengen, moet ik jammer genoeg laten varen want tegen de avond worden we om de haverklap gezegend door een verkoelende, maar erg natte, tropische regenbui. Ik besef dat ik het woord ‘jammer’ hier de laatste maanden maar weinig gebruikt heb. Het zegt meer dan genoeg over de schitterende ervaring die ik hier heb meegemaakt, alleen is het spijtig dat het bijna gedaan is.
Op de brug legt Boris me uit hoe ik de tijd tot de evenaar kan berekenen.
‘Ik zal je een lesje navigatie voor amateurs geven’ grapt hij ‘zoals voor weekendkapiteins met een jachtbrevet. Kijk, je meet met de passer de afstand van onze huidige positie naar de evenaar, langs de lijn van onze uitgestippelde koers. Op de zijkant van de kaart meet je dan hoeveel graden dat is. Eén graad is 60 minuten en één minuut is gelijk aan een zeemijl. Je vermenigvuldigt het aantal graden met 60 en deelt dat door onze snelheid. Zo, ETA (estimated time of arrival) is morgenvroeg om 06.45 uur.’
Het is ondertussen pikdonker op de brug en er verschijnen grote gele vlekken op het radarscherm terwijl ons schip wordt omgeven door honderden kleine gele stippen.
‘De grote, van vorm wisselde vlekken zijn laaghangende wolken of regenbuien’ legt Boris uit ‘de kleintjes zijn de weerspiegeling van golftoppen.’
‘Hoe weet je dat het golftoppen zijn en niet kleine vissersbootjes’ vraag ik.
‘Meestal zijn die stippen dan iets groter of helderder, maar erg kleine bootjes zijn niet te onderscheiden van de grote golftoppen.’
‘En hoe zit het met de voorrangsregels?’ wil ik weten.
‘In de scheepvaart telt voorrang van rechts, ‘way of right’. Daarbij is de boeglijn belangrijk. Deze markeert je koers tot het volgende ingestelde punt op de radar en wordt gemarkeerd door deze groene lijn op het scherm. Wanneer het donker is en een schip van rechts je boeglijn gaat kruisen zie je enkel het rode licht dat de bakboordzijde aangeeft. Het groene licht aan stuurboordzijde blijft verborgen. De lichten zijn zo aangebracht dat je maar in één situatie beide ziet en dat is als het recht op je afkomt. Het moment dat het vaartuig je boeglijn passeert is erg belangrijk want dan gelden er immers andere voorrangsregels, het bevindt zich dan immers aan je linker zijde. Je gebruikt in de scheepvaart ook nooit de termen ‘in front of’ en ‘behind’ maar ‘ahead’ of ‘astern’.
Met deze wijze les heb ik het gehad voor vandaag. Bedtijd, want ik wil morgen mijn historisch passage van de evenaar niet missen!

Zaterdag 21 maart 2009:
Als ik om 06.10 de brug binnenstap, geeft de GPS 00°07’589”Z aan. Dubo, eerste officier, is van wacht en hij ziet er niet bepaald gelukkig uit.
‘Het laatste nieuws is dat we rechtstreeks naar Split varen,’ begint hij ‘we maken nergens nog een stop. Het ziet er slecht uit. Split is de thuishaven van het schip en zowat de enige plaats waar Elegant cruises geen onbetaalde rekeningen heeft. Ik vernam vanmorgen dat hun tweede schip, de Monet, ook langszij ligt en de bemanning daar ook niet werd betaald. Vanaf het moment dat Mato Stanovic en zijn dochter Tatjana het schip in 2002 kochten en het in een dure Zweedse scheepswerf lieten renoveren, begonnen de problemen. Het oorspronkelijk geplande budget van 10 miljoen dollar werd al snel overschreden en toen het schip klaar was waren ze 18 miljoen kwijt. Natuurlijk diende de Andrea als onderpand voor de gemaakte schulden bij de Zwitserse bank. Die wil hen nu geen extra kredieten meer verstrekken. Als er tegen onze aankomst in Split geen oplossing of compromis gevonden wordt met één van de maatschappijen die de Andrea regelmatig chartert, zal het schip verkocht worden. Hun seizoen in Antarctica is steeds een succes maar het zijn de trans-Atlantische overtochten die hen een financiële kater bezorgen. Het management trekt op niets. Biedt die overtochten tegen een schappelijk prijs als partycruise aan en in één dag verkoop ik op de markt in Dubrovnik alle tickets, verdorie. Dit schip huisvest 110 passagiers, op de reis naar het zuiden hadden ze 23 betalende gasten en nu geen enkele. Weet je hoeveel dat kost, alleen al aan brandstof?’ vraagt hij. ‘Ongeveer 150.000 dollar! Wat een bullshit is dit allemaal, ik hou me kalm maar vanbinnen kookt het. De familie Stanovic zal er niet slechter van slapen want hun persoonlijk vermogen is veilig maar mij moeten ze nog 12.000 dollar!’ briest hij. Waarmee ik nu ook zijn salaris ken…. 500 dollar per dag dus.
‘Ik wacht af wat er volgende week gebeurt,’ gaat hij verder, ‘desnoods stappen we allemaal naar het ITF en jij samen met ons. Ik geef je dan wel het e-mail adres. Dat je geen zeemanspaspoort hebt is van geen belang, je bent sedert je eerste dag aan boord lid van de bemanning, expeditie team of niet, je hebt dus je rechten net zoals ieder van ons. Punt uit.’

Om 06.59 verspringt de GPS van zuid naar noord. Het regent.

‘Pas op voor de doop,’ waarschuwt Dubo me later ‘je mag wel een lading water verwachten vandaag. Dat is gebruikelijk als iemand voor het eerst de evenaar kruist.’ Als ik even later op weg ben naar de eetzaal voor een kop koffie, zie ik Zarko de keuken uitsluipen met een emmer in zijn hand.
‘Wel, wat heeft dat te betekenen’ verras ik hem ‘wat ben jij wel van plan?’
Hij schrikt even en er verschijnt een geamuseerde glimlach op zijn gezicht.
‘Euh, niets. Ik moet iets doen, kun je me even helpen?’
‘Neen, ik ga je niet helpen, ik ga een kop koffie drinken’ is mijn vastberaden antwoord.
Uiteindelijk moet ik er toch aan geloven wanneer hij me tijdens het ontbijt, en tot groot jolijt van de rest, een glas water over het hoofd giet.
‘Triestige poging’ zeg ik.
Maar hij glundert… Met een volle emmer komt hij even later de eetzaal binnen, en ik zoek veilig de tafel van de kapitein als dekking.
‘Mislukt!’

Tijdens het middageten geen glunderende gezichten. De mannen zijn schijnbaar kalm maar hun gezicht verraadt bezorgdheid, ongeloof en boosheid. Ik bewonder hen, hoe ze in deze omstandigheden – bijna twee maand zonder loon – nog steeds hun werk blijven doen. Al is het niet meer van harte.
Sanjin heeft een ontstoken oog en ik help hem met gerief uit mijn persoonlijke apotheek. De dokter, die me vol ijzer schoot en mijn kapsel ruïneerde, is in Buenos Aires afgemonsterd. Ik hoop maar dat niemand hier een ernstig ongeval krijgt, en dat is niet denkbeeldig met het werk dat de mannen op het schip en in de machinekamer uitvoeren, want dat zou wel eens nare gevolgen kunnen hebben.
Na het avondeten galm Dubo’s stem door de luidsprekers. Een bericht in het Kroatisch natuurlijk en dat is zo goed als Chinees voor mij, onverstaanbaar. Maar hij vervolgt in het Engels: ‘En voor onze enige vrouw, passagier en tevens lid van de bemanning: vanavond bereiken we een nieuwe tijdzone. Zet dus je uurwerk een uur vooruit.’

Ik voel me honderd procent veilig tussen mijn lotgenoten. Ze tonen respect voor me en ik moet zelden of nooit rechtstaan als ik aan tafel iets nodig heb. Ik heb mijn plaats gevonden tussen hen. En alhoewel ze niet allemaal even spraakzaam zijn, sommigen hebben een erg beperkte kennis van het Engels en mijn Kroatisch nu is ook weer niet zo goed, voel ik hun goedkeuring. Er zijn er maar twee die ik wantrouw: Bosi, een flink uit de kluiten gewassen machinist die voorheen enkele ‘toenaderingspogingen’ ondernam en de nieuwe kapitein die, wanneer ik buiten het zicht van de rest in de kaartenkamer mijn mails check, steevast in mijn oor komt blazen of me ‘terloops’ een kus geeft in de hals.

Zondag 22 maart 2009:
De GPS op de brug vermeldt om acht uur 04°43’N – 27°47’W.
Wat de bestemming betreft, het wordt wel eens tijd want inmiddels zijn we al een eindje in het noordelijk halfrond en Europa is bijna in zicht, bij manier van spreken. Ondertussen is nu, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, geweten dat het niet Funchal of Cadiz wordt maar dat de Andrea naar het Kroatische Split vaart, ongeveer de enige plaats waar ze geen openstaande schulden heeft . Slecht nieuws voor ons salaris want ook de bemanning van hun ander vaartuig werd niet meer betaald sedert januari en het schip ligt er langszij met een minimum bezetting. Ook een stop in de Kaapverdische eilanden is afgeblazen en zo zullen we een volle 23 dagen op zee hebben doorgebracht en zal het evenveel dagen geleden zijn dat ik nog een vrouw, mezelf in de spiegel niet meegerekend, zal hebben gezien. De schrik dat de mannen de boot aan de ketting leggen in de eerste haven die we aandoen, zit er dus diep in. En zodoende zal ik voor het eerst in mijn leven een, weliswaar kort, bezoek brengen aan het thuisland van mijn lotgenoten. Hoe ik tenslotte zal thuis geraken is nog een raadsel want informatie over een geboekte vlucht voor mij is er nog niet. Ach, het is allemaal deel van het avontuur, als we allemaal maar onze centen krijgen.

Datcha komt na het ontbijt bij me zitten.
‘Hoe is het met jou vandaag’ vraag ik hem.
‘Niet goed’ antwoord hij ‘veel werken en geen salaris. En nu varen we naar Split. De meeste van ons wonen er in de omgeving. Hier is je paspoort en ga nu maar, zo zal het gaan. Waarom varen we niet naar een andere haven en laten we het schip daar stoppen? Dat is wat ik en sommigen zouden willen. Tot we ons geld krijgen. Maar ik ga niet van boord tot ik betaald ben, ook niet in Split. Mijn vrouw werkt niet en mijn 20-jarige zoon is net afgestudeerd als elektricien, zij moet de rekeningen kunnen betalen. Maffia is het, dat zeg ik je. En dan is er Bolson, de eerste matroos. Hij zou achter ons moeten staan, maar hij heeft vreemde banden met West Wind, de bemanningsagent. Bolson is gescheiden en zit diep in de schulden. West Wind betaalde daar een groot deel van af in ruil voor een aantal maanden gratis werk. Hij heeft dus niets te verliezen want hij ontvangt toch geen salaris en als hij meedoet zal dat door West Wind niet in dank worden afgenomen. Wat een zootje!’ en hij zet zijn woorden kracht bij met een niet mis te verstaan armgebaar.

Ik heb met hem te doen, zoals hij daar ineengezakt voor me zit. En het me begint te dagen. Waarom lijkt de toestand aan boord de kapitein niet te deren en is hij aangemonsterd op een schip waarvan hij weet dat niemand meer betaald is sedert januari? Waarom is Dubo’s plan om het schip in een andere haven te laten stoppen veranderd en wil hij, eens we in Split aankomen, zo snel mogelijk naar huis? Waarom blijven deze mannen verder werken, ook op zondag? Waarom spreekt Datcha van ‘maffia’? En waarom zitten ze niet allemaal samen aan tafel om te bespreken welke stappen ze kunnen ondernemen? De kleine puzzelstukjes die ik hier ondertussen heb opgeraapt beginnen zich in mijn hoofd tot een ontstellend geheel te vormen. Ik ben er bijna zeker van dat Kapitein Zlatko en Miho, de nieuwe chief engineer, vooruit betaald werden en dat eerste officier Dubo ondertussen wel zijn salaris ontving of in ieder geval genoeg garanties kreeg daaromtrent. Hun taak is waarschijnlijk om de gemoederen te bedaren tot het schip ter bestemming is en ondertussen de mannen met een kluitje in het riet te sturen om muiterij te voorkomen. Met de twee hoogste officieren als stromannen durft de rest niets te ondernemen uit schrik later problemen te krijgen bij het vinden van werk op een ander schip. Daarbij zijn ze één iemand vergeten, en dat ben ik. Internationale scheepvaartwetten zeggen duidelijk dat een bemanningslid dat niet werd betaald niet van boord gezet kan worden. Elegants cruises zal wel zorgen dat mijn ticket naar huis klaar ligt, en wel met de eerste vlucht beschikbaar. Want het risico dat ik aan boord blijf, als enige buitenlandse en als vrouw, zullen ze waarschijnlijk niet durven nemen uit schrik dat ik er misschien de Belgische kranten en televisie bijhaal en hen zo onder druk kan zetten. Ze zijn deze potentiële onruststoker waarschijnlijk liever kwijt dan rijk. Temeer omdat ik op die manier ook het hele expeditieteam vertegenwoordig. Als ik door te weigeren het schip te verlaten - en daarover een beetje tumult te maken in mijn land van afkomst - gewicht in de schaal kan leggen zowel voor de bemanning als voor mijn teamleden, zal ik dat zeker doen.

Terwijl ik de afwas met de hand doe, sleutelt Vlaho, de elektricien, aan de vaatwasser die - goed geraden - defect is. Ook het strikt afvalbeleid aan boord komt in het gedrang. Wanneer ik de vuilbakken leeg en aan onze kok Ivo nieuwe vuilzakken vraag, blijken die op te zijn.
‘De afvalruimte zit vol’ verdedigt hij zich ‘na een 22-daagse cruise met 76 passagiers en 50 bemanningsleden is dat natuurlijk niet te verwonderen. In Buenos Aires werd die niet leeggehaald en bleven de containers op de kade onaangeroerd staan. Onze verbrandingsoven, waar we normaal alle niet biologisch afbreekbare maar wel verbrandbare materiaal ingooien, werkt niet naar behoren en alle kisten waar normaal de kussens van de dekstoelen in liggen, zitten al vol. Ik weet het ook niet meer, hoor. Alle organische en dus biologisch afbreekbare resten, smijt ik overboord.’ Zucht hij wanhopig. In volle zee mag dat, dat kan het probleem niet zijn, maar als Bolson erbij komt begrijp ik Ivo’s verontwaardiging. Terwijl ik geen raad weet met de laatste zak lege plastiek flessen en blikjes, komt hij op me af.
‘Overboord smijten’ gebaart hij met zijn armen.
Ik weiger. Nooit van mijn leven. Ik ben gechoqueerd en pruttel tegen:
‘Maar Bolson, dat is plastiek en metaal. Kun je dat niet gewoon ergens zetten. Dat zal niet stinken!’ Hij kijkt me doordringend aan, iedereen in de eetzaal zwijgt. Ik verlaat de ruimte en laat de zak achter. Een half uur later is ze verdwenen. Ook de machtsverhoudingen aan boord worden me stilaan duidelijk… de mannen hebben schrik.

De theorie die ik tijdens de laatste dagen aaneen gebreid heb, houd mijn gedachten de hele namiddag bezig. Onze expeditieleider, die toch al 30 jaar met matrozen samenwerkt, was voor zijn vertrek heel formeel: de bemanning zou iets ondernemen. Dat dit niet gebeurd is versterkt mijn vermoeden alleen maar: ze kunnen of durven niet.

’s Avond zitten Zarko en ik buiten op het dek.
‘En?’ vraag ik hem ‘wat gaan jullie nu doen?’
‘Niets’, hij haalt de schouders op.
‘Ik begrijp het niet hoor’, zeg ik hem, ‘waarom blijven jullie maar verder werken aan het opkalefateren van dit schip, terwijl de meeste lopen te morren over werken en geen salaris? Waarom zitten jullie niet allemaal samen en bespreken wat te doen eens we in Split aankomen.’
‘Bolson probeert de gemoederen te bedaren met de belofte van West Wind om ons tegen 25 april een eerste schijf te betalen, en de meesten geloven hem. Maar ja, hij is dan ook een stroman van het bedrijf.’ antwoord hij.
‘Maar Zarko,’ leg ik hem uit, ‘ons werd beloofd het salaris te storten de laatste dag van ons contract. Dat was 11 maart. En we ontvingen nog steeds niets. Je gelooft dat toch niet! Je weet toch dat 25 april net na de aanvang is van de geplande cruise naar de Azoren?’ vraag ik hem.
‘Ja’ zegt hij en kijkt me vragend aan.
‘Wel, dat is toch niet moeilijk te verstaan’ zeg ik verontwaardigd ‘natuurlijk beloven ze tegen dan geld. Als jullie voordien iets ondernemen kan immers het vertrek van die cruise in het gedrang komen. Je begrijpt toch waar ze mee bezig zijn? Jullie in slaap te sussen.’
Hij kijkt me aan alsof ik hem op iets betrapt heb.
‘Kijk’ begin ik terug ‘ik zal je eens uitleggen wat ik ervan denk.’ En ik vertel hem de theorie die ik in gedachten heb. Als ik klaar ben glimlacht hij flauwtjes.
‘Je hebt het helemaal begrepen.’
‘In ieder geval’ sluit ik af ‘als sommige van jullie toch mochten besluiten om in Split te weigeren van boord te gaan, dan doe ik mee! En misschien blijf ik wel alleen en haal er de Belgische kranten en TV bij. Verdorie, er zijn twee dingen die ik niet kan uitstaan en dat is liegen en onrechtvaardigheid. En jullie doen allemaal alsof jullie neus bloed. Maar jullie hebben allemaal dubbel en dik jullie salaris verdiend, punt uit!’
‘Bedankt’ fluistert hij en met een bezorgd gezicht zinkt hij weg in zijn gedachten. Schrik, dat is het.

Maandag 23 maart 2009:
Naarmate we verder noordwaarts varen en de tropen achter ons laten, worden de temperaturen stilaan draaglijker. Het logboek vermeldt 09°27’N – 27°31’W als acht uur positie.
Terwijl kapitein Zlatko mijn hand streelt en zijn neus in mijn haren plant, check ik mijn e-mails.
Stefan’s e-mail vermeldt niets nieuws: zijn pogingen om contact te krijgen met de eigenaars van het schip blijven onbeantwoord. De advocaat die hij raadpleegde stelt voor om tot het einde van de week te wachten en zo onze werkgever voldoende tijd te geven actie te ondernemen. Gebeurt er niets, dan wordt eind deze week een procedure opgestart. Hij wil weten hoeveel salaris iedereen tot nu toe ontvangen heeft. Hij vermeldt ook dat hij opgevangen heeft dat Noble Caledonia de charters met de Andrea heeft opgezegd. Dus geen trip naar de Azoren op 23 april.
Er is ook goed nieuws. Denise Landau (Silverseas Expeditions), verantwoordelijke voor het samenstellen van het expeditieteam op hun schip Prins Albert II, wil graag met me samenwerken. In haar tweede mailtje vraagt ze me wanneer ik ter beschikking ben dit jaar, te beginnen vanaf 28 mei. Ze is druk bezig met het invullen van de werkschema’s en wil me graag aan boord. Dat ziet er dus goed uit.

Op de brug ’s avonds is het stikdonker. Enkele de lichtjes van de radars maken groene cirkeltjes in de lucht.
Ik kijk mijn mails na.
‘Geen nieuws’, vraagt Boris.
‘Neen’ antwoord ik ‘en van Slavko heb ik ook nog niets gehoord in verband met mijn vlucht. Als ze slim zijn zullen ze wel maken dat de tickets klaar liggen. En wel met de eerste de beste vlucht. Ze gaan het risico niet nemen dat ik aan boord blijf. Dat kleine Belgische wicht zou wel eens voor problemen kunnen zorgen. Ik kan er de Belgische media bijhalen. Liegen en onrechtvaardigheid kan ik niet uitstaan, dan wordt ik boos.’

Dinsdag 24 maart 2009:
Wanneer ik ’s morgens op de brug kom ligt de zeekaart van de Kaapverdische eilanden op tafel. Tegen de middag zullen we tussen Cabo Verde en Senegal varen . Er wordt niet gestopt en ook niet gebunkerd. Met een snelheid van 12,8 knopen bereiken we om acht uur 13°52’N – 23°32’W.
Terwijl ik in de eetzaal een kop koffie drink, komt een van de machinisten bij me zitten.
‘Nog nieuws van Stefan?’, vraagt hij.
‘Neen’, antwoord ik, ’geen nieuws en geen salaris. Hij probeert Tatjana vast te krijgen maar dat blijkt niet te lukken. Hij is naar een advocaat gestapt. En bij jullie, wat gaan jullie doen?’ is mijn vraag.
Hij zucht diep en krabt in zijn haar.
‘We kunnen niets meer doen’ is zijn gelaten antwoord. ‘De enige optie was het schip te stoppen in Buenos Aires. Ik begrijp niet waarom Stefan toen niets ondernomen heeft. Zelfs jij alleen had de Andrea kunnen verhinderen af te varen. Ieder niet betaald bemanningslid kan dat, zelfs in zijn eentje’ vervolgt hij.
Ik moet toegeven dat ik inderdaad ook verwacht had dat Stefan het schip zou laten stoppen, temeer omdat hij steeds maar herhaalde dat er dingen te gebeuren stonden. Ook ik was erg verwonderd toen we die avond van 11 maart zijn afgevaren. Maar wat ik niet wist is dat IK het schip had kunnen stoppen.
“Waarom heeft niemand me dat toen gezegd?’ vraag ik hem.’ Ik had dat zeker gedaan.’
Hij haalt zijn schouders op.
‘En waarom hebben jullie het schip niet gestopt’ is nu mijn vraag.
‘Wij konden dat toen niet.’ En hij legt uit ‘Kijk, wij worden pas de 15e van de maand betaald. Onze stop in Buenos Aires was op 11 maart dus hadden wij nog geen recht om zoiets te ondernemen. De enige die in die mogelijkheid waren, dat waren jullie het expeditieteam. Want jullie salaris moest 28 februari gestort zijn. Eens we uit Buenos Aires vertrokken en de 15e gepasseerd was, beseften we dat wij in hetzelfde schuitje zaten. Maar toen was het te laat. De eigenaars van het schip zagen de bui al hangen en hebben ons voor schut gezet en ervoor gezorgd dat we niets meer kunnen doen. Ze stelden een nieuwe, en vooruitbetaalde, kapitein en chief engineer aan die de opdracht kregen het schip in één ruk en zonder stops naar Split te brengen. Dat kunnen ze want in Buenos Aires hebben ze genoeg brandstof gebunkerd, nokvol zat de tank. Net genoeg om zonder stoppen in Split te geraken, nog een paar druppels zullen we over hebben. Allemaal netjes vooraf gepland. De kapitein is een persoonlijke vriend van Slavko met wie hij regelmatig een pint pakt, dat heeft hij me per ongeluk zelf verteld, dus moet hij zeker de salarisproblemen aan boord van vooraf geweten hebben. Het is duidelijk: de kapitein is een vooruit betaald mannetje van het bedrijf. De enige kans die we nog hebben is Gibraltar. Bij het binnenvaren van de middellandse zee kunnen ze het schip langszij laten leggen ter controle, maar die kans is zeer klein. Anders rest er ons enkel de kapitein op te sluiten en het schip over te nemen, muiterij dus, maar dan moeten we allemaal samen aan één zeel trekken en dat zal niet gebeuren, uit schrik om nadien geen werk meer te vinden of wegens belangenvermenging. Een allerlaatste mogelijkheid is als er iemand sterft, dan moet het schip ook langszij.’
‘En in Split’ vraag ik ‘kunnen jullie daar niet weigeren van boord te gaan?’
‘Wat zal dat opbrengen?’ antwoord hij. ‘de eigenaar van de boot is een persoonlijke vriend van de havenmeester. Waarom denk je dat hij naar daar vaart? Hij kan er langszij liggen zolang hij wil, kosteloos. Hun andere schip, de Monet, ligt daar al. In een andere haven kost hem dat misschien 1000, 2000 of meer dollars per dag. Hij heeft dus niets te verliezen. Hij heeft tijd, zo’n bezetting kan weken duren. Maar wij, als we weigeren te vertrekken, verliezen iedere dag meer geld. Wij moeten onze rekeningen betalen en dus zo snel mogelijk ander werk vinden. Eens in Split zal het ITF, de vakbond, aan boord komen en dat is het. Ik zeg het je: we zijn gegijzeld en kunnen niets doen, zoals in een gevangenis. De eigenaars hebben het vooraf goed uitgedokterd en ons schaakmat gezet. Maffia is het, crimineel. Godverdomme!’
Ik weet eventjes niet wat gezegd…. dit is zwaar maar waar. En ik kan wel een paar dagen, misschien een week, blijven maar ik moet ook mijn brood verdienen. Niet meer betaald sedert eind januari en nu 23 dagen zonder salaris, mijn rekening raakt stilaan leeg.
‘In ieder geval’, probeer ik hem tenslotte te sussen, ‘als er iets is wat ik kan doen, je zegt het maar. Ik sta achter jullie.’
‘Bedankt’ zucht hij ‘maar het is te laat vrees ik. Stefan had het schip in Buenos Aires moeten stoppen, dat was onze enige kans. Hij zal ook wel zijn geld gekregen hebben’ speculeert hij.
Dat kan toch niet? Of toch? Neen, dat weiger ik te geloven.
Tijdens de afwas spookt het door mijn hoofd. Wat kan ik doen? Zorgen dat de kustwacht in Gibraltar getipt wordt? Hoe moet ik dat aanpakken, zonder dat iemand dat ziet en is dat wel een goed idee? Of de Belgische ambassade in Kroatië contacteren? Ik weet het niet.
Maffia, daar lach je niet mee. Er is dus een reden waarom kapitein Zlatko altijd rond mijn fluiten draait en vanuit mijn nek meekijkt als ik mijn mails check. ‘Is er nog nieuws? Welke taal is dat? Je hebt wel veel vrienden als je zoveel mails schrijft?’ en meer van die vragen. Ik moet beginnen uitkijken.

Na mijn avondshift en het reinigen van de vaatwasser komt de kapitein naar me toe met een document. Het is warempel informatie over mijn vlucht naar huis op 5 april, daags na onze aankomst in Split!! Eén dag na mijn uitval tegen Boris gisterenavond, dit kan geen toeval meer zijn. Van binnen kook ik. Ik ben woedend! Zie je wel! Ik heb gelijk, ze willen me verdorie zo vlug mogelijk weg hebben!!
Later zit ik samen met enkele matrozen.
‘Je hebt een vlucht naar huis, heb ik gehoord’ zegt Ivo, de kok.
‘Ha, natuurlijk!’ antwoord ik laconiek ‘ je ziet dat van hier dat ze mij zo vlug mogelijk willen ‘verwijderen’. Ze weten dat ik heel wat trammelant kan maken als ik er de Belgische kranten en TV bij haal. En ik verzeker je: ik ben een brave maar als ze me kwaad krijgen, blijf je beter uit de buurt!’ bries ik.
Ze kijken me aan alsof ze het in Keulen horen donderen. Kleine zus is boos, erg boos! En ik mag dan misschien een beetje schrik hebben gekregen, dat wil nog niet zeggen dat ik mijn mond zal houden.
Ik moet nadenken. Ze hebben schrik van mij. Enerzijds is dat goed want dat betekent dat ik inderdaad gewicht in de schaal kan leggen. Anderzijds is schrik een gevaarlijke raadgever voor iemand met veel geld en connecties zoals de eigenaars van Elegant cruises, de Stanovics. Maffia? Is dat niet een beetje overdreven? Ik weet het niet.
Als ik iets wil ondernemen, zoals aan boord blijven, heb ik hulp nodig van buitenaf. Mensen die vertrouwd zijn met zo’n toestanden en mensen die ruchtbaarheid geven aan de zaak. Waar vind ik die en hoe lang zal dat duren? En hoelang zal ik op de brug het internet nog mogen gebruiken? Er is niet veel tijd meer, nog 3 dagen en we varen de Straat van Gibraltar binnen…

Woensdag 25 maart 2009: 18°09’N – 20°51’W
De Andrea rolt en stapt, tijdens de afwas klutst het water in de pompsteen heen en weer. Net zoals mijn gedachten. Terwijl ik nadenk ga ik naar de provisiekamer en vul de drank aan in de koelkasten van de eetzaal.
Om mijn gedachten wat te verzetten help ik ’s morgens met de schilderwerken. De zon schijnt uitbundig en het is aangenaam buiten.
‘Wat ga je nu doen’ vraagt Zarko.
‘Ik weet het niet’ is mijn eerlijk antwoord. ‘Ik heb gisterenavond een mail verstuurd naar familie, vrienden en kennissen met de vraag om raad. Ik wacht af wat ik daarop als antwoord krijg. Kijk, ik wil geen domme dingen doen, daarom moet ik weten wat de mogelijkheden zijn en of die een kans op slagen hebben. Ik wacht dus af. Heeft er bij jullie eigenlijk al iemand het ITF verwittigd?’ wil ik weten.
‘Ik denk het niet’ zegt hij.
Ik begrijp er niets meer van.

Op de brug ontmoet ik de kapitein.
‘Goedemorgen’, begroet ik hem, ‘alles goed?’
‘Hmmm, zo zo’ zegt hij en schudt het hoofd. Nu zal het komen, denk ik.
‘Ik hoor niets op mijn linker oor, ik ben deze morgen zo opgestaan’, verduidelijkt hij, ‘ik zal mijn goede vriend, de dokter, bellen’. En hij kijkt me aan alsof ik zou moeten weten wie dat dan wel is.
‘Wel’, gaat hij verder, ‘DE dokter. Je kent hem toch, hij is in Buenos Aires, toen ik aan boord kwam, net afgemonsterd.’
Wel wel, denk ik, ’t is niet waar hé!
De kapitein verdwijnt in zijn kajuit.
‘En, Kristina’, begint Boris, ’je gaat naar huis?’
‘’t Ja, het moet er eens van komen hé. Stilletjes aan verlang ik toch wel mijn familie terug te zien’ zeg ik hem.
‘Wie heeft dan uiteindelijk je ticket betaald’ wil hij weten.
‘Slavko van West Wind’ verduidelijk ik ‘ik vlieg met Malev via Budapest naar Brussel.’
‘Ha, het goedkoopste ticket dus. Normaal regelen ze vluchten via Duitsland, maar dat kost een pak meer. West Wind is dan ook maar een klein bedrijf, ze werken maar voor twee schepen en dat zijn de Andrea en de Monet’, legt hij uit.
‘Dat wil dus zeggen dat ze enkel voor Elegant cruises, dus voor de Stanovics werken’ zeg ik verbaasd.
‘Inderdaad’ repliceert hij.
Ik laat niets merken maar in mezelf produceer ik een glimlach van ongeloof.
’s Avonds controleer ik mijn e-mails.
‘Gaat het een beetje’, vraagt Zarko.
‘Mijn ouders, dochter, familie en vrienden zijn ongerust. Ze schrijven allemaal in koeien van letters dat ik naar huis moet komen. Ik weet dat mij moeder de laatste week waarschijnlijk niet meer geslapen heeft en dat zal nu alleen maar erger worden. Zij zijn nog steeds het belangrijkste voor mij en ik zou het mezelf nooit vergeven indien ze iets zou krijgen. En mijn dochter Melissa begint me erg te missen. Anderen staan dan weer achter me en bieden hulp aan en hoe graag ik ook iets zou willen doen, mijn familie komt op de eerste plaats. Dus ik ga naar huis. Het enige wat ik zal doen indien er geen nieuws is begin volgende week, is het ITF verwittigen en contact opnemen met de Belgische ambassade in Kroatië.’
Zarko zwijgt, we zitten er allebei verslagen bij.
In mijn bed denk ik aan thuis – ma, pa en Melissa – en voel me slecht dat ze door mij slapeloze nachten hebben. Dit heb ik niet gewild, ik wou alleen opkomen voor mezelf, mijn teamgenoten en de bemanning. Mijn broer heeft gelijk: pas toch een beetje op naar wie je deze berichten stuurt, heeft hij gemaild. Ik heb sommigen onnodig erg ongerust gemaakt. Verdorie.
Ik kan de slaap niet vatten.

Donderdag 26 maart 2009: 22°32’N – 17°44’W
Wanneer ik ’s morgens – iets later dan gewoonlijk – aan het ontbijt verschijn, zit Datcha druk te schrijven.
‘Ik ben sollicitaties aan het voorbereiden’ zegt hij ‘ik werk niet verder voor een bedrijf dat zijn werknemers niet betaalt. Ik moet zo snel mogelijk een job vinden op een ander schip.’
Ik knik begrijpend en ga verder met het verorberen van mijn boterhammen met choco.

In mijn kajuit bereid ik enkele mailtjes voor. Enkele bevriende journalisten willen ruchtbaarheid geven aan de zaak en dat is goed. Baadt het niet, dan schaadt het niet. Een bevriende advocaat wil me helpen met de juridische kant van de zaak en een neef heeft weet van iemand bij Buitenlandse Zaken die me, in geval van problemen in Kroatië, kan bijstaan. Het doet goed te lezen dat iedereen met ons meeleeft en ik spendeer dan ook heel wat tijd aan het formuleren van antwoorden.

’s Namiddags geniet ik van het zonnetje op dek 7.
‘Kristina, Kristina’, wekt Drazen me uit mijn middagdutje.
‘Kijk!’, en hij wijst enthousiast naar de zee.
Een school dolfijnen geeft er het beste van zichzelf en ze spetteren, springen en tollen door de lucht om daarna in een gordijn van water terug te verdwijnen. De dolfijnenshow heeft succes en het is hartverwarmend te zien hoe deze zeebonken de sierlijke dieren al fluitend en roepend aanmoedigen. Een kwartier later is het spektakel ten einde en zet iedereen zich terug aan het werk. Het tempo vertraagt met de dag en klusje van enkele uren nemen nu een volle dag in beslag. Een koffietje hier, een sigaretje daar en een praatje ginder, wie zal het hen kwalijk nemen? Waarom zouden ze zich dag na dag, zelfs op zondagvoormiddag, nog uit de naad werken? De kans dat ze er ooit voor vergoed worden, wordt met de dag kleiner. En ondertussen ziet onze Andrea er met al dat geschilder al een stuk beter uit, ware het niet van dat vreselijke groen dat we allemaal afgrijselijk vinden.
‘Dit is het soort groen dat op gastankers wordt gebruikt’ verduidelijkt Boris.’Je ziet het van ver en het betekent: gevaar! Misschien willen ze met die kleur wel iets duidelijk maken’, grapt hij,’opgepast: Kristina aan boord!’
‘Toen ze die groene verf leverden dachten wij dat er een fout gebeurd was’, gaat hij verder, ‘dus namen we een foto van een stuk geschilderd in het oorspronkelijke groen en het nieuwe groen en verzonden dat als bijlage in een e-mail berichtje. Maar het bleek juist te zijn, tot onze grote verbazing.’

‘s Avonds op de brug bel ik met de satelliettelefoon naar mijn ouders om hen gerust te stellen en krijg ik ontstellend nieuws: papa heeft een ongeneeslijke ziekte die hem op termijn fataal zal worden. De grond zakt weg onder mijn voeten, ik kan het bijna niet geloven.

Vrijdag 27 maart 2009: 26°58’N – 14°32’W
Ik word ’s morgens vroeg wakker. Mijn ogen doen pijn en het is nog donker buiten. Ik knip het licht aan en vind naast mijn bed de pagina’s die ik gisteren van het internet heb afgedrukt alsook de e-mail van mijn broer. ‘Wat is A.L.S’ vermeldt het een en ‘minder goed nieuws uit Knokke’ staat er bovenaan het ander. Het besef slaat me nu pas echt als een mokerslag in het gezicht: papa heeft ALS. ALS is een ziekte van de zenuwen waarbij de zenuwcellen die de spieren activeren langzaam degenereren, met degeneratie van de spieren zelf tot gevolg. Volgende week krijgt hij een maagsonde ingeplant. Mijn papa zal aftakelen, ik mag er niet aan denken.
In gedachten zie ik mama, ontredderd, en de rest van de familie als aan de grond genageld. Ik wil naar huis, zo snel mogelijk! Waar ben ik mee bezig? Gerechtigheid, salaris?! Ik sta in de krant?! Wow, proficiat zeg, maar terwijl heeft mijn pa wel een ongeneeslijke ziekte! Het lijkt allemaal zo banaal, nu. Het interesseert me niet meer.
Toch mag ik zo niet denken. Alle mensen die mij de laatste dagen gesteund hebben – vrienden, familie en de media – verdienen dit niet. En ik zal dus doen wat ik van plan was: het ITF en de Belgische Ambassade in Kroatië inlichten. En dan, op 5 april, mijn familie in de armen sluiten.

Wanneer ik aan het ontbijt verschijn, weten de mannen het al. Zarko en Boris waren erbij toen ik het nieuws gisterenavond vernam en hebben me in eerste instantie opgevangen. Van sommige krijg ik een dikke knuffel, terwijl anderen een beetje op hun ongemak staan te draaien. Niet goed wetend wat te zeggen of te doen. Het wordt me te machtig en ik trek me terug in mijn kajuit. Dolfijnen trekken voorbij, spelend. Ik kan er niet van genieten.

Wanneer we na de middag de Canarische eilanden passeren piept mijn telefoon. Ik heb signaal! Ik bel mijn dochter op en daarna vorm ik het GSM nummer van papa. Hij weet ondertussen dat ik op de hoogte ben. Hij klinkt goed.
‘Ik zal mijn hobby’s blijven uitoefenen en samen met mama nog genieten van het leven, zolang het kan’ verzekert hij me. Het doet me deugd en ik voel me een stuk beter nu ik hem aan de lijn heb gehad en zijn optimisme hoor. Dat zal niet altijd zo zijn, maar dan werken we daar wel aan. Allemaal samen.

’s Namiddags val ik in slaap in het zonnetje. Ik wordt wakker van de koude wind. Er komen donkere wolken af.

Tijdens het avondeten komt Zoran naar me toe. Hij is altijd blij een babbeltje in het Duits te slaan met me want zijn Engels is povertjes.
‘Gaat het een beetje’, vraagt hij, ’als je hulp nodig hebt bij de afwas ’s middags dan zeg je het maar hé’, stelt hij voor.
Goran had ’s morgens ook al aangeboden mijn taak over te nemen. Hij is de jongste van de bende en als OS (ordinary seaman) ook de laagste in rang wat dikwijls resulteert in het uitvoeren van de meest gehate karweitjes. Ik wil hem die vernedering besparen. Kleine zus mag dan wel aangeslagen zijn, dat betekent nog niet dat ze niet kan werken. Zo proberen ze, elk op hun manier, hun medeleven te tonen en het siert hen.

Sedert enkele dagen controleer ik mijn mails ’s avond als Boris van wacht is en gaat ook Zarko met me mee. De kapitein zit dan meestal in zijn kajuit en als hij opdaagt is er zo minder kans dat hij ongewenste ‘handtastelijkheden’ pleegt. En het blijkt goed te werken.
Er is nieuws van Stefan, een antwoord op mijn mail van gisteren waarin ik hem uitleg hoe ik over de situatie denk en of ik misschien het ITF kan verwittigen. Hij raad me aan om aan de computer op de brug voorzichtig te zijn en er zeker niets te laten op staan. Hij heeft van Tatjana Stanovic de belofte gekregen dat we volgende week zouden betaald worden. Waar hebben we dat nog gehoord? Het is ook een tegenstrijdig antwoord met het bericht van haar vader dat de kapitein gisteren heeft ontvangen. Ik geef ze maar het voordeel van de twijfel. Het ITF moet ik niet meer verwittigen want: ‘De hele wereld weet al in welke situatie de Andrea verkeert’ schrijft hij. Hij zou eens moeten weten hoe dicht hij ertegenaan zit wat ons Belgenlandje betreft.
Het wordt dus alleen nog de Belgische Ambassade, maar dat is voor maandag.
‘En?’ vraagt Boris.’Nog nieuws van Stefan?’
‘Neen’, lieg ik voor het eerst, ’geen nieuws en geen salaris.’
Ik weet niet waarom ik gelogen heb, het gebeurde vanzelf alsof ik dacht dat dit het beste was op dat moment.

’s Avonds in mijn bedje denk ik aan thuis en hoe de engelbewaardertjes, die ik mijn ouders bij het afscheid in Zaventem heb gegeven, hun werk niet hebben gedaan. Ik denk aan onze werkgever en in gedachten transfereer ik papa ziekte naar hem. Niet zo fraai van me, ik weet het. Maar waarom gebeuren zo’n dingen altijd met de goeie? Waarom zijn ongeneeslijke ziektes per definitie niet voorbehouden voor slechte mensen? Ik denk ook aan moeke, mijn grootmoeder langs mama’s kant en 94 jaar oud. Zou zij het weten? En wat gaat er om in haar hoofd?
Ik krijg ook twijfels over mijn dagboek. Moet ik papa’s ziekte wel vermelden? Of moet ik mijn verhaal misschien niet meer doorsturen? Maar mijn dagboek helpt me en na meer dan 200 bladzijden kan ik het verhaal nu ook niet plots afbreken en doen alsof er niets aan de hand is.
Ik moet nu slapen.

Zaterdag 28 maart 2009: 31°08’N – 11°10’W
Ik heb een onrustige nacht achter de rug. Als ik ’s morgen wakker wordt denk ik aan mama en hoe zij zich nu moet voelen. Ik denk ook aan mijn voornemen om ooit het continent dat mij zo boeit aan mijn ouders en dochter te willen tonen. Ik had hen zo graag eens meegenomen naar die wondere witte wereld. Dat zal niet meer gaan. Ik denk aan de titel van het boek dat ik enkele weken geleden gelezen heb: ‘De helaasheid der dingen’ en aan de uitspraak die ik hier een tijdje geleden neerpende: ‘ik heb het woord jammer hier nog niet veel gebruikt’. Ik neem het de pinguïnhalsketting die ik van hen kreeg in mijn hand, hij heeft de warmte van mijn huid opgeslorpt. ‘Knuffel, Pa-Ma’ staat op de achterzijde gegraveerd. Ze zijn dicht bij me.

Aan het ontbijt zit ik naast Zarko;
‘Ik begrijp niet hoe jullie zo stoïcijns kalm blijven’, zeg ik hem, ‘sedert het bericht over mijn papa liggen de dingen voor mij anders. Maar voor jullie gaat de historie verder’
‘Kijk,’ leert hij me, ‘daar zeg je het. Wij hebben nog niet zo lang geleden een oorlog meegemaakt. We hebben vrienden of familie verloren, mensen zonder werk en mogelijkheden gezien en we hebben gevochten voor het weinige dat we nog hadden. Sommigen werkten in die tijd voor 3 euro per dag. Voor ons liggen de dingen nu ook anders, onze vechtlust is gebroken. Wij staan niet zo lang meer stil bij sommige dingen. Opstaan en verdergaan, dat hebben we geleerd.’
Als hij ziet dat ik beetje beschaamd ben over mijn vraag glimlacht hij en geeft hij me een stevige knuffel.
‘Maar dat jij ons gesteund hebt en het vechtwerk in onze plaats wou doen, zullen we nooit vergeten’, verzekert hij me.

In mijn kajuit bereid ik enkele mails voor. Ik krijg nog steeds berichtjes van passagiers van de laatste cruise die geruchten hebben gehoord over een in beslagname van onze Andrea en het niet betalen van het expeditieteam. Ian Clay en Robin Phipps bieden hulp aan, of ze niets kunnen doen voor ons via de chartermaatschappij Noble Caledonia. Verder doe ik het hele verhaal in een mailtje voor de Belgische ambassade. Ik verwacht er eigenlijk niets van, uiteindelijk dient een ambassade om landgenoten in nood te helpen, maar als ik niet probeer gebeurt er zeker niets.

’s Namiddags lig ik op dek drie te genieten van het zonnetje en val in slaap. Als ik wakker wordt ligt er een stuk chocolade naast me. Een troostend en hartverwarmend gebaar dat zich ondertussen in vloeibare toestand bevindt.

’s Avonds op de brug kijk ik mijn mails na.
‘Kristina’, zegt Boris, ‘als je dringende mails te versturen hebt, doe dat dan in de eerste 2 dagen. Sedert deze morgen functioneert de telefoon op de brug niet meer. Waarschijnlijk werd hij afgesloten wegens het niet betalen van de rekening. Ik verwacht met het internet hetzelfde. Waarschijnlijk zal 31 maart de laatste dag zijn dat je er gebruik van zult kunnen maken.’
Dat zou vervelend zijn maar er is niet aan te doen. Hopelijk hebben we tegen die tijd bereik met onze mobiele telefoon.
‘Naar ik vernomen heb’, gaat hij verder,’zijn alle cruises van de Andrea nu officieel afgelast. Het ziet er slecht uit.’
Dat is me al een tijdje duidelijk. Ik ben benieuwd wat er in Split zal gebeuren.
’s Avonds zitten Jarko en ik buiten.
‘Toen ik deze namiddag na een dutje in de zon wakker werd lag er een stuk chocolade naast me. Een troostend gebaar’, vertel ik hem.
‘Weet je van wie het komt?’, vraagt hij.
‘Ik denk het wel. Het is dezelfde chocolade die ik twee dagen geleden van Igir kreeg.’, verduidelijk ik.
Zijn gezicht betrekt en hij kijkt boos.
‘Wat scheelt er nu? Waarom kijk jij nu zo boos?’, wil ik weten, ‘dat is toch vriendelijk?’
‘Dat is helemaal niet vriendelijk’, roept hij, ‘ik heb je al gezegd dat er hier louche figuren aan boord zijn maar jij wil dat niet aanvaarden! Deze man zijn broer is een terrorist.’
‘Maar daar kan hij toch niets aan doen?’, probeer ik. Niet zo’n goed idee blijkbaar.
‘Igor heeft in de gevangenis gezeten wegens moord. En weet je hoe? Met een mes!’, zegt hij verontwaardigd. Hij springt recht van zijn stoel en verdwijnt.
Ik kan niet goed volgen, wat heeft het één nu met het ander te maken? En waarom is hij nu zo boos op mij? Wat moet ik doen, zeggen aan Igor dat ik zijn chocolade niet wil? Wat is dat nu voor zever! Ik kan alleen maar vermoeden dat hij jaloers is, want het is al lang duidelijk dat Zarko me echt graag ziet.
Na een pintje met de rest van de ploeg en een portie Kroatische TV via de satelliet, kruip ik in bed en probeer tevergeefs in slaap te geraken.

Zondag 29 maart 2009: 34°58’N – 07°04’W
Het is koud buiten en het regent, we naderen Europa. Tegen de middag zullen we de Straat van Gibraltar bereiken, waar volgens Boris gisteren een storm met windkracht 9 heeft gewoed. Het is eraan te merken want dit deel van de Atlantische Oceaan lijkt momenteel verrassend veel op de Drake Passage. Ons schommelpaardje ‘Andrea’ is in volle actie en bokt en steigert op weg naar de Middellandse zee. Tijdens de afwas grijp ik om me heen om borden en bestek bijeen te houden en langs de steile trap moet ik uitkijken dat ik niet voorover duikel.
‘Goedemorgen!’, begroet ik Zarko als hij de keuken passeert. Maar er komt geen reactie. ‘Koppige ezel’, denk ik. En al doet het raar niet door zijn glimlach begroet te worden, ik denk bij mezelf aan een Vlaams gezegde: hij heeft tijd van blij te worden!
Rond de middag is de Marokkaanse kust in zicht. Glooiende en verassend groene valleien, door de golven geteisterde steile kliffen, pittoreske dorpjes met elk hun kaarsrechte minaret en op de achtergrond de uitlopers van het Atlasgebergte. In de woelige zee drijven honderden minuscule vissersbootjes en de ferryboot van Casablanca naar Tanger tuft ons voorbij. Ver weg, voorbij het uiterste punt, zie ik de contouren van de Spaanse kust in een mistige waas opdoemen. Europa! En als we nu eens naar Zeebrugge voeren, grap ik in mezelf, het is vast maar even ver en dan ben ik op 5 minuten thuis…
‘Hallo, Zarko’, begroet ik hem opnieuw als hij op dek 6 nors in één van de stoelen onderuitgezakt zit tijdens zijn vrije zondagnamiddag. Maar weer geen reactie.
‘Meditel’ bloklettert mijn GSM, ik heb Marokkaans signaal en krijg achtereenvolgens mijn nonkel, mijn broer en mijn ouders aan de lijn. Het doet goed hun stem te horen. Nog een week en ik ben bij hen.
Een berichtje van mijn ex-schoonbroer met de vraag of hij iets voor me kan doen, tovert ook een glimlach op mijn gezicht. En terwijl blijft Zarko nukkig voor zich uitkijken…
Het is aangenaam buiten, uit de wind en in het zonnetje probeer ik een beetje te genieten van het zicht op het voorbijglijdende Marokkaanse landschap, verrekijker en fototoestel in de aanslag. We varen de straat van Gibraltar binnen en ondertussen zijn we ongemerkt de nul meridiaan gepasseerd. Niet alleen ben ik van het zuidelijk naar het noordelijk halfrond gevaren maar tevens van de westelijke naar de oostelijke helft.

‘s Avonds op de brug vind ik tussen mijn mails terug een berichtje van Darius over de werkaanbieding van Silverseas Expeditions. Het betreft een job op de Prince Albert II, een 132 passagiers tellend vijf sterren expeditieschip. Ik zou er als zodiak chauffeur en fotografe aan de slag kunnen. De Dvd’s die ik daar zou produceren lijken erg op de presentaties die ik maakte over mijn reizen. Een combinatie van foto’s, video en muziek. Ik beloof hem, eenmaal thuis, iets van mijn werk op te sturen. Ondertussen is dit al de zevende mail die ik van hen ontving en het is duidelijk dat ze graag met me zouden samenwerken. En dat is wederzijds. Maar ik weet niet wat te doen. Enerzijds is dit een buitenkans en als ik die niet grijp zijn mijn kansen op werk aan boord waarschijnlijk voorgoed bekeken. Anderzijds is er de toestand van papa. Kan ik het mijn ouders en mijn broer aandoen om opnieuw voor enkele maanden te verdwijnen en al de zorgen aan hen over te laten? In de maanden dat ik thuis ben kan ik me dan wel voor 110% voor hen inzetten, maar is dat voldoende? Zou een vaste job als verkoopster me nog gelukkig maken? Ik denk het niet, ik ben een avonturierster. Meer vragen en dilemma’s komen in me op terwijl ik mijn mails verder afwerk.
‘Goedenavond, Zarko’, zeg ik, terwijl hij bijna onzichtbaar op de kapiteinsstoel in de donkere brug zit.
Nog steeds geen reactie.

Maandag 30 maart 2009: 36°19’N – 01°05’O
Piekerend en gekweld door de hevige rolbewegingen van onze Andrea heb ik een onrustige nacht achter de rug. Dooreen geschud en van links naar rechts gerold lijkt mijn lichaam te weigeren op te staan. Buiten is het grijs, de regen klettert tegen het raam en er staat een felle wind. Een verroeste ijzeren emmer en vuilgeel isolatieschuim dobberen voorbij. De zee is ruw en schuimende koppen sieren de toppen van de ontelbare golven. Witte stippen in een onmetelijke waterplas. In de verte woedt een hevig onweer en de bliksemschichten verdwijnen achter de horizon. Ik heb niet het gevoel dat we op de Middellandse zee varen, wel integendeel. Ik ben eenzaam vandaag. Een slechte dag, dat is duidelijk.
‘Goedemorgen’, zeg ik tegen Zarko, terwijl hij in de eetzaal in zijn corn flakes zit te roeren. Weer niets. Ik geef het op. Ik doe mijn afwaswerk en verdwijn in mijn kajuit. De verwarming staat op en het is er aangenaam. Ik probeer mezelf wat op te monteren met een stuk chocolade uit mijn rijke voorraad. Het helpt niet.
Ik blijf de hele voormiddag in mijn eigen stekje. Ik denk aan papa die vandaag terug binnen moet in het hospitaal en morgen een maagsonde krijgt. Het dringt tot me door dat ik hem na afloop niet eens zal kunnen bellen! Geen GSM bereik en geen satelliettelefoon meer op de brug. En naar alle waarschijnlijkheid vanaf 1 april ook geen internet meer. Mijn sombere en eenzame bui blijft hangen.

In de eetzaal zit Jarko in zijn eentje zijn spinazie en aardappelen op te eten.
‘Goedemiddag’, probeer ik voor de laatste keer. Niets. Ik zet me naast hem.
‘Nog steeds beeld zonder klank?’, vraag ik.
‘Wablief?’
‘Nog steeds beeld zonder klank?’, herhaal ik.
‘Ik begrijp je niet’, antwoord hij.
‘Ah, laat ook maar’, en met een handgebaar wimpel ik hem af terwijl de tranen over mijn wangen rollen. Ik krijg een stevige knuffel…
Boris komt erbij staan en ik leg hem mijn communicatieprobleem uit.
‘Kijk, Kristina’, begint hij, ‘als er iets is en als ik je kan helpen, mag je me dat altijd vragen. We kennen mekaar genoeg om te weten dat we elkaar kunnen vertrouwen. Ik denk dat ik een oplossing heb voor je. Maar ik leg het je uit na de lunch. En ssssst, mondje dicht hé.’
Tijdens da afwas komt Boris naar me toe.
‘We hebben aan boord twee satelliettelefoons’, fluistert hij,’buiten die op de brug is er nog één in de machinekamer. Als je die gebruikt, zal de kapitein het te weten komen en dat is geen goed idee. Ik vermoed echter dat de telefoons in de kajuiten via deze satelliet werken. Met een beetje geluk zal de kapitein dit niet controleren. Probeer straks vanuit je kajuit, druk twee maal 0 en dan het telefoonnummer. Dan weet je of het werkt. En…. Mondje dicht hé!!’
Ik haast me met de afwas en sputter naar beneden. 00, 0032……. Ring ring…. het werkt!!!! De schat, bedankt Boris.
Alhoewel ik blij ben dat ik een boodschap heb kunnen achterlaten op het antwoordapparaat van mijn ouders, is mijn eenzaam gevoel niet verdwenen en ik krul me op in mijn bedje en slaap…

Ik ben een beetje opgekikkerd als ik twee uur later wakker wordt. Buiten is het nog steeds grijs en winderig en ik ga naar de eetzaal voor een kop koffie. Daar hangt een nieuw bericht aan de muur.
‘Wat is dat?’, vraag ik aan Boris. Hij vertaalt:
‘Dit is een verzoek van de kapitein aan de bemanning’, legt hij uit, ‘er wordt ons gevraagd om de eerste twee dagen na aankomst in Split geen liefjes of echtgenotes aan boord te brengen.’
‘Waarom niet?’ vraag ik hem.
‘Ik zou het niet weten’, schud hij zijn hoofd.’ Maar wacht eens,’ vervolgd hij, ‘wanneer vertrek jij naar huis?’
‘Twee dagen na onze aankomst, op 5 april’, antwoord ik hem.
‘Maar dat is het’, roept hij triomfantelijk, ’dat is de reden!’
‘Dat begrijp ik niet, hoor’, meld ik hem.
‘Als de vrouwen en liefjes aan boord komen en ze zien jou hier, zullen ze zeker vragen stellen aan hun mannen’, grapt hij, ‘zo van: ‘wat doet die vrouw aan boord’ en ‘je hebt helemaal niet verteld dat er een vrouw lid was van de bemanning’. Begrijp je?’ verduidelijkt hij.
‘Nu hou je me toch voor de zot?’ vraag ik hem.
‘Het klinkt misschien stom, maar dat zou wel eens de reden kunnen zijn, hoor. Anderzijds kan het ook zijn dat de papierhandel met het ITF eerst moet afgehandeld worden en er moet bepaald worden wie aan boord blijft.’, gaat hij verder, ‘tenslotte moet een schip in een haven een permanente bezetting van een man of vijf hebben. Enkele officieren en matrozen die in geval van problemen direct kunnen ingrijpen. Wie zich daarvoor, onbetaald en met een achterstallig salaris van 2 maand, zal inzetten is mij nog een raadsel.’
Tja, ik vraag het me ook af.
‘Heb je al geprobeerd of de telefoon in de kamer werkt’, fluistert hij.
‘Ja’, zeg ik gedempt enthousiast, ‘ik heb een berichtje nagelaten op hun antwoordapparaat. In ieder geval erg bedankt!’
‘Het is al goed’, gebaart hij, ‘kijk, we hebben je graag en zijn blij dat je bij ons bent. Je helpt ons waar je kan en dat appreciëren we. Het is mijn manier om je te bedanken. Maar mondje dicht hé!’ glimlacht hij samenzweerderig.

‘Ik heb uw bericht van 28 maart goed ontvangen en met aandacht gelezen. Ik hou u op de hoogte van de stappen die wij kunnen ondernemen’, bloklettert een bericht van de Belgische ambassade in mijn mailbox.
‘Na navraag bij ons ministerie van Buitenlandse zaken moet ik u meedelen dat wij noch via Washington, noch via Zagreb enige druk kunnen uitoefenen in verband met uw zaak, omdat het hier om een privébedrijf gaat’, meldt een tweede bericht enkele uren later. Ik had niets anders verwacht en ben dan ook niet echt teleurgesteld. Uiteindelijk was het het proberen waard.
Buiten is het ondertussen donker geworden en van op de brug zie ik de lichten van Algiers weerkaatsen op het lage wolkendek. Een miljoenenstad langs de Algerijnse kust.
‘Morgenavond bereiken we de noordkust van Sicilië’ verteld Boris,’ en varen daarna zuidwaarts door de Straat van Messina. Vervolgens ronden we de hiel van Italië en stevenen daarna noordwaarts richting Split. De laatste zes uur van de reis gaan reeds door Kroatische wateren en langs de 1154 eilandjes die we rijk zijn. Daarvan zijn er zo’n 57 echt bewoond.’
‘Dat is niet eerlijk’, zeg ik verontwaardigd,’wij Belgen hebben niet eens één eiland!’
‘Veel van die eilandjes zijn erg klein en zijn eigendom van een familie. Een beetje zoals in de Falklands’, legt hij uit,’ de familie van onze kok Ivo is eigenaar van zo’n eiland. Dit eigendomsrecht houdt wel in dat je niemand de toegang tot het eiland kan weigeren. Als ik op het strand van jou eiland wil liggen dan heb ik daar het recht toe, al kun je me er wel voor laten betalen.’
‘Maar dan zul je wel van die lekkere nootjes moeten meebrengen die je me gisteren aanbood’, grap ik terwijl ik een handvol vettige chips in mijn mond stop, ‘en niet van die plakkerige Duitse chips.’
Het is goed dat ik nog eens kan lachen.

Voor het slapen gaan krijg ik van Zarko nog een Reiki behandeling. Niet dat ik daar echt in geloof, maar het helpt me om te ontspannen en nog voor de behandeling ten einde is val ik in een diepe slaap.

Dinsdag 31 maart 2009: 37°11’N – 05°07’O
Als ik ’s morgens wakker wordt, piept de zon van achter mijn gordijn. Het belooft een mooie dag te worden en langzaam maar zeker komt Split dichterbij. Na de middag zullen we de Algerijnse kust achter ons laten en richting Sicilië stomen.
Deze morgen wordt papa geopereerd, een maagsonde moeten extra voeding toestaan als hij door zijn slikprobleem niet genoeg energie kan opnemen. Ik bel hem nog vlug op voor hij naar de operatiezaal moet. Zijn stem klinkt hees en zwakjes, ik schrik er even van. Maar zijn moraal is goed.
‘Ik ben nog vol energie en zal altijd vol energie blijven’, verzekert hij me. Ik geef hem gelijk, tegen beter weten in. Mama huilt. Alle plannen voor een lang leven samen zijn in enkele dagen tijd ingestort en net als ik kan zij maar niet begrijpen waarom zoiets steeds de beste en braafste overkomt. Nooit, maar dan ook nooit hadden wij zoiets verwacht. Maar dat is natuurlijk zo bij iedereen die met een ongeneeslijke ziekte wordt geconfronteerd. Troosten langs de telefoon is moeilijk, maar beiden proberen we elkaar te kalmeren. Ik bel deze avond om vijf uur terug.

Ondertussen doen hier verscheidene geruchten de ronde. Een Indiër zou 7 miljoen dollar hebben geboden voor het schip. En er zouden in totaal 50 kandidaat kopers zijn die een appel en een ei aanbieden.
‘Als het schip verkocht wordt’, weet Zarko, ‘dan krijgt de betaling van de bemanning voorrang. Dat is het eerste dat vereffend moet worden.’
‘Als het schip verkocht wordt’, corrigeer ik hem, ‘zal de bank eerst zorgen dat ze haar geïnvesteerde geld terugkrijgt. Als de Stanovics laat ons zeggen nog 10 miljoen dollar aan de bank moeten, zal de bank na een verkoop eerst die 10 miljoen terugvorderen. Blijft er dan nog iets over, dan heeft de betaling van onvereffende salarissen voorrang. Dat is correct. Maar als het schip maar 7 miljoen opbrengt, dan kunnen we allemaal fluiten naar onze centen’, concludeer ik.
Hij kijkt me ongelovig aan.
‘Maar, weet je dat zeker?’, zegt hij ontsteld.
‘Natuurlijk Zarko’, verduidelijk ik,’ een bank is geen liefdadigheidsinstelling.’
Ik zie aan zijn gezicht dat hij twijfelt, wie heeft hem dat nu weer wijsgemaakt.

’s Namiddags zit ik op dek zeven en probeer wat afleiding te zoeken in de autobiografie van Cyriel Van Meel, een oude vriend van me. ‘En toen zweeg… de Bolikoko’ vertelt het verhaal van zijn leven en vlucht uit Kongo en zijn terugkeer na 40 jaar. Ondertussen moet papa terug op de kamer zijn, hopelijk is het gauw vijf uur.
‘Ik heb wat informatie voor je’, komt Boris me vertellen.
‘Ah’, reageer ik vragend. Ik ben benieuwd en mijn verwachtingen hoog gespannen. Nu zal het komen, denk ik.
‘Wel’, verkondigt hij mee, ‘ik heb terug van die lekkere nootjes op de brug en ook betere chips. Ik moet een beetje voor je zorgen hé, zie dat je me anders niet meer wil komen bezoeken tijdens mijn wacht!’
‘Bedankt, ik kom zeker langs vanavond’, glimlach ik. Niet het soort informatie dat ik verwacht had maar misschien beter dan dat, want het komt recht uit het hart. Het doet me deugd.

Om vijf uur vorm ik het nummer van papa’s GSM. Geen antwoord. Ik probeer die van mama. Ook geen antwoord. Ik begrijp er niets van want we hadden duidelijk afgesproken. De schrik slaat me om het hart en ik probeer mijn dochter’s nummer. Zij zou tenslotte met ma meerijden naar het hospitaal. Via haar verneem ik uiteindelijk dat de operatie was uitgesteld tot 16 uur. Ik kan ze nu dus niet bereiken. Ik wil weten hoe alles verlopen is en kan tijdens het avondeten geen hap door de keel krijgen.

Beslissing ontpoldering bij Zwin nakend

2009-03-06T09:30:00.002+01:00

Naar aanleiding van een parlementaire vraag werd donderdag in de Commissie Leefmilieu een discussie gevoerd over de ontpoldering bij het Zwin. Minister Crevits stelde daarbij dat de knoop zeer binnenkort zal doorgehakt worden. Dat gebeurt ten laatste komende vrijdag. De Knokke-Heistse landbouwers in het gebied zijn vanaf het begin al hevig gekant tegen deze ontpoldering die enkel een koehandel is met Nederland voor de verdieping van de Schelde naar Antwerpen.

Volgens Vlaams Parlementslid Patrick De Klerck pleit de Open VLD voor :

- een zo beperkt mogelijke inname van vruchtbare landbouwgrond: liefst geen ontpoldering (of indien het niet anders kan maximaal 120 ha en dit in samenspraak met de betrokken landbouwers.
- voldoende rekening te houden met de problemen van verzilting naar de omliggende akkers toe
- er zal een verstoring optreden van de landschappelijke kwaliteiten (cfr. MER-dossier): hiervoor is het noodzakelijk dat er een inrichtingsplan wordt gemaakt
- te streven naar een duurzame oplossing: we zijn ervan overtuigd dat dit voorstel geen duurzaam karakter zal kennen, gezien ook in het nieuwe deel van het Zwin verdere verzanding zal optreden.

Reeds eerder kaartte het Parlementslid, in navolging van de plannen voor het uitdiepen van de Westerschelde en de te nemen compenserende maatregelen, de problematiek van de mogelijke ontpoldering van de Willem Leopoldpolder tussen Knokke-Heist en Nederland aan. Hierdoor zouden vele landbouwers direct getroffen worden. Zwarte vlaggen werden uitgehangen omdat ze vrezen voor hun toekomst en hun inkomen door de uitbreiding van het Zwin. Een maatschappelijk draagvlak voor deze ontpoldering is dan ook niet aanwezig.

In 2005 werden er 4 Scheldeverdragen tussen Vlaanderen en Nederland principieel afgesloten. Grote twistpunt is de stelling om 600 ha vruchtbare landbouwgrond te ontpolderen. Op deze manier kan voldaan worden aan de noodzaak tot het aanduiden van estuaire natuurgebieden, wetlands en speciale beschermingszones (Vogel – en Habitatrichtlijngebieden). Er dient nog een tracébesluit opgesteld worden, waarna er kan gebaggerd worden. Daarna kan men beginnen baggeren (er dienen 2 drempels aan Belgische zijde en 7 drempels aan Nederlandse zijde weggebaggerd worden).

Met betrekking tot de Willem-Leopoldpolder gaat het over een vork van 120 ha tot 300 ha compensatie. Open VLD is voorstanden om GEEN ontpoldering door te voeren. Indien er geen ander alternatief mogelijk is, moet men vasthouden aan een maximale ontpoldering van 120 ha (bruto). Hierin zijn ook inbegrepen de noodzakelijke dijken, de eventuele compensatie van de dievegatkreek,….

Los van de definitieve oppervlakte van de nieuwe Zwinzone, moet men tevens rekening houden met de meer dan waarschijnlijke verdere verzilting van de omliggende poldergronden. De grondwatertafel zal ontwricht worden (ontstaan van zoute kwel). Ook de invloed op de zoetwaterbel waaruit Knokke-Heist het drinkwater oppompt, is onduidelijk.

Indien de ontpoldering zou doorgevoerd worden, zal er zeker ook sprake zijn van visuele pollutie. In het MER dossier werd hier dan ook nadrukkelijk op gewezen: het landschappelijk karakter zal danig verstoord worden. Zo voorziet men rondom het gebied een aaneengesloten dijk van meer dan 10 meter hoogte. In het vlakke polderlandschap, dat internationaal wordt aangeprijsd voor zijn specifiek horizontaal karakter, is dit een grote minwaarde. De eigenheid van de kustpolders worden op deze manier sterk aangetast en men verkrijgt een barrière-effect over zeer lange afstand.

Verder zal er ook jarenlang hinder voor de omgeving zijn. We kunnen hierbij denken aan de aan- en afvoerstromen van vrachtwagens, het grondverzet,…

Er zou zich ook een perverse situatie manifesteren: waar er in het verleden alles aan gedaan werd om land op de zee te winnen (de oude dijken zijn tot op vandaag, als relicten in het landschap, nog steeds aanwezig), wil men nu dezelfde zone ontpolderen. Zeer vruchtbare poldergrond zou op deze manier teruggegeven worden aan de zee.

Opmerkelijk is ook de houding van het gemeentebestuur. Als lid van de Internationale Zwincommissie was men reeds in 2003 op de hoogte van het totaalplan voor de uitbreiding van het Zwin. Het is positief dat het gemeentebestuur tegen de verdere uitbreiding van het Zwin is, maar het is spijtig dat men deze mening nu nog maar verkondigd: de alarmbel diende veel eerder geluid te worden…

Finaal kan men zich afvragen als het sop de kolen waard is. De ontpoldering komt er onder andere door de zogezegde noodzaak om in het Zwin de spuiwerking te versterken. Het principe van een spuikom is volgens mij zeker niet zaligmakend, daar de bezinking zal blijven. Op middellange termijn zal de nieuwe zwingeul opnieuw verzanden. Bij vloed zal het water snel binnenlopen en bij eb zal het water zich traag richting zee verplaatsen, waardoor opnieuw verzanding zal ontstaan. Het is een doekje voor het bloeden. Ik heb sterk de indruk dat het hier puur gaat over het verkrijgen van bijkomend natuurgebied. Veel zou trouwens opgelost kunnen worden door het huidig zwin uit te baggeren en de bestaande zandvang te vernieuwen.

Uitslag Carnaval Heist

2009-02-23T12:09:00.003+01:00

Uitslag GROTE karren

01 Yetititie's Club 69
02 Vogelgeniek OVD Pret
03 De Schikkietikkies Club Bizarre
04 De Smurfynellies De Pullesnokswingboys
05 Santé me Ratje VZW De Rakkers
06 De Hindoefantjes De Lekkerbekken
07 De Tjiependetjoepalama's T'Joeptjes
08 Party Animals De Kabbabeestjes
09 Busje komt zo Bonte & Co
10 De Neutefretters in Hawai De Oelieboelies
11 Flamigogo De Smoeltrekkers
12 Soldiers of Love De Uilenspiegels
13 The Pirates of the Carribean De Klutsers
14 Ysseef Zwalpeiers
15 Assepoester Yssi's
16 Froggy's Bar OVD Drankorgels
17 Prinsen en Prinsessen De Soepkiekens
18 Kerremesse in D'Elle OVD Bierlippen
19 De Vliegende Hollander KPJ Eede
20 Costa del Heyst De Knallers
21 t Zotte Westen De Zotte Zotten
22 Met de Franse Slag F.C. Peperbusse
23 Spaarvarkens in Geldnood De Knoeiers
24 Free Daltons De Kwakjes
25 Alle wegen leiden naar Heist CV De Rukkers
26 Zonder limiet deut natuurgebied De Ropianen
27 Krekelparty De Zotte Mutsen
28 De Boefjes The Horlepieps
29 De Negerzoenen De Spetterlappen
30 Ali Baba en de 40 rovers Zullezjeekers

Uitslag KLEINE karren
01 De Heystse Babbelutevrouwtjes OVD Karnavalkiekens
02 Barbiepuppen Toeternietoe
03 De Biengeltjes De Strandreetjes
04 We lopen door 't stad De Vroeteloars
05 Energetische Kyoto Mobiel Up en nere, weg en were
06 Kikkers Orde van de Kevertjes
07 Allo Allo De Heistse Plakkertjes
08 Berekoet The Leenstreeters
09 Crazy Crocodiles SOS Reptiel
10 Kustolifanten Roger Lefebre
11 Suikerspekexpres ACS
12 The Greasers De Froije
13 Slow Surprise De Krullende Figaro's

Aanstelling Prins Fille in Heist

2009-02-23T09:48:00.003+01:00

Met muziek van ‘Three of a Kind’ het geschal van de Thebaanse trompetten van Intrada en het gegong van Ga-Stong Chi-Kong werden zaterdag Prins Fille en z’n roosje in de Carnavalstand verheven. Dat gebeurde met veel zottigheden, een pseudo-striptease, het kwelen van gelegenheidshits en het overhandigen van de sleutel van de badstad.

Toespraak Schepen Maxim Willems

Als schepen van Vrijetijd heet ik u van harte welkom op deze plechtige ceremonie waar we Fille I officieel zullen bombarderen tot Prins Carnaval 2009. We hebben samen met de Raad voor Carnaval en het Hof der Prinsen eventjes “met een ei gezeten” toen er geen kandidaten opdaagden, maar gelukkig dook Fille I als redder in nood op. Gezien zijn gerenommeerde verdiensten als wijkburgemeester van Ramskapelle wisten we meteen dat we het juiste vlees in de kuip hadden.

Met 59 carnavalwagens kan Heist weer uitpakken met de grootste carnavalstoetstoet van West-Vlaanderen. Uniek voor onze gemeente zijn de uitzonderlijk grote groepen die op en naast de carnavalwagens lopen. Het record is dit jaar een bende van 250 man, sommige gemeenten zouden al tevreden zijn mochten ze voor heel hun carnavalstoet zoveel deelnemers hebben! Niet alleen de kwantiteit, ook de kwaliteit gaat er ieder jaar op vooruit, niet in het minst de dinsdagavondstoet waar steeds meer verenigingen investeren in hoogtechnologische verlichting.

Voor de praktische uitwerking van onze carnaval-driedaagse worden we ook steeds meer ondersteund door diverse adviesorganen. In de eerste plaats denk ik daarbij aan de raad voor Carnaval met gemeenteraadslid Véronique Engelrelst als eminente voorzitter. Veronique Plastiek was in begin bij de cafébazen femina non grata maar moedig als ze was dreef ze haar gedacht door en heeft ze uiteindelijk toch zelfs haar zegje mogen doen op radio en tv. Qua publiciteit voor het Carnaval kan dat alvast tellen…

In nauw overleg met de adviesraad van Carnaval is het huishoudelijk reglement voor de wagenbouwers nu aangepast en heeft de gemeenteraad ook een politieverordening goedgekeurd die de veiligheid tijdens de carnavalperiode moet garanderen. Dankzij de sponsoring van de bekers zijn de financiële bezwaren van de Heistse kroegbazen nu grotendeels van de baan, laten we hopen dat een spectaculaire daling van het aantal gewonden van glasscherven, iedereen zal overtuigen van het nut van deze nieuwe maatregel.

Ten slotte wil ik ook nog een woord van dank richten aan het Hof der Prinsen dat met hun oud-Prinsen en keizers reeds van in de zomer gestart is met de voorbereiding van dit carnaval en met allerlei randpromotie, ik denk maar aan de pins en de Carnavalkrant en de beruchte hutsepotdiner waarvan heel wat gevederde eminenties uit het Brugse ommeland hebben van genoten. Hoe kan het ook anders met een keizer protocol zoals Danny Leleu, wellicht de grootste hutsepot van heel West-Vlaanderen.

Zoals u merkt staat er ons dus weer in Heist een dolle driedaagse te wachten. Ik hoop dat we met zijn allen heel veel ambiance en leute maken, mensen laat ons weer klakkeren tot de blaren op onze pollen staan, want ’t is were Carnaval in Heist!

JE STOA NOG RECHTE
(muziek : I’m still standing, Elton John)

Onze Fille leidt nu carnaval
Misschien wordt nog wel eki de besten van al
Want ’t kwam wel oenverwacht
J’at ie da nooit gepeist
Mor Heist zoender e prins, neen da kan toch nie zien
Je trok ze stoete schoen’ an en gieng no Maxim
Je zei ’t probleem is upgelost, ‘k gonk ik hem zien
Leg me drienkgeld nu me kloar en zet de karre mo gereed
Heist e weer e prins en ‘k gon me besten doen

Nu stoat ie nog rechte
Mor oe dat da woensdag go zien
Nee dat kat er niemand nie voorspel’n
Want je got ie zuupen lik e zwien
Nu stoat ie nog rechte
Mo god wit voer hoe lange nog
Je moet ie nog drie doagen overleven
Me heel da gevolg in ze zog

Je stoa nog rechte (joaj joaj joaj)
Je stoa nog rechte (joaj joaj joaj)

Onze Fille leidt nu carnaval
Misschien wordt nog wel eki de besten van al
Want ’t kwam wel oenverwacht
J’at ie da nooit gepeist
Mor Heist zoender e prins, neen da kan toch nie zien

Nu stoat ie nog rechte
Mor oe dat da woensdag go zien
Nee dat kat er niemand nie voorspel’n
Want je got ie zuupen lik e zwien
Nu stoat ie nog rechte
Mo god wit voer hoe lange nog
Je moet ie nog drie doagen overleven
Me heel da gevolg in ze zog

Je stoa nog rechte (joaj joaj joaj)
Je stoa nog rechte (joaj joaj joaj

‘k doen da nooit me
(Melodie: Wil Rover)

‘k en gistren gedroenken, en ‘k woaren goed zat
Mo nu doet aal ziër van me kop toe me (gat)
Ze zei’n dak moest stoppen, mor ik zei’n “fuck you”
Mo nu sloat me koptje wel open en toe

‘k doen da nooit, nee nooit me
Da was de latste ki
‘k doen da nooit van me leven
Nee nooit nie me

‘k en proberen te koken, ’t was aal aangebrand
Nu zien aal me casserol’n in de vuulbak beland
Aal da bakken en stoven doaran en’k ik lak
‘k gon nu frieten gon kopen en ‘k zien up me gemak

‘k doen da nooit, nee nooit me
Da was de latste ki
‘k doen da nooit van me leven
Nee nooit nie me

‘k leerden e mokstje kennen, ze was toch zo lief
Ze dei aal dank heur vroegen ja ‘k kwaamn an me gerief
Onze me zein’ da’s e slunse, ’k zein’ da’s flauwekul
Mo nu stoan’k hier alliëne en me bank stoat up nul

‘k doen da nooit, nee nooit me
Da was de latste ki
‘k doen da nooit van me leven
Nee nooit nie me

Onk voe de niest ki gieng’n werken, ’t was tegen me gedacht
‘k en gin bal uutgestoken ’t had dat niemand verwacht
van ’t gedacht van te werken wieren ‘k ik al doodziek
en me moeder zei “vintje, got ton in de politiek”

mo ‘k doen da nooit, nee nooit me
da was de latste ki
‘k doen da nooit van me leven
Nee nooit nie me

‘k doen da nooit, nee nooit me
da was de latste ki
‘k doen da nooit van me leven
Nee nooit nie me

ZUNDAG
(op muziek van zondag, Rob de Nijs)

Doe zotte kleren an en kom mo met ons mee
Carnaval, hier in Heist, aan de zee
Je got je nie bekloagen want ’t wordt weer etwa fameus
Want die stoet, hier in Heist da’s serieus

Zundag, Zundag, ton is ‘t hier de schoonste stoet van vloandren
Zundag, zundag, kom mo kieken en komt da bewoend’ren

Moandag zien der sprotjes en ‘t zeemeerminnenbal
Komt da zien want das were speciaal

Intro

Diensdag is ’t voetbal en ook e verlichte stoet
En doarachter begint ‘t hier pas goed
Bier is troef mo het mag nie up de poef
Mo je glas mag nu wel up de groend

Zundag, Zundag, ’t bier go stromen in plastieken gloazen
Zundag, zundag, mo dat is veilig mak je dus gin zorgen

OMME DUST EN
Muziek “Rosamunde”

Omme dust en, omme dust en
Ton eten m’eerst een hoaring
we drienken met ervoaring
en emme loater
Gin koater
Omme dust en, omme dust en
Ton eten m’eerst een hoaring
Me drienken met ervoaring
Ja me kunnen der wa van

Doe je mascher an
En kom nor hier
Want hier in Heist emme plezier
We vieren fiëst, drie doagen lang
Ja ja we vieren carnaval

Doe je mascher an
En kom nor hier
Want hier in Heist emme plezier
We vieren fiëst, drie doagen lang
Ja ja we vieren carnaval

O Prins Fille, gif e toernee general
O Prins Fille, ton zieje de beste van al
Onze prins
Joen volgen me overal
Zolang of daj mo voe plezier zorgt
Want je zie nu prins carnaval

O Prins Fille, gif e toernee general
O Prins Fille, ton zieje de beste van al
Onze prins
Joen volgen me overal
Zolang of daj mo voe plezier zorgt
Want je zie nu prins carnaval

Omme dust en, omme dust en
Ton eten m’eerst een hoaring
we drienken met ervoaring
en emme loater
Gin koater
Omme dust en, omme dust en
Ton eten m’eerst een hoaring
Me drienken met ervoaring
Ja me kunnen der wa van

Doe je mascher an
En kom nor hier
Want hier in Heist emme plezier
We vieren fiëst, drie doagen lang
Ja ja we vieren carnaval

Doe je mascher an
En kom nor hier
Want hier in Heist emme plezier
We vieren fiëst, drie doagen lang
Ja ja we vieren carnaval

O Prins Fille, gif e toernee general
O Prins Fille, ton zieje de beste van al
Onze prins
Joen volgen me overal
Zolang of daj mo voe plezier zorgt
Want je zie nu prins carnaval

Intro

O Prins Fille, gif e toernee general
O Prins Fille, ton zieje de beste van al
Onze prins
Joen volgen me overal
Zolang of daj mo voe plezier zorgt
Want je zie nu prins carnaval
Zolang of daj mo voe plezier zorgt
Want je zie nu prins carnaval

“’t is Carnaval in Heist”

‘t is carnaval in Heist
de mart, de kursolstroate ja heel 't dorp is ofgezet
't is carnaval in Heist
't begint de zundag met de stoet, ton wordt de feestneus upgezet
't is carnaval in Heist
overal daj komt doar en ze bier
dus pakt e mascher en wa zotte kleren en kom mo nor hier
't is carnaval in Heist

de zundag is de stoet, de moandag sprotjes en het bal
de diesendag is 't toppunt van het Heistse carnaval
ook de voetbalisten komn an under gerief
want de visschers en de plakkers mens je moet da zien
't is carnaval in Heist
oj da nog nooit e meegemakt ton ej nooit echte leute get
't is carnaval in Heist
want hier worden serieus de bloemetjes buuten gezet
't is carnaval in Heist
doe je mascher an of of en kom nor hier
nie ertefretten en nie zoagen want hier moaken me plezier
't is carnaval in Heist

d' Heistenoars die weten hoe da carnaval moe zien
me dansen en me drienken ja me zien der gerren bie
drie doagen en drie nachten zien m'up zwier
een limonade of e koffie ZIEJ GIE ZOT? GIF ONS MO BIER

't is carnaval in Heist
de mart, de kursolstroate ja heel 't dorp is ofgezet
't is carnaval in Heist
't begint de zundag met de stoet, ton wordt de feestneus upgezet
't is carnaval in Heist
overal daj komt tappen ze bier
dus pakt e mascher en wa zotte kleren en kom mo nor hier
't is carnaval in Heist

't is carnaval in Heist
oj da nog nooit e meegemakt ton ej nooit echte leute get
't is carnaval in Heist
want hier worden serieus de bloemetjes buuten gezet
't is carnaval in Heist
doe je mascher an of of en kom nor hier
nie ertefretten en nie zoagen want hier moaken me plezier
't is carnaval in Heist

Cafe’s emme tekort
(melodie “That’s the way…. I like it”)

Intro + 4 x

Carnaval (in Heist, in Heist)
Da’s leute
Me zitten hier (in Heist, in Heist)
In de teute
Iedereen (van Heist, van Heist)
Viert fiëste
Me fiesten hier (in Heist, in Heist)
Lik de biësten

Bier, is ter hier genoeg
Me drienken toet dat nuchtend wordt
Ambiance, up iederen hoek
Mo café’s emme tekort

Carnaval (in Heist, in Heist)
Da’s leute
Me zitten hier (in Heist, in Heist)
In de teute
Iedereen (van Heist, van Heist)
Viert fiëste
Me fiesten hier (in Heist, in Heist)
Lik de biësten

Bier, is ter hier genoeg
Me drienken toet dat nuchtend wordt
Ambiance, up iederen hoek
Mo café’s emme tekort

Loop van de Bevolking in Knokke-Heist

2009-02-18T11:07:00.002+01:00

Op 31 december 2008 telde Knokke-Heist 33.893 inwoners, een afname van 135 personen ten opzichte van vorig jaar. Nochtans is het geboortecijfer gestegen naar 221, dit is 26 meer dan in 2007. Met 424 overlijdens (41 meer dan in 2007) is de sterftegraad (12,51 per 1000) nu echter bijna het dubbele van de geboortegraad (6,52 per 1000). Omdat ook het migratiesaldo jaarlijks kleiner wordt (1669 nieuwe inwoners schreven zich in tegenover 1601 inwoners die de gemeente verlieten) zorgt dit voor de 2de opeenvolgende daling van het bevolkingsaantal sinds 1978.

Heist en Westkapelle in de lift

Knokke blijft met 15.499 inwoners (209 minder dan in 2007) nog altijd de grootste deelgemeente gevolgd door Heist (12.904 of 76 meer dan in 2007), Westkapelle (4.748, een stijging met 16 inwoners t.o.v. 2007) en Ramskapelle (742 inwoners, - 18 in vergelijking met 2007). De groei van Heist is het rechtstreekse gevolg van de bevolkingsexplosie in de nieuwe wijk Heulebrug. In 2008 werden in deze wijk maar liefst 112 mutaties geregistreerd waarvan 33 nieuwe inwoners en 79 Knokke-Heistenaars die binnen de gemeente zijn verhuisd. Procentueel is enkel de bevolking van Knokke gedaald ten opzichte van 1988.

Senioren

Met een toename van 298 vormen de 60-plussers met 12.654 senioren of 37% van de bevolking de grootste leeftijdsgroep. De leeftijdsgroep tussen 0 en 17 jaar telt 4.699 jongeren (14%), een daling van 124 t.o.v. 2007. De categorie 18 tot 59-jarigen slinkt met 309 tot 16.540 personen, dit is 49% van de Knokke-Heistse bevolking.

Jonge Kamer zoekt oplossingen voor overlast Zeebrugge

2009-01-25T16:06:00.002+01:00

De Jonge Kamer in de badstad heeft zich dit jaar tot doel gesteld oplossingen te zoeken voor de groeiende hinder die Knokke-Heist ondervindt van de Zeebrugse Haven. De toenemende geluidsoverlast, de visuele hinder en de verzanding van de baai van Heist hebben volgens JCI een duidelijke negatieve impact op de levenskwaliteit en economische activiteit in de hele toeristische zone. Anderzijds wenst de Jonge Kamer de uitbreiding van de haven en de daarbij horende arbeidsplaatsen niet in de weg te staan. Hoofdprioriteit is volgens de vereniging van jonge ondernemers het wegbaggeren van de steeds verder groeiende zandbank voor de kust van Heist. JCI staaft dit standpunt met een achttal argumenten:

1. Doordat het strand minder aantrekkelijk wordt, zal de hele toeristische sector in Heist, en in mindere mate de vastgoedsector, krimpen. Dit kan een sneeuwbaleffect op de lokale economie veroorzaken, waardoor Heist op z’n geheel zou kunnen verarmen.
2. De zandbank brengt het voortbestaan van de VVW in Heist in gevaar. Indien de bank verder aangroeit, kunnen er geen vaartuigen meer uitvaren en zal dit de doodsteek zijn voor alle watersporten.
3. Reddingsacties zullen niet meer of veel moeilijker kunnen plaatsvinden. Als de zandbank verder aangroeit, zal de badzone van Heist op termijn één gigantische lagune worden waar zwemmen om veiligheidsredenen onmogelijk wordt.
4. Indien de zandbank verder groeit, komt deze tot aan de Paardenmarktsite, voor Duinbergen en het Albertstrand, waar na de 1ste wereldoorlog grote hoeveelheden munitie gedumpt zijn. Als dit gebeurt zal het wegbaggeren geen optie meer zijn door de aanzienlijke veiligheidsrisico’s die dit met zich zal meebrengen.
5. Het ‘zand’ van de zandbank is van heel andere samenstelling dan normaal duin- of strandzand. De gemiddelde korrelgrootte is veel kleiner dan deze van normaal zand. Het zand is eigenlijk beter te omschrijven als slib. Dat heeft als gevolg dat het groeiende strand nooit toeristisch zal kunnen uitgebaat worden. Erger zelfs, in feite wordt het zelfs gevaarlijk (risico op drijfzand).
6. Het is zeer waarschijnlijk dat dit slib afkomstig is uit de dumpsites van de haven van Zeebrugge. De haven heeft echter nood aan regelmatig baggeren en het slib uit de havengeulen wordt daarna in zee gedumpt. De stelling dat de zandbank een natuurlijke oorsprong heeft, houdt dus geen steek.
7. Als broedgebied voor storingsgevoelige vogels (bv. sternen) is de zandbank niet geschikt. Deze ligt te dicht bij land en menselijke activiteit, en is bij verdere aangroei te gemakkelijk bereikbaar voor diverse roofdieren.
8. Het argument van de te dure kostprijs houdt weinig steek. Vergeleken met de globale jaarlijkse budgetten voor baggerwerken aan de kust (niet enkel Zeebrugge), en de mogelijke negatieve effecten van deze verzanding, lijkt het ons meer dan verantwoord.

Verder roept voorzitter Philippe D'Hondt alle betrokkenen op om mee te zoeken naar duurzame en realistische oplossingen, en de krachten te bundelen.
Opmerkingen kan men sturen naar commissiehaven@jcikh.be

Sporttrofeeën 2008 toegekend

2009-01-10T14:18:00.002+01:00

De Raad van Bestuur van de Stedelijke Sportraad in Knokke-Heist kwam zaterdag bijeen voor de toekenning van de sporttrofeeën 2008.

Sportclub van het jaar werd Ju-Jitsu Kuo Lung Heist. Maxime T’Jonck werd verkozen tot beloftevolle jongere van het jaar. Françoise Wellekens en Koen Sonck werden verkozen tot sportvrouw en tot sportman van het jaar. De officiële huldiging van de laureaten gaat door op zaterdag 14 februari aanstaande vanaf 17.45 uur in de Magrittezaal van het Casino.

Traditiegetrouw wordt deze huldiging gevolgd door de “Nacht van de Sport” die doorgaat in de grote feestzaal van het Casino vanaf 19.45 uur. Naast een feestelijk banket staat er o.a. een demonstratie van Karina’s op het menu. Het optreden wordt dit jaar verzorgd door De Sublimo’s en DJ Bart De Graaf verzorgt de after-party.

Kaarten kosten 55 euro en zijn verkrijgbaar bij de sportdienst van Knokke-Heist.
(E. Verheyestraat 14, 8300 Knokke-Heist, Tel. 050/630.480, Fax. 050/630.499)

Ju-Jitsu Kuo Lung Heist

Ju-Jitsu Kuo Lung Heist behaalde 47 gouden, 28 zilveren en 14 bronzen medailles.
Het Vlaams kampioenschap van 16 en 17 februari in Malle leverde 11 gouden, 6 zilveren en 2 bronzen medailles op. Tijdens het Belgisch kampioenschap van 1 en 2 maart in Borgerhout werd op 10 gouden, 4 zilveren en 3 bronzen medailles beslag gelegd. Drie clubleden binnen een Belgische team van 7 kampers nam op 29 en 30 maart deel aan de Europacup voor seniors in Parijs. Voor het tornooi kwamen 300 deelnemers uit 15 landen opdagen. Onder hen alle internationale toppers. Stefanie Wauters werd 5de bij de dames -70kg. Giovanni De Vent en Maxime T’Jonck werden 7de en 9de bij de heren -62kg. Het open Europees kampioenschap (10 en 11 mei in Antwerpen) werd betwist door 300 deelnemers uit 20 landen. Bij de +21jarigen werden Stefanie Wauters en Giovanni De Vent 9de. Bij de -21jarigen (de Antwerp open) was er goud voor Maxime T’Jonck (-62kg.) en zilver voor Johanna Dory (-62kg.), Stefanie Wauters (-70kg.), Yaron Guns (-77kg.), en Ruben Ackx (-62kg.). Op 24 mei werd Maxime T’Jonck 5de (hij won zijn eerste twee gevechten, maar raakte gewond in de halve finales en in zijn kamp om de derde plaats) op het Europees kampioenschap -18jaar in Maribor (Slovenië). In de categorie -21jaar werd Stefanie Wauters 7de. Het open Oost-Vlaamse kampioenschap voor beginners en gevorderden leverde 9 gouden, 7 zilveren en 4 bronzen medailles op. Op de German Open in Hanau werd Maxime T’Jonck 5de en werden Stefanie Wauters en Giovanni De Vent 9de tijdens de professional day. Yaron Guns behaalde goud bij de new comers. Het Federaal kampioenschap in St. Niklaas op 18 en 19 oktober was goed voor 8 gouden, 5 zilveren en 1 bronzen medaille en tijdens het Open Waals kampioenschap in Havré (16 november) behaalde Kuo Lung Heist 7 gouden, 2 zilveren en 2 bronzen medailles.

Andere weerhouden kandidaten waren:
· Tennis Club Duinbergen
· Koninklijke Footballclub Heist
· St. Elooi Ruiters Westkapelle

Beloftevolle jongere van het jaar

Maxime T’Jonck (Ju-Jitsu Kuo Lung Heist)

Maxime T’Jonck is 17 jaar en aangesloten bij Ju-Jitsu Kuo Lung Heist. Hij werd op 17 februari Vlaamse kampioen in Malle en op 2 maart Belgisch kampioen bij de beloften in Borgerhout. Op 30 maart werd hij als lid van de Belgische ploeg negende op de open van Parijs voor senioren (300 deelnemers uit 15 landen). Nadat hij zich op 10 mei tot open Antwerps kampioen (-21 jaar) kroonde, werd hij op 24 mei vijfde tijdens het Europees kampioenschap (-21jarigen) in Maribor (Slovenië). Hij won er zijn eerste twee kampen tegen een Oostenrijker en een Rus, maar raakte in de halve finales gewond tegen een Ukraïner. In zijn kamp om de derde plaats tegen een Sloveen werd het gevecht gestaakt nadat jij opnieuw gekwetst geraakte en moest worden afgevoerd. Op 1 juni werd hij in Beveren open Oost-Vlaams kampioen en op 4 oktober werd hij vijfde (na verlies van de wedstrijd om de derde plaats) tijdens de professional day op het open Duits kampioenschap in Hanau. Op 18 oktober kroonde hij zich in St. Niklaas tot open federaal kampioen bij de beloften (-60kg.) en de juniors (-69kg.). Op 16 november werd hij in Havré open Waals kampioen bij de beloften (-60kg.).

Andere weerhouden kandidaten waren:
· Lisa Pyckavet (Judoschool Sen No Sen Lissewege)
· Gwendoline Ackaert (Men-team Ramskapelle)
· Tim De Baene (Koninklijke Brugse Velosport)
· Louis Decoster (Koninklijke Brugse Velosport)
· Margot Mankiyan (Brugse Zwemkring)
· Matilde Descamps (Gym Knokke-Heist)
· Elise Mankiyan (Brugse Zwemkring)
· Adonia Fastré (Thai- en Kikcboxclub Rocky Gym Maldegem)
· Margaux Dedeene (Gym Knokke-Heist)

Sportvrouw van het jaar

Françoise Wellekens (Triathlon Team Knokke-Heist)

Françoise Wellekens is 44 jaar, woont in Afsnee en is aangesloten bij Triathlon Team Knokke-Heist. Van in haar jeugdjaren doet deze specialiste gastro-enterologie aan sport. Sinds 1995 begon ze een carrière als triatlonatlete. Hedendaags draait ze nog altijd vlot mee met het jongere geweld. In 2008 won ze de duatlon in Ruddervoorde, de Volcano kwarttriatlon in Lanzarote, de Poldertriatlon in Oostkerke, de kwarttriatlon in Eeklo en de Zwemloop in Sluis. Nadat ze die wedstrijd eerder zesmaal won, eindigde ze tweede in de Mister T-triatlon in Gent, werd derde in de Zwintriatlon (eerste in de categorie +40 jaar), werd achtste op het Europees kampioenschap lange afstand triatlon in Gérardmer in 7u49’46” en dertiende in de Ironman van Nice in 4u20’02”. Ze verbrak er het fietsrecord bij de vrouwen, liep lange tijd in tweede stelling, maar werd in het loopnummer geveld door de hitte.Er waren géén andere kandidaten.

Sportman van het jaar

Koen Sonck (RBSC Duinbergen)

Koen Sonck is 37 jaar, woont in Knokke-Heist en is aangesloten bij RBSC Duinbergen. Hij werd Belgisch kampioen windsurfen “Overall-Racing” en Belgisch kampioen windsurfen “Formula”. Hij behaalde brons tijdens het Belgisch kampioenschap “Slalom”. Op de elf proeven was hij acht keer winnaar, werd hij tweemaal tweede en eenmaal derde. Hij werd Belgisch kampioen bij de masters (+35 jaar) Formula, bij de masters (+35 jaar) Slalom” en Benelux-kampioen slalomserie “3games”. Racing omvat de disciplines “Formula” en “Slalom” die elk voor 50% meetellen. Bij “Formula” wordt een Olympisch parcours gevaren dat bestaat uit op opkruisen en afkruisen. Er kunnen tot zes races per dag worden gevaren. “Slalom” wordt vanaf 15 knopen gevaren. Dat gebeurt op een 8-parcours of een downwind M-parcours. Een heat duurt een 5-tal minuten. “3games overall slalom” omvat wildgames, Xstreamgames en mastergames.

Andere weerhouden kadidaten waren:
· Roland Boussemaere (Marathonteam Knokke-Heist)
· Jan De Mulder (Marathonteam Knokke-Heist)
· Geert Storme (St. Elooi Ruiters Westkapelle)
· Freddy De Meyer (Marathonteam Knokke-Heist)
· Frank Vanleenhove (Surfers Paradise)
· ex-equo:
o Roger Lierman (Belgische biljartsport)
o Barry Sey (Wacky Racers)

Huldiging medailles van Sportverdienste

Gouden medaille
· Gerard De Vlaminck
· Hedwige Naets
· Godfried Storme

Zilveren medaille
· Ronnie Delacourt
· Herman Devriendt
· Geert Dupon
· Robert Thiel

Zware kritiek op Stichting voor Duurzame Visserijontwikkeling

2008-12-10T09:45:00.002+01:00

Groen!-Europarlementslid Bart Staes vraagt een dringende financiële audit van de Stichting voor Duurzame Visserijontwikkeling. 'De stichting, die zich bedient van overheidsgeld, dreigt de sector de doodsteek te geven.' De Europese Commissie voert een onderzoek naar concurrentievervalsing. De Stichting voor Duurzame Visserijontwikkeling (SDVO) werd opgericht in 2004. 'Dat gebeurde met de steun van Renaat Landuyt en Johan Vande Lanotte (beiden SP.A)', zegt Bart Staes. 'Het doel was reders te begeleiden bij de overschakeling naar duurzame visserij. Maar in werkelijkheid heeft de SDVO zich ontwikkeld tot een gesloten clubje van zakenlui die handelen uit eigenbelang, en die de macht over de sector in handen willen houden.' De kritiek van Staes is niet mals. 'De werking van SDVO is totaal niet transparant. De stichting publiceert géén jaarverslagen en weigert om aan welke politicus ook verantwoording af te leggen. Dankzij intens lobbywerk van de Knokse advocaat André Vanquathem - geen onbekende in de visserijsector - kreeg de SDVO een gedeeltelijke vrijstelling van bedrijfsvoorheffing, wat haar jaarlijks 2 miljoen euro oplevert. Met dat geld moet ze de reders bijspringen. Maar uit een document blijkt dat ze bijna de helft van haar vermogen - 3,7 miljoen euro van in totaal 7,8 miljoen euro aan eigen vermogen - aanwendt voor beleggingen.' 'Bovendien commercialiseert de SDVO haar proefprojecten, zoals haar nieuwe mosselproject dat afgelopen zomert leidde tot een mosseloorlog. Ze deed daarmee aan pure marktverstoring. Bovendien houdt de SDVO de resultaten van haar onderzoek in de Noordzee geheim. Er loopt een klacht bij de Europese Commissie wegens concurrentievervalsing.'

Nominaties Sporttrofeeën Knokke-Heist

2008-12-05T10:19:00.001+01:00

Op de gemeentelijke Sportdienst in Knokke-Heist werden reeds heel wat kandidaturen ontvangen voor de sporttrofeeën 2008 en voor de toekenning van medailles voor sportverdienste. De preselectieraad kan nu aan de slag om de aanvragen te onderzoeken en eventueel ook nog kandidaten toe te voegen en vervolgens aan de raad van bestuur van de Sportraad een concreet voorstel te doen. De raad van bestuur van de Sportraad komt op zaterdag 3 januari bijeen om de uiteindelijke beslissing te nemen. Op zaterdag 14 februari volgt dan de officiële uitreiking van deze trofeeën, samen met de uitreiking van de sportharten en de huldiging van de sportkids 2008 in de Magrittezaal van het Casino. Aansluitend gaat dan in de grote zaal de Nacht van de Sport door.

Hieronder de voorlopige lijst van kandidaten:

SPORTVROUW
nog geen

SPORTMAN

BOUSSEMAERE Roland ( Marathonteam Knokke-Heist)
DE MEYER FREDDY ( Marathonteam Knokke-Heist)
DE MULDER Jan ( Marathonteam Knokke-Heist)
LIERMAN Roger (KKBC Zanzibar)
SEY Barry (Wacky Racers)
SONCK Koen (RBSC Duinbergen)
STORME Geert (Sint Elooiruiters Westkapelle)
VANDE LANGERYT PIERRE ( Jogclub Oostkust)
VERPLAETSE FRANKY ( Westkapelse Darts Vereniging)

SPORTCLUB

CASINO TEAM
JUDOCENTRUM KNOKKE
JU-JITSU KUO LUNG HEIST
KFC HEIST
SINT-ELOOIRUITERS WESTKAPELLE
TC DUINBERGEN
WACKY RACERS
WESTKAPELSE DARTSVERENIGING

BELOFTEVOLLE JONGERE

ACKAERT GWENDOLINE( Men-Team Ramskapelle)
DE BAENE Tim (Koninklijke Brugse Velosport)
DECOSTER Louis (Koninklijke Brugse Velosport)
DEDEENE Margaux (Gym Knokke-Heist)
DESCAMPS MATILDE (Gym Knokke-Heist)
FASTRE Adonia (Thai Box Club Sportschool Rocky Gym)
MANKIYAN Elise (Brugse Zwemkring)
MANKIYAN Margot (Brugse Zwemkring)
T'JONCK MAXIME ( Ju-Jitsu Kuo Lung Heist)

LAUREAAT VAN SPORTVERDIENSTE

VERPLAETSE FRANKY (Westkapelse Darts Vereniging)
GOUDEN MEDAILLE VAN SPORTVERDIENSTE
DE VLAMYNCK Gerard
NAETS Hedwige
STORME Godfried
THIEL Robert

ZILVEREN MEDAILLE VAN SPORTVERDIENSTE

DELACOURT Ronnie
DEVRIENDT Herman
DUPON Geert

Recente geschiedenis Paardenmarkt zandbank

2008-11-28T09:38:00.003+01:00

De eerste kaart is van 1985 en toont de diepten op de Paardenmarkt die in feite een grote zandbank is . Nu 18 jaar later in 2003 toont de 2 de kaart de Paardenmarkt en wat ziet men dat de zandbank in feite toegenomen is met op sommige plaatsen met meer dan een meter. Waar er vroeger 4,1 meter water stond nu nog 2,9 meter, aldus Daniel Serie. Recente dieptes zijn niet bekend, maar ongetwijfel is de huidige toestand nog een stuk erger. Conclusie is dat de Paardenmarkt in de lange toekomst volledig zal droog komen te vallen en dat de opspuiting enkel dit proces zal versnellen. Enkel nog aan de Appelzak zal men nog een geul hebben die waarschijnlijk ook zal toeslibben als de Paardenmarkt droogvalt. Iedereen weet dat bij het bouwen van de éérste havendam in 1900 er iedereen ervan overtuigd was dat de haven zou verzanden wat dan ook gedeeltelijk uitkwam. Door de Claire- voie aan te brengen en het vele baggeren werd de toegangsgeul op diepte gehouden, na het verdwijnen van de Claire- voie nam het toeslibben toe, maar waren de baggertechnieken zodanig verbeter dat men de toegangsgeul kon op diepte houden. Als je ziet dat de zandbank op de zelfde hoogte ligt van de kromming van de oostelijke strekdam moeten de ingenieurs indertijd hebben geweten dat het strand van Heist en Duinbergen en veel later ook Knokke zou verzanden door het bouwen van de dam.
Zo is de mening van vele oude vissers dat indien men de gehele Oostkust wil behoeden van dit rampscenario het wegbaggeren de enige oplossing is om Knokke-Heist als badstad te behouden.

Willemsfondsdictee

2008-11-25T10:37:00.002+01:00

Aan het traditionele Willemsfondsdictee, in samenwerking met de openbare bibliotheek, namen in Knokke-Heist 33 leerlingen uit alle netten en deelgemeenten deel. Enkele spellingvirtuozen, maar evengoed jongelui zonder taalcomplexen, wetende dat hun aantal fouten strikt vertrouwelijk blijft. En aangezien deelnemen belangrijker is dan winnen, kreeg iedereen een boekenbon en/of een andere prijs. Dit waren de eerste 10 gerangschikten in elke categorie:

5de - 6de leerjaar basisschool
1 Caroline Cleynen
2 Xavier Van Belleghem
3 Babette Claes
3 Jarno Maertens
5 Mare Cattoor
6 Lisa Verbouw
7 Julie Beausaert
8 Sofie Dhondt
9 Méghane Samyn
10 Céline Claeys

1ste - 4de middelbaar
1 Laurie Samyn
2 Alin Verheye
3 Evy Waeyaert
4 Jan Claeys
5 Lieselot Decorte
6 Kim Vanhaelemeersch
7 Bo De Baene
8 Bo Deruddere
9 Sofie Coppens
10 Kelly Parein
10 Arno Van Herbruggen